ตอนที่ 178
บทที่178 ใช้กำลังกับผู้หญิงไม่ดี
October 21, 2026
บทที่178 ใช้กำลังกับผู้หญิงไม่ดี
ถังเฉาและหลินชิงเสว่หยุดฝีเท้าลง เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ตะลึงประหลาดใจเล็กน้อย
ครู่เดียว สีหน้าของถังเฉานิ่งเฉย เผยให้เห็นถึงความเย็นชา
พนักงานสาวในร้านก่อนหน้านี้ได้พูดอย่างชัดเจน กระโปรงยาวตัวนั้นเป็นสินค้าไว้โชว์ ไม่ได้มีไว้ขาย พริบตาเดียว ก็ขายให้คนอื่นไป
อีกทั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่เขากับหลินชิงเสว่พบเจอกัน จะทนต่อการเย้ยหยันแบบนี้ได้อย่างไร?
สัมผัสได้ถึงสายตาที่แสนเย็นชาของถังเฉา จู่ ๆ หลินชิงเสว่ก็จับมือเขาเบา ๆ
สายตาของถังที่เย็นชาหายไปในทันที หันไม่มองเธอด้วยความประหลาดใจแล้วพูดว่า: “ชิงเสว่?”
“ช่างเถอะ ก็แค่เสื้อผ้าชุดหนึ่ง”
เพียงแค่ใบหน้าที่เรียบเฉยของเธอ สีหน้าเหมือนปกติ ไม่ใช่เพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้มาทำลายอารมณ์ความรู้สึกได้
ครู่เดียว ถังเฉาเคารพในตัวของหลินชิงเสว่อย่างจริงใจ
สำเร็จในเรื่องใหญ่ก็ไม่ควรยุ่งกับเรื่องปลีกย่อย เรื่องปลีกย่อยอะไร？
เป็นสภาวะทางอารมณ์ เป็นแบบอย่าง
สาเหตุที่หลินชิงเสว่ไม่ตอบโต้อะไร เป็นเพราะกลัวหญิงสาวสวยคนนั้นเหรอ?
ไม่ใช่อย่างแน่นอน
แต่เป็นเพราะ เธอเป็นคนที่มีใจกว้างพอ
กล้าได้ กล้าเสีย ในโลกนี้สามารถทำได้ จะมีสักกี่คน?
หลินชิงเสว่แสดงถึงท่าทีไม่ต้องการให้เกิดข้อขัดแย้ง แต่ถังเฉาก็ยังคงแย้มยิ้ม แล้วพูดว่า: “คุณพูดก็ไม่ผิด แต่ว่า ผมเป็นผู้ชายคนหนึ่ง สิ่งที่ผู้หญิงของตนชื่นชอบถูกแย่งชิงไปต่อหน้าต่อตา นี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก”
พูดถึงตรงนี้ แววตาของถังเฉาเปลี่ยนเป็นถมึงทึงเข้าใจยาก: “ผมเคยพูดไว้ว่า เพียงแค่เป็นสิ่งที่คุณต้องการ ไม่ว่าเป็นดวงดาวบนท้องฟ้า ผมก็จะเด็ดลงมาให้คุณ”
พูดจบ ก็ก้าวเท้าเดินเข้าไปในร้าน
หลินชิงเสว่ประทับใจมาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงเดินตามเข้าไป
ในเวลานั้น ชุดเดรสยาวตัวนั้นกำลังห่อ ถึงขั้นตอนยิงบาร์โค้ดเพื่อชำระเงิน
พบว่าถังเฉาและหลินชิงเสว่ย้อนกลับมา พนักงานหญิงในร้านผู้นั้นมีสีหน้าอึดอัด: “คุณทั้งสอง พวกคุณกลับมาอีกทำไม?”
“พวกเรากลับมาทำไม หรือว่าคุณไม่รู้จริง ๆเหรอ?”
ถังเฉาจ้องมองเธอ พูดเบา ๆ
พบว่าพนักงานหญิงในร้านไม่พูดตอบอะไร เขามองไปที่ชุดเดรสยาวสีขาวอีกครั้ง แล้วพูดว่า: “ฉันจำได้ว่าเมื่อครู่คุณพูดว่า ชุดนี้ เป็นสินค้าที่ห้ามจำหน่าย ไม่ใช่เหรอ?”
หน้าตาของพนักงานหญิงในร้านดูไม่ดี เธอไม่ได้พูดโกหก เดรสยาวชุดนี้ที่จริงแล้วเป็นสินค้าที่ห้ามจำหน่าย แต่ว่า เห็นแก่คนรักของคนตระกูลต่งแล้ว เธอเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร?
แม้ว่าเป็นเพียงสาขาในเขตของตระกูลต่ง แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็เป็นคนของตระกูลต่ง เธอก็ต้องมอบให้เหมือนพระพุทธรูปไม่พูดไม่จา
คิดมาถึงตรงนี้ พนักงานหญิงในร้านก้มหน้า กัดฟันพูดว่า: “เรื่องเมื่อครู่ เป็นเรื่องที่ฉันหลอกลวงท่านทั้งสอง ฉันขอโทษพวกคุณ แต่ว่า เสื้อชุดนี้ไม่อาจจำหน่ายให้พวกคุณ หวังว่าพวกคุณจะให้อภัย”
“ถ้าหากพวกเราไม่ให้อภัย คุณจะทำอย่างไร?”
ถังเฉาขัดจังหวะคำพูดของเธอ ด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาสุดจะเปรียบ
พนักงานหญิงในร้านกัดฟัน พูดไปอีกว่า: “ในร้านยังมีสินค้าสไตล์ใหม่ที่ออกมาในปีนี้อีกมากมาย อีกสักครู่ฉันจะแนะนำให้แก่พวกคุณ จะลดราคาให้กับพวกคุณ ต้องขออภัยจริงๆ----”
เห็นพนักงานหญิงในร้านพูดโดยไม่ปิดบังอะไร ถังเฉาส่งสายตาเป็นประกาย พูดเย็นชาว่า: “ให้เหตุผลพวกเรามา ว่าทำไมขายให้เธอไม่ขายให้พวกเรา พวกเรามาก่อนชัด ๆ”
“นี่ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ?”
หญิงสาวที่แต่งหน้าเข้มคนนั้นพูดสำทับพนักงานหญิงในร้าน และยังพูดอย่างยิ้มเยาะว่า: “แน่นอนว่ากลัวพวกคุณจะซื้อชุดนั้นไม่ไหว เดรสเข้ารูปลักษณะนี้มีเพียงหญิงสาวสวยอย่างฉันเท่านั้นที่คู่ควร”
หัวเราะเบาๆ ----
มองดูหน้าตาที่โอ้อวดของเธอ จู่ ๆ ถังเฉาก็อดไม่ได้ หัวเราะเสียงดังออกมา
ทันใดนั้น หญิงสาวแต่งหน้าเข้มคนนั้นเหมือนแมวที่โดนเหยียบหาง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ: “คุณหัวเราะอะไร มีอะไรน่าหัวเราะ?”