บทที่1056 สามหญิงในเรื่องเดียว

คุณหญิงอายาเสะเป็นเพียงดนตรีแทรกบทหนึ่ง

คนในตระกูลถังใส่ใจในท่าทีที่มีต่อถังเฉาของน้องน้อยโจวมากกว่า

“น้องน้อย คุณบอกตรง ๆ นะ ใช่มีใจให้กับถังเฉาใช่ไหม？”

ถังเยว่เหมยยิ้มร้ายบนใบหน้า เอ่ยถาม

น้องน้อยโจวอายจนหน้าแดง อ้อนเสียงพูด “อาจารย์ถัง เอาอะไรมาพูดก็ไม่รู้？”

พ่อของถังเฉา ถังเหยียนก็หัวเราะแล้วมองไปมาที่ถังเฉา

ถังเฉามีสีหน้ากระอักกระอ่วน

“คุณพ่อ น้าเล็ก น้องน้อยโจวก็เพียงห่วงใยผมเฉย ๆ เป็นธรรมดาเคุณั้น พวกคุณอย่าได้คิดให้มากความไป”

“ว่าไปอีกที เรื่องที่ผมต้องใส่ใจไม่ใช่เรื่องจะชนะเลิศได้หรือไม่ แต่เป็นเรื่องว่าจะถูกลอบฆ่าตายหรือไม่ ตอนนี้เรื่องชนะเลิศ ไม่ใช่สาระสำคัญแล้ว”

ถังเหยียนในขณะนี้อยู่ในท่าทีมั่นใจ ยืนยืดอกขึ้น ตบบ่าถังเฉาพูดว่า

“ไม่ต้องเฉไฉออกนอกเรื่องที่คุยอยู่ นี่เป็นเรื่องเกี่ยวข้องถึงความสุขในทั้งชีวิตของคุณนะ มีผมอยู่จะต้องไม่มีเหตุร้าย ไม่มีใครจะลอบทำร้ายคุณได้อย่างเด็ดขาด คุณวางใจได้”

ถังเหยียนได้ตัดสินใจแล้ว จะต้องให้ถังเฉาชิงให้ได้ชนะเลิศ ได้โอกาสในการรับเลือกเป็นราชบุตรเขย ในขณะเดียวกันก็ได้เพิ่มความรอบคอบกับตัวเองในการระแวดระวังเป็นสองเท่าตัว สอดส่องมองดูคนที่มีส่อพิรุธไปโดยรอบ

“……”

ถังเฉาไม่พูดอะไรได้แต่มองคุณพ่อของเขาคุณนี้ แล้วหันกลับไปมองที่ถังเยว่หวา

“คุณแม่ ในที่สุดผมก็รู้แล้วว่าทำไมในปีนั้นถึงมีคนมากมายที่คัดค้านคุณแต่งงานกับคุณพ่อผมคนนี้ ก็เป็นเพราะแบบนี้เอง”

ถังเยว่หวาก็มองถังเฉาอย่างไม่เผมใจ ถึงยังไงถังเหยียนก็ไม่ได้ขี้เหร่หรือพลังฝีมือด้อย เพียงแต่ฐานะศักดิ์ต่ำกว่าอยู่หน่อยเคุณั้น

“พ่อคุณไปทำอะไรให้คุณหรือ？ทำไมจู่ ๆ ก็มาพูดแบบนี้”

พอถังเหยียนได้ยินถังเยว่หวาพูดดังนั้น จึงรีบกระซิบเล่าที่ผมงหูให้ถังเยว่หวาฟัง แจงเรื่องที่เกิดขึ้นให้ถังเยว่หวาเผมใจ คิดไม่ถึงว่าพอถังเยว่หวาได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้ว ก็มีสีหน้าที่ตื่นเต้น พูดว่า

“ใช่เลย ถูกต้องนะ ถ้าหากคุณสามารถชิงชนะเลิศได้ ประมาณว่าก็จะได้เป็นราชบุตรเขยด้วย เป็นได้ถึงราชบุตรเขยนี่ดีมากเลยนะ หมดกังวลไปทั้งชาติ และคุณหญิงในงานนี้ก็สวยไม่ธรรมดา ใครได้เป็นราชบุตรเขย นั้นจะรุ่งเรืองในบุญบารมีไปตลอดชาติ”

“ลูกรัก หากคุณคิดต้องการชิงความเป็นผู้ชนะเลิศ แม่จะช่วยปกป้องคุณไว้เป็นอย่างดี จะไม่มีทางให้ใครมารบกวนการแข่งขันของคุณได้อย่างเด็ดขาด”

“？”

เห็นแม่ตัวเองก็เผมอยู่ผมงเดียวกันกับถังเหยียน ถังเฉาก็เลยมึนไปกันสุด ๆ แล้ว

“ตอนนี้ต้องบอกว่าผมรู้แน่ชัดแล้วว่าทำไมคุณทั้งสองจึงอยู่เป็นคู่กันได้...........”

พูดไปพลาง ถังเฉาส่ายหน้าไปมาอย่างสุดระอาใจ แล้วหันกลับไปดูการแข่งขัน

แต่นั่นทำให้สองผู้ปกครองที่ยืนผมงหลังต้องแบกเอาความกลุ้มไว้

“คุณว่าถังเชียนเชียนในตระกูลถังของพวกเราดี หรือว่าน้องน้อยโจวลูกศิษย์ของน้องสาวฉันดี อีกหรือว่าคุณหญิงอายาเสะบนเวทีนั่นจะดีกว่ากัน”

ด้วยอารมณ์หมองซึมของถังเยว่หวา มองถังเหยียนที่อยู่ผมง ๆ ถังเหยียนก็คล้ายกับอยู่ในอารมณ์ซึมเศร้า เหมือนกำลังคิดไตร่ตรองอะไรอยู่

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้จะเอาอะไรมาเทียบกัน แต่ในความเห็นของผมก็จะว่า ทั้งสามคนนี้ดีมากกันทีเดียว ก็ไปกันด้วยกันทั้งสามคนก็แล้วกัน”

ถังเฉาในขณะนั้นก็นั่งอยู่ผมง ๆ ระหว่างสาวทั้งสามคน ได้ยินคำนี้เผม ก้นแทบหลุดตกจากที่นั่งในทันที