บทที่ 958 ไม่เจียมตัว

เหตุผลที่ถังโจ่แสดงความแข็งแกร่งต่อหน้าถังเชียนเชียนนั้น เป็นเพราะเขามีถังเชียนเชียนอยู่ในใจมานานแล้ว

แต่ตอนนี้ผู้หญิงที่เขารักกลับหันไปหาชายแปลกหน้าของตระกูลถัง เขาก็ต้องรู้สึกไม่พอใจเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว

ถังโจ่จ้องไปที่ถังเฉาและกล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า

“อย่ามาตีหน้าซื่อตรงนี้หน่อยเลย เวลานี้ทุกคนในตระกูลถังรู้เรื่องเกี่ยวกับนายหมดแล้ว และถ้าแน่จริงนายก็ถอดเครื่องมือที่นายใช้เพื่อโกงการต่อสู้ออกสิ ฉันจะคอยดูว่านายจะสามารถทำเป็นต่อหน้าฉันได้อีกไหม ”

“ ถึงแม้ว่าผมจะดูถูกสายพระจันทร์อยู่แล้ว แต่อย่างไรก็ตามคนของสายพระจันทร์ก็ไม่น่าจะต่ำช้าเหมือนคน ไม่ถึกเลยว่านายจะยังอยากเป็นตัวแทนของสายพระจันทร์อีก หรือนายอยากจะให้คนทั้งโลกรู้ว่าคนของสายพระจันทร์เป็นพวกไร้ยางอายเหมือนนายทุกคน ใช้เป็นแต่เครื่องมือที่ต่ำช้าเหล่านี้เท่านั้น? ”

ถังเฉารู้โดยธรรมชาติว่า ถังโจ่ที่อยู่ข้างหน้าเขากำลังพยายามกระตุ้นความโกรธของตัวเองอย่างแน่นอน และถังเฉาไม่สนใจสิ่งที่เขาพูด เพียงแต่มองไปที่ถังโจ่ที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยรอยยิ้มที่เฉยเมย

“สมองนายมีพื้นที่สำหรับการคิดเพียงขนาดเล็กนิดเดียวจริงๆ และฉันก็ขี้เกียจที่จะอธิบายหรือพิสูจน์ตัวเองกับนายด้วย ถ้าวันหนึ่งนายสามารถเอาชนะฉันได้แล้วนายค่อยมาพูดจาเช่นนี้กับฉันก็แล้วกัน

แม้ว่าถังเฉาจะไม่ได้ทำอะไร แต่ประโยคสั้นๆ เหล่านี้ของเขากลับทำร้ายเขามากกว่าการโจมตีด้วยหมัดซะอีก

ดังคำกล่าวที่ว่า ระดับความดูถูกเหยียดหยามช่างสู้เหลือเกิน ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างครบถ้วนจากการกระทำของถังเฉาในครั้งนี้

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ ฉันยังไม่อนุญาตให้นายไป ในเมื่อนายยืนยันว่าตัวเองยอดเยี่ยมขนาดนี้ ได้!ฉันจะเป็นคนที่ทำให้นายได้ดังที่หวังเอง ”

ในขณะที่ถังเฉากำลังจะเดินจากไป ถังโจ่ก็ห้ามถังเฉาและถังเชียนเชียนที่กำลังจะเดินจากไปซะก่อน

“ ถ้านายแน่จริง เรามาประลองฝีมือกันอีกครั้งเถอะ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่านายจะสามารถเสแสร้งทำเป็นได้อีกนานแค่ไหมกัน ”

ที่จริงแล้ว เมื่อสักครู่นี้ถังโจ่ได้คอยสังเกตมาโดยตลอดว่าถังเฉาได้พกเครื่องมือใดไว้ในตัวหรือไม่

หลังจากคอยสังเกตได้ประมาณสองสามนาที เขาก็แน่ใจว่าถังเฉาไม่มีอะไรติดตัวแน่นอน

สำหรับเขาแล้วในกรณีที่ถังเฉาไม่ใช้เครื่องมือใด เขาก็ไม่มีทางที่จะเอาชนะตัวเองได้แน่นอน ดังนั้นเขาจึงท้าทายถังเฉาประลองฝีมือกับเขาอย่างมั่นอกมั่นใจ

และในขณะนั้นเอง ทุกคนได้ยินคำท้าทายในการต่อสู้ของถังโจ่ บรรยากาศก็ดุเดือดขึ้นมาทันที ทุกคนอยากจะเห็นศิษย์พี่ของตัวเองประลองฝีมือกับถังเฉาอีกครั้ง

“ถังเชียวอย่าเงียบสิ นายกล้าที่จะสู้รบกับฉันอย่างจริงๆ จังๆ หรือไม่ ”

ถังเฉาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็มองหน้าคนอ่อนแอที่อยู่ตรงหน้าเขาและถอนหายใจ

“ ในเมื่อนายอยากจะอับอายขายหน้าต่อผู้คน ฉันจะทำให้คุณได้ดังที่หวังเอง ”

ถังเฉารับคำท้าการประลองฝีมือ และทุกคนไม่ได้ให้ความสนใจกับประโยคสุดท้ายของเขาเลย เพียงแค่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง เป็นแรงบันดาลใจให้ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเขา เพื่อกำจัดถังเฉาคนนี้ทิ้งโดยเร็วที่สุด

ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงสังเวียนมวยก็ถูกสร้างเสร็จแล้ว และบรรดาพี่น้องทุกคนของตระกูลถังอยู่ภายใต้สังเวียนมวยเพื่อรอรับชมการต่อสู้ของทั้งสอง

ถังเชียนเชียนรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะเธอรู้ว่าถ้าถังเฉาแพ้การต่อสู้ในครั้งนี้ คำพูดของสายพระจันทร์จะไม่มีน้ำหนักใดต่อตระกูลถังอีกต่อไป

แต่ถังโจ่กลับดูมีความมั่นใจมาก เขาหมุนกำปั้นของตัวเองราวกับว่าเขาสามารถฆ่าถังเฉาได้ภายในไม่กี่นาทีเท่านั้น

“ ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ถ้านายถูกฉันฆ่าตาย นายอย่าไปร้องเรียนกับยมทูตก็แล้วกัน”

ถังฉาไม่ได้พูดอะไรสักคำ แค่หลับตาลงอย่างเงียบๆ และรอให้ถังโจ่พุ่งเข้ามาหาเขาก่อน

พูดตามตรง ถังเฉาขี้เกียจที่จะถือสาถังโจ่ด้วยซ้ำ แต่การกระทำนี้ทำให้ถังโจ่คิดว่าถังเฉากำลังดิ้นรนก่อนตาย เพื่อแสร้งทำเป็นครั้งสุดท้าย