บทที่ 956 ฉันต่อสู้เพื่อสายพระจันทร์!

ท้ายที่สุดแล้ว คนที่เกิดและเติบโตในตระกูลถัง คำพูดของเขาย่อมมีพลังมากกว่าถังเฉาอยู่แล้ว เพียงไม่กี่คำก็สามารถที่จะระดมจุดยืนของคนส่วนใหญ่ในตระกูลถังแล้ว

“คุณพูดถูก เหมือนฉันก็เคยได้ยินว่าครั้งก่อนเขาก็เอาชนะถังโจ่ด้วยวิธีนี้เช่นกัน ไม่น่าเชื่อเลยว่าเพิ่งผ่านไปได้ไม่กี่วัน เขาก็ใช้วิธีเดิมนำชัยชนะสู่ตัวเองอีกครั้ง หากหวางหวู่รู้ว่าเขาเป็นคนร้ายกาจเช่นนี้เขาจะต้องรู้สึกผิดหวังแน่เลย”

“ใครว่าไม่ใช่ล่ะ บนโลกนี้จะมีคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร อยู่ข้างนอกตั้งหลายปีกลับมาปุ๊บก็กลายเป็นยอดฝีมือทันที เหลวไหลชัดๆ ? ”

ทุกคนพิพากษ์พิจารณ์ไม่หยุด และไม่มีใครคิดว่าการที่ถังเฉาได้ช่วยชีวิตคนของตระกูลถัวในเมื่อสักครู่นี้เป็นการช่วยเหลือพวกเขา ในทางตรงกันข้ามพวกเขาให้ความสำคัญกับอุปกรณ์เสริมที่ถังเฉาใช้มากกว่า

เพียงแต่ว่าถังเฉาไม่ได้สนใจมากนัก เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะแสดงความแข็งแกร่งของตัวเองออกมาให้ทุกคนเห็นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เมื่อกี้นี้หากไม่ใช่เพราะถังยวนพ่ายแพ้การต่อสู้ ถังเฉาไม่มีทางแสดงฝีมืออย่างแน่นอน

ก่อนที่คนอื่นจะพูด ถังเฉาก็ริเริ่มที่จะเดินไปที่ประตูกะจะจากไปโดยตรง

แต่ในขณะนั้นเอง ถังเฉาก็ได้ยินผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังเขาพยายามที่จะให้ความยุติธรรมแก่เขา

“คุณจะใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะ! ถังเฉาไม่มีทางทำอย่างนั้นหรอก ถ้าพวกคุณเก่งนัก ทำไมเมื่อกี้นี้พวกคุณไม่ออกมาต่อต้านหวางหวู่ล่ะ? แหม แต่ละคนพูดซะสวยหรูเชียว แต่ในระหว่างการต่อสู้นั้น ไม่เห็นมีใครกล้าออกมาเลยสักคน”

คำพูดสั้นๆ ของถังเชียนเชียนทำให้ทุกคนหุบปากในทันที มันก็ตรงตามที่ถังเชียนเชียนกล่าว วินาทีที่เกิดเรื่องไม่มีใครกล้าเสนอตัวออกมาเลย แต่ในทางตรงกันข้ามหลังจากจบการต่อสู้แล้ว พวกเขากลับปากมากกว่าใครๆ

“เอาล่ะ หยุดพูดกันได้แล้ว มันก็เหมือนกับที่เชียนเชียนพูด ถ้าพวกคุณแน่จริง ทำไมเมื่อสักครู่นี้พวกคุณถึงไม่ลุกขึ้นมาต่อต้านหวางหวู่ล่ะ แต่ตอนนี้พวกคุณกลับกล่าวหาคนที่กล้าที่จะลูกขึ้นสู้ซะงั้น ”

“ อีกอย่างหนึ่งถังเฉาไม่ได้ไขว่คว้าชัยชนะด้วยอุปกรณ์เสริมใดๆ ทั้งนั้น พวกคุณจะลงมติตามใจตัวเองแบบนี้ไม่ได้ และฉันก็ไม่เห็นเขาใช้อุปกรณ์เสริมอะไรมาทำให้เขาได้รับชัยชนะในครั้งนี้ด้วย สรุปคือฉันยอมรับชัยชนะในครั้งนี้ของเขาและฉันก็จะมอบรางวัลที่คู่ควรแก่เขาด้วย

