บทที่ 941 มาถึงตระกูลถัง

แม้ว่าในใจถังยวนจะโกรธมาก แต่เมื่อนึกถึงฐานะของถังเฉาก่อนหน้านี้ ความหน่วงในใจก็คลายลงชั่วคราว

อย่างไรเสียฐานะของถังเฉาในตอนนี้ยังคงเป็นคนมีความผิด หากคิดดูดีๆ คนมีความผิดเช่นนี้จะมาชิงตำแหน่งผู้นำกับตัวเอง เห็นได้ชัดว่าไม่มีทางเป็นจริง

ตระกูลถังไม่มีทางให้คนมีความผิดปกครองตระกูลของตัวเอง ดังนั้น หลังจากท่านจางแห่งราชวงศ์ตระกูลถังเห็นถังเฉาแล้ว แม้ว่าคงไม่ลงมือเพราะเห็นแก่พระอริยามารดรใหญ่และพระอริยามารดรที่สอง แต่ก็คงเขม่นกันด้วยความเป็นศัตรู

ถังยวนยิ้มอย่างสบายใจ เขามองถังเฉาตรงหน้า และพูดด้วยท่าทางใจกว้าง "ไปกันเถอะ เราสองพี่น้องไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากันนานแล้ว คราวนี้ต้องดื่มกันให้หนำใจ และเล่าทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ให้ฉันฟัง"

ถังเฉาฟังคำพูดที่แสร้งทำเป็นดูดีแบบนี้แล้ว รู้สึกสะอิดสะเอียนสุดๆ

หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่พระอริยามารดรใหญ่และพระอริยามารดรที่สาม ถังยวนคงลงมือกับตัวเองไปนานแล้ว

พระอริยามารดรใหญ่และพระอริยามารดรที่สองเห็นว่าถังยวนไม่กล้าทำตัวโอหัง จึงตามไปที่ตระกูลถังด้วย

ถังยวนชวนคุยทั้งทางราวกับสนิทสนมกันมาก แต่ในความเป็นจริงในใจเขานั้นเต็มไปด้วยกลอุบายเพื่อหลอกล่อถังเฉา ถังเฉารู้อยู่แก่ใจ แต่ไม่ได้พูดออกมา

"รอนายกลับถึงบ้านก่อนเถอะ จะให้นายได้รู้เลยว่ารนหาที่ตายเป็นยังไง"

ถึงถังยวนไม่ได้เอ่ยออกมา แต่ภายในราชวงศ์ตระกูลถังมีหน่วยงานที่ตั้งขึ้นเพื่อจับถังเฉามาโดยตลอด

ก่อนหน้านี้ถังยวนก็ถูกส่งตัวไปที่หน่วยงานการจับกุมถังเฉา

เพียงแต่ไม่เป็นผลดีนัก เพิ่งจะหาตัวถังเฉาเจอ วันถัดมาก็ทำเขาหายไปอีกครั้ง

ขณะที่คุยกันอยู่ ทุกคนก็มาอยู่ที่หน้าประตูราชวงศ์ตระกูลถัง

มาถึงหน้าประตูปุ๊บก็เห็นชายชราคนหนึ่งเดินออกมา

ฐานะของชายชราคนนี้เป็นที่รู้ดีของทุกคนว่าตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าอันดับสองของราชวงศ์ตระกูลถัง ถังเย่

ถังเย่เห็นหน้าถังเฉาปราดเดียวก็จำเขาได้ สายตานั้นเต็มไปด้วยความตะลึง

แล้วมาดูถังยวนอีกด้าน ถังยวนส่งสายตาให้ถังเย่ปุ๊บ ถังเย่ก็เข้าใจความหมายทันที และหันไปมองพระอริยามารดรใหญ่รวมถึงพระอริยามารดรที่สอง

"นี่คือถังเฉาไม่ใช่หรอ ทำไมหลายปีมานี้ถึงไม่เคยกลับมาที่ราชวงศ์ตระกูลถังเลยล่ะ?"

"เชิญเข้ามาเถอะ ในเมื่อแกเป็นคนของพวกเราราชวงศ์ตระกูลถัง ประตูบานใหญ่นี้ก็จะเปิดไว้สำหรับแกเสมอ"

คำพูดตามมารยาทแบบนี้ พระอริยามารดรใหญ่และพระอริยามารดรที่สองรู้ดีอยู่แก่ใจ

เห็นว่าถังเฉาไม่กล้าผลีผลามทำอะไร พระอริยามารดรใหญ่จึงพาตัวถังเฉาเดินเข้าไป

เข้ามาในราชวงศ์ตระกูลถังปุ๊บ ถังเย่ก็ส่งสายตาให้ลูกน้องตัวเอง

ลูกน้องที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้เห็นสายตาของถังเย่แล้วก็เข้าใจความหมายของถังเย่ในทันที

สำหรับคนที่ติดตามราชวงศ์ตระกูลถังมาหลายปี ไม่มีใครในราชวงศ์ตระกูลถังไม่รู้ว่าถังเฉาคือใคร

แน่นอนว่าถังเฉาก็ไม่ใช่คนธรรมดา ในตอนที่ถังเย่ส่งข้อมูลออกไป ถังเฉาก็รู้ตัวทันที

"เฮอะ อยากลองฝีมือฉันหรอ? ฉันไม่ให้โอกาสแกหรอก?"

ถังเฉารู้ดีว่าถ้าลงมือตอนนี้ต้องตกที่นั่งเนรคุณทำลายบรรพชนอย่างแน่นอน ไม่ว่ายังไงก็ต้องเสียเปรียบ จึงไม่คิดจะลงมือ แต่จะใช้วิธีอื่นในการแก้ปัญหานี้

พูดไป ลูกน้องคนนั้นก็ถือกริชด้านหลังมาไว้ในมือเงียบๆ