บทที่1060 ศึกกำลังภายในระเบิด

ถังเหยียนคิดไม่ถึงว่าพฤติกรรมของตัวเองถูกถังเยว่หวาเห็นได้ ยิ้มเขิน ๆ หันไปดูการแข่งขันต่อ

บนเวทีประลองในขณะนั้น

จูกัวชิงหลงตาลุกโพลงด้วยรู้สึกเหลือเชื่อ ดึงสติกลับมาไม่ได้ในทันทีนั้น

ตัวเขาเองยังไม่อยากเชื่อ ถังเฉาหลบพ้นการจู่โจมของเขาไปได้จริง ๆ

“เป็นไปไม่ได้ เมื่อกี้นี้ก็ไม่ได้เปิดให้มีช่องว่างเลยชัด ๆ ทำไมมันหลบพ้นไปได้？อีกยังเห็นได้ว่ามันไม่ได้ออกแรงอะไรมากมายเลย.......”

คนดูบนอัฒจันทร์ก็ยังมองเผมใจว่าจูกัวชิงหลงแกล้งเปิดช่องว่างให้ คิดจะเย้าหยอกถังเฉาเหมือนที่ทำกับถังโจ่

แต่ตัวจูกัวชิงหลงเองรู้ดีชัดเจน เพราะงานนี้เป็นธุรกิจแลกเปลี่ยน ตัวเขาเองจะทำเป็นเล่นไม่ได้เด็ดขาด

“เป็นไรไปถึงซัดไม่ถูกตัวผมหละ？งงแล้วสิ นั่นเป็นเพราะไอ้ที่ว่าเป็นพลังจริงของคุณนั่น กับผมแล้วมันไม่พอมือหรอก！”

ถังเฉาพูดเยาะเย้ยออกไปเปรย ๆ

เห็นถังเฉาพูดสบายอารมณ์แบบนั้น ทำเอาจูกัวชิงหลงยิ่งรู้สึกไม่อยากเชื่อ

แต่ก็คงยังพูดไปอย่างเห็นเป็นเรื่องบังเอิญ “ฮึ ไอ้เด็กน้อย แค่หลบไปได้ทีเดียว ก็คิดว่าผมสู้แกไม่ได้เลยหรือ？”

“แกหลบไปได้ครั้งหนึ่ง จะหลบได้อีกเป็นครั้งที่สองมั้ย？”

ได้ยินดังนั้น ถังเฉาหลุดปากหัวเราะ เขาจู่ ๆ เอ่ยถาม “แกถูกเบื้องบนสั่งให้มาฆ่าผมใช่ไหม？”

พูดพลาง สายตาของเขามองไปที่ตาเฒ่าน้อยบนอัฒจันทร์

ในชั่วพริบตาเมื่อสักครู่ เขาได้สังเกตเห็น ตาเฒ่าน้อยกับจูกัวชิงหลงมีการส่งสายตาสื่อสารกัน

ถังเฉาก็เดาได้เลยตอนนั้นว่าจูกัวชิงหลงก็คือนักฆ่าที่ตาเฒ่าน้อยส่งมา เป้าหมายคือให้มาฆ่าเขา

จูกัวชิงหลงก็ไม่เห็นมีอะไรต้องชี้แจงมาก เพียงยิ้มแล้วพูดไป

“ไม่ผิด แกนี่ยังจัดว่าฉลาดนะ ผมคือมือฆ่าจากคลังมือเพชฌฆาต รู้ว่าผมเป็นมือฆ่าจากคลังมือเพชฌฆาตแล้วยังกล้าทำโอหังอีกหรือ？”

ชั่วขณะที่จูกัวชิงหลงกำลังพูดสารภาพ ถังเฉาก็หัวเราะขึ้นมา

“จะฆ่าผม ก็ต้องทำใจเตรียมพร้อมที่จะต้องถูกฆ่าด้วยนะ”

“ฮา ๆ ๆ ๆ...........”

จูกัวชิงหลงได้ยินคำที่พูด ก็หัวเราะลั่นขึ้นมาบ้าง

คนยังไม่รู้ก็ไม่รู้จักกลัว ยังไม่เคยเห็นความน่ากลัวของคลังมือเพชฌฆาต ปากพล่ามไปคงเป็นเรื่องธรรมดา

“คุณเด็กน้อย แกรู้ไหมว่าคนในคลังมือเพชฌฆาตของพวกผมทำไมมักจะมีการต่อสู้กันเอง？”

“ก็เพราะพวกผมดูถูกคนนอกอย่างพวกคุณอย่างที่สุด พลังฝีมือพวกผมนั้นเกินกว่าพวกแกจะคิดได้ อย่างแกนี่ไม่มีให้รู้สึกกดดันผมเลยแม้สักนิด！”

“ใช่หรือ？”