บทที่ 964 ศึกของผู้หญิง

ประโยคนี้ทำให้หวางอิ่นไม่รู้จะพูดอะไรดี

เพราะในอดีต แม้ว่าตระกูลหวางจะหยิ่งผยองมาก แต่พวกเขาก็ถูกตระกูลถังปราบจนต้องยอมจำนน

วิธีที่ดีที่สุดสำหรับตระกูลถังในการปราบตระกูลหวาง คือการใช้สายพระจันทร์ซึ่งสามารถควบคุมยับยั้งสายดินได้

ไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญหรือจงใจ ทุกกระบวนท่าของสายพระจันทร์ ดูเหมือนจะจงใจถอดกระบวนท่าออก เพื่อที่กำปั้นของสายดินจะไม่สามารถสัมผัสร่างของสายพระจันทร์ได้เลย

เมื่อเป็นเช่นนี้ ทำให้ตระกูลหวางไม่กล้าก่อเรื่องอีก แต่หลังจากที่สายพระจันทร์หายสาบสูญไปแล้ว ตระกูลหวางกลับมาหยิ่งผยองอีกครั้ง

หลังจากได้สติกลับมา หวางอิ่นก็กล่าวอย่างกลัวตนเองจะเสียหน้าว่า

“ถึงแม้ว่าจะให้สายพระจันทร์แก่คุณแล้วยังไงล่ะ? สายพระจันทร์ที่แท้จริงไม่ดำรงอยู่แล้ว สิ่งที่คุณมีเป็นเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น คุณจะจริงจังกับมันมากไปไหม”

ถังเชียนเชียนไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม เพียงแค่จ้องไปที่หวางอิ่นแล้วกล่าวว่า

“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว มาเริ่มแข่งขันกันดีกว่า อย่าเสียเวลาของฉัน ฉันยังต้องแข่งขันรอบถัดไปอีก”

หวางอิ่นหยิบแส้ที่อยู่ด้านหลังของตนเองออกมาทันที

“วันนี้ฉันจะสั่งสอนเด็กผู้หญิงที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำอย่างคุณ”

หวางอิ่นเป็นคนที่มีไอพิฆาตบนใบหน้าเป็นอย่างมาก ซึ่งทำให้ถังเชียนเชียนที่มีใบหน้าที่น่ารักรู้สึกกระดากใจ เพราะว่าเรื่องไอพิฆาตนั้นตนเองก็แพ้เธอแล้ว

ทุกคนรู้ถึงความสามารถถังเชียนเชียนและหวางอิ่นดี เดิมคิดว่าถังเชียนเชียนจะแพ้ภายในหนึ่งกระบวน แต่คิดไม่ถึงว่าถังเชียนเชียนจะสามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีนับครั้งไม่ถ้วนของหวางอิ่นได้อย่างราบรื่น

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมศิษย์น้องถึงได้คล่องแคล่วว่องไวเช่นนี้ และท่าก็แปลกไปเล็กน้อย”

“ผมไม่เคยเห็นท่าที่สง่างามเช่นนี้มาก่อน นี่เป็นกระบวนท่าไหนอะไรกัน หรือว่ามันคือทักษะของสายพระจันทร์?”

เมื่อได้ยินการสนทนาวิพากษ์วิจารณ์ในกลุ่มผู้ชมที่อยู่ด้านล่างเวที ถังซานฉ่ายซึ่งนั่งอยู่ในตำแหน่งกรรมการก็รู้สึกโกรธเล็กน้อย

เพราะเป็นอย่างที่คนพวกนั้นกล่าว นี่เป็นท่าของสายพระจันทร์

ยิ่งกว่านั้นท่านี้ไม่ได้เกิดวิธีการโจมตีใด ๆ ก็สามารถปั่นหัวหวางอิ่นจนวุ่นว่าย หากเพิ่มวิธีการโจมตีเข้าไปหวางอิ่นจะไม่ล้มลงบนพื้นโดยตรงหรือ?

ตอนแรกสีหน้าของหวางอิ่นมีความมั่นใจมาก แต่ตอนนี้ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

“คุณกำลังเล่นกลอุบายอะไร? ทำไมฉันรู้สึกว่าแส้ตีถูกแล้ว แต่ทำไมแส้กลับตีไปในอากาศ?”

ความจริงแล้ว ถังเชียนเชียนเองก็รู้สึกมึนงงมากเช่นกัน

เพราะท่านี้ตนเองเพิ่งเรียนเมื่อคืน

และหนังสือล้ำค่านี้คือหนังสือที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันที่ประตูห้องตนเองเมื่อคืน

เมื่อคืนถังเชียนเชียนต้องการไปนั่งที่ประตู แต่ไม่คิดว่าจะได้เห็นหนังสือล้ำค่าบนพื้นทันทีที่เปิดประตู

หลังจากหยิบมันขึ้นมา ถังเชียนเชียนก็แปลกใจที่พบว่านี่เป็นทักษะของสายพระจันทร์

อันที่จริง หนังสือล้ำค่าเล่มนี้ลั่วเย่นหัวเป็นคนนำมาวางไว้เพื่อให้ถังเชียนเชียนฝึก

ลั่วเย่นหัวรู้ว่า ถ้าถังเชียนเชียนอาศัยความสามารถของตนเองในการแข่งขัน เธอจะถูกถล่มอย่างยับเยินแน่นอน ดังนั้นเธอจึงขอหนังสือล้ำค่าจากถังเยว่หวามาหนึ่งเล่ม

และถังเยว่หวาไม่ได้ให้เพียงแค่เล่มเดียวเท่านั้น

ถังเยว่หวายังได้มอบหนังสือล้ำค่าที่เธอเห็นเมื่อนานมาแล้วให้ถังเฉา หนังสือล้ำค่าเล่มนี้แม้แต่พ่อของถังเฉาอ่านแล้วก็ไม่เข้าใจ แต่ถังเยว่หวามักจะรู้สึกว่าสิ่งนี้อาจมีความสัมพันธ์พิเศษกับถังเฉา

อาจเป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่ตั้งใจ ถังเยว่หวาทำหนังสือล้ำค่าที่ดูเหมือนไร้ประโยชน์เล่มนี้หายไปเกือบสิบปี แต่ถังเยว่หวาพบมันอีกครั้งหลังจากการปรากฏตัวของถังเฉา

และบังเอิญ ถังเยว่หวาขอให้ลั่วเย่นหัวนำหนังสือล้ำค่าเล่มนี้ไปให้ถังเฉา

ถังเฉารู้ว่าแม่ของตนเองเป็นคนมอบหนังสือล้ำค่าเล่มนี้ให้ตนเอง ดังนั้นเขาจึงฝึกหลายครั้งในชั่วข้ามคืน

และเนื่องจากความสามารถในการเรียนรู้ของถังเฉานั้นโดดเด่นเป็นอย่างมาก จึงทำให้ถังเฉาสามารถท่องหนังสือล้ำค่าจนจำได้ขึ้นใจ