บทที่126 การเข้าซื้อโดยเจตนาร้าย

บทที่126 การเข้าซื้อโดยเจตนาร้าย

เมื่อถังเฉามาถึงประตูของบริษัทโอ้ซิน มีคนงานสวมชุดคลุมและหมวกกันน็อกอยู่ทุกหนทุกแห่ง และมีเสียงของสายการประกอบเครื่องจักรทำงานด้วย

ทุกอย่างเป็นไปตามที่กำหนด

เมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องทำงานของประธาน ถังเฉาก็เห็นหญิงสาวร่างสูงในชุดธุรกิจเดินออกมาจากที่นั่น

เป็นเลขาส่วนตัวของหลินชิงเสว่ หลี่ถาว

“คุณถัง”

เมื่อเห็นถังเฉาหลี่ถาวก็โค้งคำนับเล็กน้อย และกล่าวทักทายอย่างสุภาพ

ถังเฉาหก็ตอบด้วยรอยยิ้ม หลังหยุดชั่วคราวก็ถามว่า: “เลขาหลี่คุณมาทำอะไรที่นี่?”

“ฉันกำลังเชื่อมโยงเนื้อหางานของความร่วมมือครั้งต่อไปกับตระกูลหลิน”

“หลี่ถาวยิ้มและกล่าวว่า: “ฉันไม่ได้คาดหวังว่า ตระกูลหลินจะมีประสิทธิภาพมากขนาดนี้ สินค้าที่สั่งซื้อพร้อมล่วงหน้าสิบวัน ฝ่ายจัดการคุณภาพได้ตรวจสอบแล้ว มี90%เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม และประธานหลินพอใจมาก”

“เธอพอใจก็ดีแล้ว” ถังเฉายิ้มเบาๆ

คนงานหนึ่งแสนคน กระจายอยู่ในโรงงานต่างๆ และได้ทำการผลิตในเวลาเดียวกัน ประสิทธิภาพจะไม่เป็นที่พอใจได้อย่างไร?

สำหรับเครื่องจักรนั้น มีการจัดส่งจากต่างประเทศด้วยซ้ำ และคุณภาพก็ไม่ต้องพูดถึง

“เมื่อมีการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่เป็นจำนวนมาก พวกเขาสามารถวางจำหน่ายในตลาดได้ จากนั้นถังชิงเหอดาราดังจะได้รับเชิญให้มาเป็นพรีเซ็นเตอร์ผลิตภัณฑ์ ถึงตอนนั้นเราจะเชิญคุณเข้าร่วมงานฉลองด้วยคะ”

“ไม่มีปัญหา” ถังเฉาตอบตกลงทันที เขาอยากเห็นเด็กฝึกงานของคนบ้าดนตรีว่าเขาเป็นคนแบบไหนอยู่พอดี

หลังจากส่งหลี่ถาวออกไป ถังเฉาก็เดินเข้าไปในห้องทำงานทันที และตะโกนว่า: “พ่อ”

หลินเจิ้นสงลุกขึ้นยืนทันที และยิ้ม: “เสี่ยวเฉามาแล้วเหรอ ทำไมไม่โทรบอกฉันก่อนล่วงหน้า”

“ไม่ต้องลำบากเหรกครับ ผมแค่มาดูว่าการดำเนินงานของบริษัทเป็นอย่างไรแล้ว เดี๋ยวก็จะกลับแล้วครับ”

สองพ่อลูกก็นั่งคุยกัน

“จริงสิ พ่อครับ”

ดูเหมือนถังเฉาจะนึกถึงอะไรบางอย่าง และพูดกับหลินเจิ้นสงว่า: “คุณมีความคิดเกี่ยวกับการกลับไปที่บริษัทหลงเถิงหรือไม่?”

เขาได้ให้หลัวปู้ไปจัดการเรื่องนี้แล้ว หากไม่มีข้อผิดพลาดใด ซ่งเทียนซานและบริษัทผลิตยาหงเทียนต้องไม่รอดในครั้งนี้ เมื่อซ่งเทียนซานล้มลง จะปล่อยให้ตำแหน่งประธานของหลงเถิงกรุ๊ปว่างได้อย่างไง?

แต่แล้ว ดูเหมือนว่าหลินเจิ้นสงจะเข้าใจผิดกับความหมายของถังเฉา เขาคิดว่านี่เป็นการเข้าพึ่งพาซ่งเทียนซาน เลยส่ายหัวทันทีและพูดว่า: “เสี่ยวเฉานายหยุดพูดเรื่องนี้เถอะ ฉันไม่มีวันไปที่บริษัทผลิตยาหงเทียนอย่างแน่นอน”

“เหม่ยหยูนกับฉ่ายเวยไปที่บริษัทผลิตยาหงเทียน นั่นเป็นการตัดสินใจของพวกเขาเอง ตอนนี้ทุกอย่างก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ฉันอยู่ที่นี่ก็สบายดี”

“พ่อ พ่อกำลังเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?”

ถังเฉาไม่รู้ว่าควรหัวเราะหรือร้องดี และกล่าวว่า: “ผมไม่ได้หมายความว่าให้พ่อเข้าไปทำงานที่บริษัทหลงเถิง แต่หมายถึงให้คุณไปดูแลบริษัทหลงเถิงในฐานะประธานของบริษัทหลงเถิง”

ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ หลินเจิ้นสงก็รู้สึกอึ้งไปชั่วขนาด: “ในฐานะประธานของบริษัทหลงเถิงงั้นหรือ? ประธานของบริษัทหลงเถิงคือซ่งเทียนซานไม่ใช่หรือ?”

ถังเฉายิ้มและกล่าวว่า: “บริษัทหลงเถิงเดิมถูกชิงมาจากตระกูลหลินโดยซ่งหรูอี้อยู่แล้ว และถูกส่งมอบให้ซ่งเทียนซานดูแลเหมือนเป็นการทำการกุศลแค่นั้น เขาจะอยู่ในตำแหน่งประธานไปตลอดได้ยังไร?”

“สมมุติว่า ฉันเพียงแค่สมมุตินะ ถ้าซ่งเทียนซานล้มลงจริงๆ คุณอยากจะกลับไปที่หลงเถิงและดูแลหลงเถิงต่อหรือไม่?”

หลินเจิ้นสงเงียบไปชั่วขนาด

เขาสร้างบริษัทหลงเถิงด้วยตัวเอง และถ้าบอกว่าไม่มีเยื่อใยใดๆทั้งสิ้นนั้น ต้องไม่ใช่เรื่องจริงอย่างแน่นอน

แต่น่าเสียดายที่หลังจาก'เหตุการณ์สามหนึ่งหก' ตระกูลหลินก็ล่มสลาย และบริษัทหลงเถิงถูกซ่งหรูอี้ซื้อในราคาที่ต่ำกว่าราคาตลาด ซึ่งเท่ากับเป็นการปล้นไปโดยไม่ต้องเสียผลประโยชน์ใด!

หลินเจิ้นสงรู้สึกโกรธแค้นเพียงแต่ไม่กล้าพูดออกมาเท่านั้น ถ้ามีโอกาสที่จะนำหลงเถิงกลับมาได้ เขาจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุดคนนั้น

แต่……