บทที่193พระจันทร์มืดหิมะขาว

ขณะที่หัวของชายหน้ากากค้างคาวมีความคิดนี้ขึ้นมา เขาเหมือนคนที่ถูกสาปให้เป็นหิน ไม่กระดุกกระดิกเลย

ไม่ใช่เขาไม่อยากขยับตัว แต่เขาขยับตัวไม่ได้

ขมับศีรษะด้านซ้ายของเขา เหมือนการเล่น มายากลทำให้ขมับด้านซ้ายของเขามีรูโหว่ที่มีเลือดเพิ่มเติมเข้ามา

หลังจากนี้ รูโหว่นั้นใหญ่ขึ้น และเลือดสีแสงสด ได้พุ่งออกมาและไหลไปเต็มพื้น

เขามองถังเฉาที่อยู่ตรงหน้าด้ายสีหน้าที่ตะลึง และแววตาของเขาปรากฏความเกรงกลัวออกมา และมีความไม่เต็มใจที่จะยอมรับแอบแฝงอยู่ด้วย

มุมปากถังเฉาปรากฏความเย็นชา และมองชายหน้ากากค้างคาวด้วยแววตาที่เยือกเย็นและพูดว่า: “ลูกสาวฉันอยู่ในมือนาย เธอมีโอกาสถูกนายทำร้ายได้ทุกเวลา ฉันเลยต้องเตรียมแผนไว้ล้างหน้าเสมอ”

แผนนี้ก็คือเฟิ่งหวง

ถังเฉาและเฟิ่งหวงไปเขาหู่กวยด้วยกัน แต่คนที่ขึ้นไปบนยอดเขามีแค่ถังเฉาคนเดียว

เฟิ่งหวงอยู่ไหนหรือ?

ถังเฉาสั่งให้เธอ ไปซุ่มโจมตีอยู่อีกด้านหนึ่งหน้าผาด้วยความเร็วที่สุด

เธอได้พกปืนสไนเปอร์98kที่สั่งทำพิเศษไปด้วย และติดตั้งกล้องคูณแปดแล้วหมอบอยู่บนหินที่เรียบ และ เล็งปืนไปที่ศีรษะของชายหน้ากากค้างคาวคนนี้

ก่อนที่เฟิ่งหวงจะละเลิกเป็นนักฆ่า เธอเคยเป็นนักฆ่าที่ทั่วโลกต้องเกรงกลัว แค่การซุ่มยิงเป็นเรื่องที่ง่ายมาก

สุดท้ายผลที่ออกมาก็คือ แค่กระสุนนัดเดียว ก็ทำให้ศีรษะของชายหน้ากากค้างคาวทะลุแล้ว

เลือดยิ่งไหลยิ่งเยอะ ชายหน้ากากค้างคาวคนนี้ตาถลน เสียงตุ๊บดังขึ้น ล้มลงไปกับพื้น แต่ยังมีลมหายใจอยู่

ก่อนที่จะถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต ขายค้างคาวได้ใช่แรงที่มีอยู่ โยนเสี่ยวลี้ที่อยู่ในอ้อมกอดตัวเขาลงไปที่หน้าผา

เขาตายได้ แต่ก่อนที่จะตาย ต้องฆ่าถังเสี่ยวลี้ก่อน!

แต่ขณะนี้ที่ถังเสี่ยวลี้ตกลงไปที่หน้าผา มีเงาดำ กระโดดลงไปที่หน้าผาอย่างไม่ลังเล

แววตาที่เย็นชา สีหน้าที่แน่วแน่

ถังเฉาเดาออกว่าหลังจากที่ชายหน้ากากค้างคาวคนนี้ถูกยิงเขาจะทำอะไรต่อ และถังเฉาก็ได้กระโดดตามลงไป

“รองหัวหน้า”

อีกฝั่งของหน้าผา เฟิ่งหวงโยนปืนสไนเปอร์ทิ้งไป และตะโกนออกมาด้วยความสิ้นหวัง

เห็นภาพนี้แล้ว ชายหน้ากากค้างคาวคนนี้ก็มั่นใจได้ว่าถังเฉาจะไม่มีชีวิตรอดแน่ๆ เขาเลยหลับตาและจากไปอย่างสงบ

ปัง

หลังจากที่เขาตายไปไม่กี่วินาที มีแขนๆหนึ่งจับหินที่อยู่ตรงหน้าผาไว้แน่น

ถังเฉามือหนึ่งจับหินที่หน้าผาไว้แน่นแล้วลอยตัวอยู่ที่หน้าผาและอีกมือหนึ่งกำลังอุ้มถังเสี่ยวลี้ที่กำลังนอนหลับอยู่ แขนของเขากำลังรับน้ำหนักของคนสองคนอยู่

ต่อมา เขาได้ใช้แรงของแขนซ้าย และเหวี่ยงตัวขึ้นไปที่บนหน้าผา

เมื่อถึงบนหน้าผา ถังเฉาหายใจถี่และนอนราบไปกับพื้น แต่เมื่อเห็นเสี่ยวลี้ที่นอนอยู่อย่างสบายใจ เขาก็ได้ปรากฏรอยยิ้มที่เหมือนหมดภาระที่หนักหนาไป

และเฟิ่งหวงที่อยู่อีกฝั่งเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ดีใจจนร้องออกมา ร่างกายเธอเหมือนคนที่ไม่มีเรี่ยวแรงทรุดล้มลงไปกับพื้น

เมื่อกี้ที่เห็นรองหัวหน้ากระโดดลงไปที่หน้าผา ทำให้ตัวของเธอหมดเรี่ยวแรงไปหมด

แต่โชคดีที่ทั้งพ่อและลูกปลอดภัย

ตอนนี้เฟิ่งหวงกลับไปหาถังเฉา ขณะนี้ แรงของถังเฉากลับมาแล้ว เขามองไปที่ศพของชายหน้ากากค้างคาวคนนี้ แววตาที่เยือกเย็นและน่ากลัวปรากฏอีกครั้ง

“ฉันอยากที่จะเห็น ว่าใบหน้าภายใต้หน้ากากนี้จะเป็นอย่างไง”

ระหว่างที่พูดถังเฉาเดินไปหาศพของชายหน้ากากค้างคาวนี้ และเอามือไปถอดหน้ากากออก

ทันใดที่ถอดหน้ากากออกมา เมื่อเห็นใบหน้านั้นแล้ว สีหน้าของถังเฉาถอดสี แววตาเริ่มมืดนมนขึ้นมา： “เขาเองหรือ?”

ใบหน้าที่อยู่ใต้หน้ากาก เป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยบาดแผล แต่ใบหย้ายังมีคล้าวโครงหน้าที่ทำให้สังเกตได้

วันที่หลินชิงเสว่และถังเฉาแต่งงานกัน เคยมีร.อ.เซียที่ชื่อเซียกางเคยไปออกหน้าให้ซ่งเทียนซาน และสุดท้ายก็โดนหลี่เถ่ถอดยศทางทหารและถูกไล่ออกไป

หลังจากนั้น ก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย เวลาผ่านไป ถังเฉาก็ลืมคนนี้ไป ไม่คิดเลยว่า เขาจะเป็นชายหน้ากากค้างคาว

“เขาเป็นชายหน้ากากค้างคาวหรือ? คนที่ถ่ายคลิปเมื่อห้าปีก่อน?”

แววตาของถังเฉาส่องประกายและพูดอยู่คนเดียว