บทที่ 921 ขวางทาง

พอพระอริยมารดรที่สามได้ยินเสียงของเย่หรูอี้ ก็หันไปมองด้วยสีหน้าอารมณ์ที่ไม่เข้าใจ

วันนี้มีเรื่องที่ทำให้พระอริยมารดรที่สามยากที่เชื่อเกิดขึ้นมาถึงสองครั้งสองครา

อันดับแรกคือเจียงสือเหนียนปฏิเสธตนเองครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อมาก็ไม่คิดว่าจะมีคนมาขัดขวางตนเองบนถนนอีก แถมยังมีท่าทีที่อันตรายดุร้ายด้วย

เย่หรูอี้ค่อยๆเดินลงมาจากรถ ถอดแว่นตาออก

หน้าของพระอริยมารดรที่สามบิดเบี้ยวทันที มองพวกลูกน้องที่อยู่ข้างๆ

“ขออภัยครับพระอริยมารดรที่สาม ที่ผมจัดการไม่ดี เดี๋ยวผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละครับ”

จากนั้น ก็มีลูกน้องหนึ่งคนรีบพุ่งเข้ามาอยู่ข้างๆเย่หรูอี้ทันที

“ใครกัน ถึงได้กล้ามาขวางทางพระอริยมารดรที่สามของพวกเรา หรือว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วอย่างนั้นเหรอ ตอนนี้พระอริยมารดรที่สามของพวกเรามีเรื่องด่วน พวกเราก็ขี้เกียจที่จะมาทะเลาะวิวาทอะไรกับแกเหมือนกัน รีบขับรถออกไปซะ ไม่อย่างนั้นจะฆ่าแกให้ตายไม่เหลือซากเลย”

แม้ว่าน้ำเสียงของชายกำยำคนนี้จะดุร้ายอันตราย แต่พอเห็นเย่หรูอี้ที่อยู่ตรงหน้า จริงๆแล้วก็มีความอะลุ่มอล่วยอยู่ไม่มากก็น้อยเหมือนกัน ถ้าเกิดเป็นปกติทั่วไป ตนเองก็แทบอยากจะเข้าไปชวนคุยตีสนิทกับเย่หรูอี้ทันที

แต่ตอนนี้กำลังทำหน้าที่อยู่ คนคนนี้ไม่กล้าพูดอะไรมากมาย

แต่เย่หรูอี้ไม่ได้สนใจ ไม่คิดว่าจะเดินตรงไปยังพระอริยมารดรที่สามตรงๆ ลูกน้องตกใจทำอะไรไม่ถูกกับการกระทำนี้ รีบสับเท้าวิ่งพุ่งไปตรงหน้าของเย่หรูอี้อย่างรวดเร็ว

“ช่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยจริงๆ ดูท่าพูดดีๆไม่ฟังคงต้องใช้กำลังบังคับแล้วสินะ！”

เย่หรูอี้สายตาดุร้าย จ้องผู้ชายตรงหน้าตาเขม็ง

“ฉันว่าแกอย่ามาแตะต้องฉันจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นแกจะต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาแน่นอน”

แม้ว่าตนเองจะมีพระอริยมารดรที่สามคอยหนุนหลังอยู่ แต่ความกล้าหาญอันแรงกล้านี้มันกำราบชายกำยำคนนี้ในทันที

เย่หรูอี้เดินมาใกล้ๆพระอริยมารดรที่สาม

พระอริยมารดรที่สามมองผู้หญิงตรงหน้านี้อย่างหมดความอดทน ไม่คิดว่าจะมีความรู้สึกแบบเดียวกันอยู่ไม่น้อย

ถึงยังไงลักษณะท่าทางที่ทรงพลังของทั้งสองคนก็คล้ายกันมาก แต่ให้ความรู้สึกแบบเดียวกันแบบนี้กลับทำให้ไฟสงครามของทั้งสองยิ่งดุเดือดขึ้นไปอีก

“อย่าทำตัวไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย รีบไสหัวออกไปจากสายตาของฉันซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าแกซะตอนนี้เลย”

ในเวลานี้เองเจียงสือเหนียนที่อยู่ในรถก็มองออกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าก็คือเย่หรูอี้นั่นเอง ส่งสายตาให้กับเย่หรูอี้

แน่นอนว่าเย่หรูอี้ก็มาเพื่อช่วยชีวิตของเจียงสือเหนียน จึงเข้าใจความหมายของเจียงสือเหนียนขึ้นมาทันที

“พวกแกอย่าคิดว่าจะพาคนคนนี้ไปได้ เขาเป็นเพื่อนของฉัน”

พระอริยมารดรที่สามขมวดคิ้ว ยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ไม่พอใจออกมาเล็กน้อย

“วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกัน คนรนหาที่ตายเยอะขนาดนี้เชียว！”

ถังเฉาที่อยู่ในสายอีกทางด้านหนึ่งในตอนนี้ว่ากันตามตรงก็กำลังปาดเหงื่ออยู่เหมือนกัน

ถ้าตนเองอยู่ข้างๆด้วยก็แล้วไป แต่ตอนนี้ถังเฉาไม่ได้อยู่ข้างกายของเย่หรูอี้แล้วก็เจียงสือเหนียนด้วย ไปเยาะเย้ยพระอริยมารดรที่สามแบบนี้ พูดกันตามตรง ถังเฉาก็ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของพวกเธอได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เหมือนกัน

ขณะที่พระอริยมารดรที่สามกำลังเตรียมที่จะทำอะไรบางอย่างจากภายในรถของตัวเองอยู่นั้น จู่ๆเย่จงซือที่อยู่อีกทางด้านหนึ่งก็มีท่าทีผิดปกติไม่น้อย ตาเต็มไปด้วยเส้นเลือด ราวกับว่าเลือดสดๆกำลังจะพุ่งทะลักออกมา！

“แม่ คนนี้ก็คือหนึ่งในคนที่มาโจมตีผม！”

คำพูดประโยคเดียว ทำลายความเงียบสงบตรงนั้น

พอถังเฉาได้ยินแล้ว แววตาก็สั่นกระตุก สัมผัสได้ถึงอันตรายทันที

หลังจากที่พระอริยมารดรที่สามได้ฟังแล้ว ก็ราวกับว่าหัวใจถูกกระตุ้น เลือดสูบฉีดขึ้นมาทันที

“ว่าไงนะ！ช่างกล้าบ้าคลั่งมาทำร้ายลูกชายของฉัน แถมยังกล้ามาขวางรถของฉันอีก ดูท่าช่วงนี้ฉันคงจะจัดการเรื่องต่างๆน้อยเกินไป ถึงทำให้พวกชั้นต่ำแบบพวกแกบ้าคลั่งเหิมเกริมขนาดนี้”