บทที่ 860 การแต่งงานจอมปลอม (ตอนต้น)

เสียงของหลินรั่วหวีเบามาก ๆ แต่ว่าถังเฉายังคงสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่ง

ข้อมูลที่แฝงอยู่ในประโยคนั้นหนักเกินไปจริง ๆ

นึกไม่ถึงว่าราชวงศ์แปดในตอนนี้จะล้างบางตระกูลกู่ที่เหนือกว่าตระกูลใหญ่ไป?

แท้จริงแล้วศักยภาพของราชวงศ์ต้าเซี่ยแข็งแกร่งเพียงใดกันแน่ นี่คือเรื่องที่ยังไม่รู้

ก่อนหน้านี้ถังเฉาเคยพบเจอผู้แข็งแกร่งที่มาจากราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่น้อยจริง ๆ แต่นั่นล้วนแต่เป็นส่วนบุคคล ตระกูลนั้นแข็งแกร่งเพียงใด ถังเฉายังไม่รู้เลย

แต่ในเมื่อร่วมมือกันแล้วสามารถล้างบางตระกูลกู่ทิ้งได้ นั่นก็ยืนยันแล้วว่าข้อมูลภายในของราชวงศ์ยิ่งใหญ่กว่าตระกูลหลวงมากเกินไป

มองดูสีหน้าของถังเฉาแล้ว มุมปากของหลินรั่วหวีก็ยกขึ้นมา ยิ้มอย่างเสียดสีเป็นอย่างมาก “นายคิดว่าราชวงศ์ต้าเซี่ยแข็งแกร่งไหม?”

พอถังเฉาสำนึกได้ก็พยักหน้า

ทว่าหลินรั่วหวีกลับยิ้มอย่างเสียดสี “ฉันสามารถบอกนายอย่างรับผิดชอบได้ว่า ไม่แข็งแกร่งเลยสักนิด... นายกับฉันร่วมมือกัน มีที่ไหนในราชวงศ์แปดของต้าเซี่ยบ้างที่ไปไม่ได้?”

ขวับ!

ประโยคนี้ทำให้สีหน้าของถังเฉาเปลี่ยนไป

ถ้าให้พูดอย่างไม่เกรงใจเลยละก็ เขากับหลินรั่วหวีร่วมมือกัน ส่วนใหญ่บนโลกนี้ก็ไม่มีคนที่สามารถเป็นศัตรูกับพวกเขาได้

เขากลับพูดว่า พวกเขาร่วมมือกัน มีที่ไหนในราชวงศ์แปดในต้าเซี่ยที่ไปไม่ได้บ้าง?

นี่ก็เป็นการบรรยายถึงกำลังรบที่แท้จริงของฝ่ายในราชวงศ์ต้าเซี่ยอย่างอ้อม ๆ แล้ว ไม่ได้เวอร์เหมือนอย่างในจินตนาการ

แต่ว่า แล้วล้างบางตระกูลกู่ไปอย่างไรกันล่ะ?

หลินรั่วหวีเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “นายคิดว่าตระกูลกู่ล่มสลายเพราะราชวงศ์พวกนี้หรือ?”

“หรือว่าไม่ใช่เหรอครับ?”

ใบหน้าของถังเฉาปรากฏความไม่แน่ใจ

เมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าหลินรั่วหวีพูดเช่นนี้ ตอนนี้ก็ปฏิเสธอีก

เห็นเพียงหลินรั่วหวีเงียบไปนาน แล้วก็เอ่ยขึ้นอย่างฉับพลัน “เรื่องราวในอดีตเป็นครูอย่างแท้จริง มองไปยังราชวงศ์ทั้งหมด นายมองจุดที่ร่วมออกไหม?”

“จุดร่วม?”

ถังเฉาไม่ค่อยรู้เรื่องประวัติศาสตร์ จึงมองไม่เห็นจุดร่วมอะไร

“การเจริญรุ่งเรืองที่สุดจำเป็นจะต้องเสื่อมสลาย!”

