บทที่ 966 ความพ่ายแพ้อย่างใหญ่หลวงของถังยวน

“ขอโทษจริง ๆ พี่ถัง คุณก็รู้ว่าปากของผมพูดแต่ความจริงเท่านั้น และผมเป็นคนที่พูดอ้อมค้อมไม่เป็น ถ้ามันทำให้คุณเจ็บปวด โปรดยกโทษให้ผมด้วย”

หลังจากกล่าวจบ หวางหรูเมิ่งใช่มือปิดปากของตนเองด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ มองดูท่าทางที่โกรธของถังซานฉ่ายที่อยู่ข้าง ๆ แล้วไม่พูดอะไรอีก อย่างไรก็ตามเขารู้สถานการณ์ตรงหน้าดีกว่าใคร ๆ เพราะถังยวนเป็นเพียงหัวโขนเท่านั้น

ตอนนี้ถังยวนอยู่บนเวทีแข่งขัน และหวางหวู่ก็ยืนเข้าที่แล้ว

เนื่องจากถังยวนหวาดกลัวหวางหวู่อยู่ในใจเป็นอย่างมาก เขาจึงใช้ทุกอย่างที่เขาสามารถใช้ได้ รวมถึงการใช้ยาเพิ่มพลัง และกลอุบายเล็ก ๆ ต่าง ๆ

หวางหวู่ค่อนข้างแน่ใจว่า ถังยวนที่อยู่ตรงหน้าจะต้องเตรียมกลอุบายเล็ก ๆ มากมายเพื่อจัดการกับตนเองอย่างแน่นอน แต่เขาไม่รู้สึกตื่นตระหนกแม้แต่น้อย กลับมีความรู้สึกเหมือนกำลังรังแกเด็กเล็กน้อยมากกว่า

“เจ้าหนู วันนั้นคุณถูกผมทำร้ายจนกลายเป็นเต่าหดหัว ไม่นึกเลยว่าคุณจะเผชิญหน้ากับผมเร็วขนาดนี้ เป็นไงบ้าง? ใจแตกสลายหรือยัง?”

ถึงแม้ว่าในใจของถังยวนจะรู้สึกโกรธมาก แต่เขาไม่กล้าพูดอะไร ถ้าเขาทำให้หวางหวู่ที่อยู่ตรงหน้าโกรธ แล้วหวางหวู่ก็ใช้กำลังเต็มร้อย แล้วตนเองอาจไม่แค่ถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บหรือพิการเท่านั้น

“เพราะถึงยังไงทุกคนก็เป็นคนตระกูลเดียวกัน คุณพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? เป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะฆ่าอีกฝ่าย คุณคิดว่าถูกไหม?”

ทักษะการต่อสู้ของถังยวนถือว่าไม่เลว และแอบใบ้ให้หวางหวู่ไม่ทำร้ายตนเองจนอนาถเกินไป และหวางหวู่ก็เข้าใจถังยวนที่อยู่ตรงหน้า นี่คือกำลังขอความเมตตา หลังจากได้ยินประโยคนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง

ทุกคนมองถังยวนซึ่งขณะที่ไม่มีพลานุภาพเลยแม้สักนิด และส่ายศีรษะด้วยความผิดหวัง

“ไม่คิดจริง ๆ ว่าคนที่เป็นทายาทอันดับหนึ่งของตระกูลในถัง แต่กลับมีความสามารถเพียงเท่านี้ แล้วต่อไปจะสามารถนำพวกเรากลับไปสู่ความรุ่งโรจน์เหมือนอดีตได้อย่างไร”

“ถูกต้อง ให้ตระกูลหวางมีอำนาจจะดีกว่า อย่างน้อยพวกเขาก็ยังมีหวางหวู่ใช่ไหม? พวกเราทุกคนต่างก็รู้ความสามารถของหวางหวู่”

“เหมือนคราวก่อนที่เขาทำร้ายถังยวนจนกลายเป็นเต่าหัวหด หลบซ่อนตัวอยู่ในบ้านไม่กล้าออกมาแข่งขัน อย่างไรก็ตามถังยวนนี้ก็น่าสังเวช ได้พบกับศัตรูที่ตนเองเคยพ่ายแพ้อีกครั้ง และระยะเวลานั้นห่างกันแค่ไม่กี่วัน ไม่รู้ว่าจิตใจของเขาจะบอบช้ำแค่ไหน”

ผู้ชมต่างสนทนาเรื่องเกี่ยวกับคนทั้งสองที่อยู่บนเวที และทั้งคู่ก็ได้ยินอยางชัดเจน แต่ตอนนี้ถังยวนไม่สามารถพูดอะไรได้? อย่างไรเสียสิ่งที่พวกเขาพูดทั้งหมดนั้นคือความจริง

“เอาล่ะ ผมไม่มีเวลามาเสียเวลากับคุณที่นี่แล้ว ผมต้องเตรียมตัวแข่งขันรอบต่อไป คุณมีกระบวนท่าอะไร คุณก็ใช้ออกมาให้หมด เพื่อหลีกเลี่ยงเมื่อแพ้การแข่งขันแล้วมาบอกว่าผมชนะด้วยกลอุบายทุจริต แล้วมันจะแย่”

“อย่างไรเสียเมื่อเผชิญหน้ากับคนอย่างคุณ หากผมชนะด้วยกลอุบายทุจริต แล้วต่อไปผมฉันจะอยู่ในตระกูลในตระกูลนอกได้อย่างไร?”

หลังจากกล่าวแล้ว หวางหวู่หัวเราะเสียงดังที่เต็มไปด้วยการเย้ยหยัน

ถังยวนไม่ได้โง่เช่นกัน เขารวบรวมพลังทั้งหมดของร่างกายไว้ที่กำปั้น พร้อมที่จะทดสอบเพื่อดูว่าเขาจะสามารถเอาชนะหวางหวู่ได้หรือไม่

ถ้าหมัดนี้ไม่สามารถเอาชนะหวางหวู่ได้ ผลที่ตามมานั้นก็สามารถจินตนาการได้

เมื่อมองฝุ่นที่อยู่รอบ ๆ ตัวถังยวน หวางหวู่ก็ค่อย ๆ ยึดตัวขึ้น เขารู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้า กำลังจะใช้ไพ่ตายของเขา เพื่อต้องการฆ่าตัวตายตนเองตายด้วยการจู่โจมเพียงครั้งเดียว

การกระทำเช่นนี้อาจจะน่าทึ่งสำหรับคนอื่น ๆ แต่สำหรับหวางหวู่ผู้ที่มีประสบการณ์การต่อสู้มามากมาย นี่กลายเป็นเรื่องตลก

“ไม่เลวนี่ รู้ด้วยว่าตนเองต้องใช้กำลังทั้งหมด ถึงจะสามารถลองต่อสู้กับผมได้ และผมจะให้โอกาสนี้คุณโดยไม่ขัดจังหวะการเคลื่อนไหวของคุณ”