บทที่ 962 ความมุ่งมั่นของเชียนเชียน

ดวงตาของถังเชียนเชียนเปลี่ยนเป็นแน่วแน่เป็นอย่างมาก และตอบเสียงดังว่า “หญิงนักบุญ เมื่อท่านพูดเช่นนี้ ฉันต้องไม่อยู่ในอันดับที่ต่ำเกินไป ถึงแม้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะสามารถคว้าแชมป์ได้ แต่ฉันจะไม่ให้พี่ถังเฉาต้องอับอายขายหน้า”

ความจริงจังของถังเชียนเชียนนั้นทำให้เธอน่ารัก และถังเฉาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม “เอาล่ะ ทำให้ดีที่สุดก็พอ ผมไม่ได้ต้องการให้คุณได้ลำดับสูงก่อนถึงจะรับคุณเป็นลูกศิษย์ และถ้ากล่าวให้ถูกต้อง คุณกับผมเข้าร่วมสายพระจันทร์พร้อมกัน แล้วผมจะเป็นอาจารย์ของคุณได้อย่างไร?

ถังเฉากล่าวด้วยรอยยิ้ม แต่ถังเชียนเชียนกำลังมุ่ยปาก

“ฉันไม่สน อย่างไรก็ตามคุณก็คืออาจารย์ของฉัน ต่อไปคุณจะต้องเป็นคนสอนศิลปะการต่อสู้ให้ฉัน มิฉะนั้นศิษย์พี่ศิษย์น้องพวกนั้นจะดูถูกฉัน”

“ฉันต้องการพิสูจน์ความสามารถของตนเอง แล้วค่อยพิสูจน์ความแข็งแกร่งของสายพระจันทร์ของพวกเรา ให้ทุกคนรู้ว่าสายพระจันทร์ของพวกเรายังคงทรงพลัง”

ขณะนี้ ถังเฉาส่ายศีรษะอย่างหยอกล้อ มองถังเชียนเชียนที่อยู่ตรงหน้า

“เชียนเชียน คุณคงเข้าใจผิดแล้ว สายพระจันทร์ของเราไม่ได้ทรงพลังมาก แต่ทรงพลังที่สุด นี่คือสิ่งที่ทุกคนรับรู้มาตลอด พวกเราไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นมาพิสูจน์ สิ่งที่ต้องทำคือแค่ให้พวกเขายอมรับ”

ความภาคภูมิใจของถังเชียนเชียนเพิ่มขึ้นหลายร้อยเท่าทันที และร่างกายเต็มไปด้วยพลัง ราวกับว่าโลกนี้เป็นของตนเอง

อย่างไรเสียคำพูดของถังเฉาก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์

หลังจากพวกเขาสนทนากันสักพัก พวกเขาก็เดินไปที่เวทีแข่งขันด้วยกัน

ขณะเดียวกัน ถังเยว่หวาที่อยู่ในถ้ำก็กำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

ถึงแม้ว่าเมื่อวานเธอจะไม่ได้พูด แต่ถังเยว่หวายังคงใส่ใจเรื่องหนึ่งเป็นอย่างมาก

นั่นคือเรื่องที่ถังเฉามาที่ราชวงศ์ต้าเซี่ย

เด็กคนนี้พลัดพรากจากตนเองมาหลายปี ในที่สุดก็มาปรากฏตัวในชีวิตของตนเองอีกครั้ง

พลังที่มองไม่เห็นผลักดันใจของถังเยว่หวา

“ฉันควรจะออกไปพบเขาไหม?”

“แต่ถังเฉาน่าจะผิดหวังที่เห็นฉันอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก แต่ฉันเป็นแม่ของเขา และในฐานะหญิงนักบุญแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยด้วย”

ถังเยว่หวากำกับตนเองอยู่ตลอดเวลา และสถานการณ์เช่นนี้กินเวลาทั้งคืนจนถึงขณะนี้

จนสุดท้ายถังเยว่หวากัดฟันและกล่าวอย่างหนักแน่น

“ไม่! ถ้าถังเฉาตกอยู่ในอันตรายและฉันไปไม่ทันเวลา ฉันควรทำอย่างไรดี? ฉันต้องไปที่นั่นเพื่อปกป้องถังเฉา”

หลังจากนั้น ถังเยว่หวาก็ลงจากภูเขาทันที

มีความคึกคักอยู่ใต้เวทีการแข่งขัน และทุกคนต่างตั้งตารอตัวเอกเพียงคนเดียวในวันนี้ คนคนนั้นก็คือหวางหวู่

ทุกคนในตระกูลถังรู้ว่า มีหลายชายทางฝ่ายแม่คนหนึ่งที่แข็งแกร่งมาก และบุคคลนี้ก็คือหวางหวู่

ในฐานะบุคคลที่น่าจะคว้าแชมป์ในการแข่งขันครั้งนี้มากที่สุดก็คือเขา แม้ว่าทุกคนจะได้ยินชื่อถังเฉาเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่ข่าวนี้มีแต่คนระดับสูงเท่านั้นที่ได้ยิน

เผชิญกับข่าวที่ตระกูลในตระกูลนอกรู้ และพวกเขาเชื่อเสมอว่าหวางหวู่เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด

ทันทีที่หวางหวู่เข้ามาในสนามแข่งขันก็เกิดความโกลาหล และคนพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นคนจากสายดิน สายจิตและสายฟ้ารู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมาก พวกเขาตั้งตารอหวางหวู่แสดงฝีมือเช่นกัน

“พี่ชายที่แสนดี เกรงว่าคราวนี้ตระกูลในถังพวกคุณคงจะไม่มีวาสนาจะได้แชมป์ แล้ว”

ถังซานฉ่ายมาถึงสนามแข่งขันตั้งนานแล้ว และนั่งอยู่บนที่นั่งของกรรมการตัดสิน