หลินรั่วหวีพ่นสี่คำนี้ออกมาจากในปากอย่างช้า ๆ

ในเวลาเดียวกัน ใบหน้าที่เดิมเรียบนิ่งของเขาได้เปลี่ยนเป็นคมปลาบเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

“หลังจากที่รุ่งโรจน์ครั้งใหญ่ ก็คือการเสื่อมลงครั้งใหญ่ ตระกูลกู่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งเกินไป จนกระทั่งถึงตอนสุดท้าย พวกเขามัวเมาอย่างไร้ขีดจำกัด ทำผิดบาปทั้งเจ็ดจนเผ่าพันธุ์จะต้องเข้าสู่ความล่มสลาย!”

หลินรั่วหวีเอ่ยเสียงต่ำ

“บาปทั้งเจ็ด?”

ใบหน้าของถังเฉาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ฟังหลินรั่วหวีเอ่ยต่อไป

“พวกเขาดูถูกตระกูลที่อ่อนแอกว่าพวกเขา ทั้งยังเริ่มกดขี่ กำหนดสนธิสัญญาที่ไม่ยุติธรรมต่อบรรดาตระกูลเหล่านั้น”

หลินรั่วหวีเอ่ยอย่างสงบ “อีกทั้งพวกเขายังละเลยการฝึกตน ด้านขอบเขตบูโดก็เสื่อมถอยลงไปมากขึ้น ตอนนี้จึงได้ให้โอกาสกับพวกเขา”

“...”

ใบหน้าของถังเฉาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ทำความเข้าใจกับข้อความในนั้น

สิ่งที่หลินรั่วหวีถ่ายทอดออกมาก็คือ ราชวงศ์แปดในตอนนี้ ที่จริงแล้วล้วนแต่เป็นตระกูลที่ตระกูลกู่กดขี่ให้อยู่ในปกครอง

แต่เพราะตระกูลกู่มัวเมาลุ่มหลงเอง เย่อหยิ่งอวดดี ทำให้ศักยภาพทั้งหมดปรากฏความเสื่อมถอย นี่จึงสร้างโอกาสในการตอบโต้กลับให้แก่ราชวงศ์อื่น ๆ

“จากนั้นตระกูลกู่ก็ล่มสลายไปทั้งอย่างนั้นเลยเหรอครับ?”

ถังเฉาเอ่ยปากถาม

หลินรั่วหวีเอ่ยด้วยสายตาเฉียบคม “แน่นอนว่าไม่ใช่ คนที่ยิ่งใหญ่ในด้านใดด้านหนึ่ง ต่อให้ตกอับขึ้นมา ก็ยังไม่แย่ไปกว่าพวกที่เพิ่งจะมีอำนาจในด้านนั้น ถึงแม้ว่าตระกูลกู่จะละเลยการฝึกตน แต่ศักยภาพทั้งหมดก็ยังคงแข็งแกร่ง ต่อให้ราชวงศ์แปดอื่น ๆ จะร่วมมือกัน ก็ยังคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตระกูลกู่”

“พวกเขาก็เชื่อมั่นในจุดนี้เป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นจึงไม่ได้เปิดฉากโจมตีอย่างสะเพร่า แต่พวกเขาทำเรื่องเรื่องหนึ่งขึ้นมา เรื่องเรื่องหนึ่งที่ทำให้ตระกูลกู่ขาดผู้นำ”

“เรื่องนี้กลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ตระกูลกู่เสื่อมถอยและล่มสลายไป!”

“เรื่องอะไร?”

หัวใจของถังเฉาเต้นอย่างบ้าคลั่ง เอ่ยถามขึ้น

ดูเหมือนหลินรั่วหวีจะจมดิ่งอยู่ในความทรงจำในโบราณกาล ไม่พูดไม่จาอยู่นาน

ถังเฉาเข้าใจความรู้สึกของเขาในตอนนี้ได้อย่างสมบูรณ์ ตระกูลกู่เป็นตระกูลของเขา ตระกูลของเขาล่มสลาย

สิ่งที่ร่างของเขาแบกรับเอาไว้เป็นถึงความโกรธแค้นที่บ้านเกิดของตนถูกรุกรานเชียวนะ!

“พ่อของฉันแต่งงานกับคนอื่นแล้ว”

หลินรั่วหวีเอ่ยเบา ๆ

“แต่งงานกับคนอื่น”