คำพูดของถังซานฉ่ายทำให้ถังยวนที่อยู่ข้างๆรู้สึกสิ้นหวังมาก ก่อนจะมาถึงจุดนี้ได้เขาต้องสร้างเนื้อสร้างตัวมาตั้งหลายปี ตอนนี้เขาเพิ่งจะมีความหวังที่จะได้เป็นผู้นำของครอบครัวได้ไม่นาน แต่กลับได้ยินคำพูดเหล่านี้ ทำให้จิตใจเขาหนักหนาราวกับหินก้อนใหญ่ที่ตกลงมาจากที่สูงกว่าพันฟุตในทันที

หลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลง ถังยวนก็มาพบถังเฉาในทันที

“ ถังเฉา นายหมายความว่าไง? นายมีสิ่งที่ทรงพลังเช่นนี้ ทำไมถึงไม่นำมันมาให้ฉันแต่กลับเก็บไว้ใช้เองล่ะ นายต้องการที่จะชนะการแข่งขันชิงแชมป์กับฉันหรือ?”

ถังเฉารู้แต่แรกแล้วว่าถังยวนจะมาหาเขาเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ และถังเฉาก็ไม่รู้ควรอธิบายอย่างไรเช่นกัน เพราะเขาไม่ได้ใช้อุปกรณ์เสริมใดมาเป็นตัวช่วยจริงๆ

“ผมเคยบอกตั้งแต่แรกแล้วว่า ผมไม่ได้ใช้เทคโนโลยีชั้นสูงอะไรเลย ผมใช้หมัดเปล่าในการต่อสู้จริงๆ อีกอย่างสิ่งที่คุณขอมาผมก็ให้คุณไปแล้ว คุณยังจะเอาอะไรกับผมอีก? ”

ถังยวนอดที่จะเยาะเย้ยไม่ได้ “เป็นไปได้ยังไง? สิ่งที่คุณพูดมี้ความน่าเชื่อถือตรงไหน? หวางหวู่เป็นคนระดับไหนคุณก็รู้ไม่ใช่หรือ? นายคิดว่าตัวเองจะสามารถเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดายหรือ? ”

“ถ้านายบริสุทธิ์จริง นายก็ต้องยอมให้ฉันค้นตัวเดี๋ยวนี้ ทุกคนจะได้รู้ว่านายซ่อนอะไรไว้ในร่างกายกันแน่ ”

ถังเฉาไม่มีทางยอมให้คนอื่นมาค้นตัวเขาง่ายๆ หรอก เขาปฏิเสธคำขอของถังยวนโดยตรง

และถังยวนไม่กล้าที่จะยั่วโมโหถังเฉา เขาคิดว่ามีเทคโนโลยีชั้นสูงบางอย่างถูกซ่อนอยู่ในร่างกายของถังเฉา เขากลัวว่าตัวเองจะได้รับบาดเจ็บ จึงทำได้แค่ยืนมองถังเฉาอย่างเย็นชาและบอกว่า

“นายอย่าได้ใจให้มันมากนักเลย ฉันใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลถังเป็นเวลาหลายปีแล้ว คิดเหรอว่าฉันจะจัดการกับเด็กเมื่อวานซืออย่างแกไม่ได้?”

“ไม่ช้านักหรอก นายจะหายสาบสูญไปจากราชวงศ์ต้าเซี่ยและตระกูลถังในเร็วๆ นี้ ”

ถังเฉาไม่ได้หันศีรษะกลับมาด้วยซ้ำ เพราะเขาไม่ได้ใส่ใจกับประโยคสุดท้ายของถังยวนเลยสักนิด

เพียงแต่ถังเฉาถูกปลุกให้ตื่นโดยเสียงเคาะประตูในเช้าวันรุ่งขึ้น

“ใครมาเคาะประตูของฉันแต่เช้าเนี่ย! ”

เพราะเมื่อคืนนี้ถังเฉานอนดึกมาก และตอนนี้เพิ่งจะหกเจ็ดโมงเช้า ก็มีคนมาเคาะประตูของเขาแล้ว พูดตามตรงมันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย