บทที่212 ให้กำเนิดลูกนอกสมรส

หลินฉ่ายเวยไม่เคยรู้สถานะของจ้าวเย็นหราน ในงานเลี้ยงวันเกิดของตระกูลเจิ้งคราวก่อน นายท่านเจิ้งรับทราบข่าวการเสียชีวิตของเจิ้งฮ่าว ดังนั้นตระกูลโจวและตระกูลหลินถูกบังคับให้ส่งมอบตัวฆาตกร

ตระกูลโจวกลัวภัยจะมาถึงตัว ดังนั้นจึงส่งมอบถังเฉาออกมาโดยไม่ลังเล จากนั้นไม่นานตระกูลโจวก็ออกไปจากตระกูลเจิ้งจึงไม่ได้เห็นภาพที่เปล่งประกายของจ้าวเย็นหรานแม้แต่น้อย

เธอเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลจ้าวแต่เธอกลับสนิทสนมกับตระกูลเย่ที่เป็นศัตรูตัวฉกาจของครอบครัว

ถังเฉายังรู้ดีด้วยว่าเดิมทีเย่เทียนหลงเองก็เป็นคนของตระกูลจ้าวและเป็นพี่น้องกับจ้าวเย็นหราน ต่อมาด้วยเหตุผลบางประการ เขาได้ออกจากตระกูลจ้าวและก่อตั้งตระกูลเย่

มีความลับมากมายบนตัวผู้หญิงคนนี้ ถังเฉาเข้าใจดีว่า ตระกูลจ้าวและตระกูลหวางเพียงแค่ไม่สามารถคาดเดาการเปลี่ยนแปลงตัวตนของเขาได้ แต่ไม่ได้กลัวเขาจริงๆ

จ้าวเย็นหรานเหมือนกับแม่มดที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เมื่อมองเห็นพลังที่แสนพิเศษนี้แล้ว ถังเฉาหรี่ตาลงเล็กน้อยและมีความคิดที่หาญกล้าผุดขึ้นมาในใจของเขา

ไม่มีใครรู้ได้เลยว่าถังเฉาคิดอะไรอยู่ในตอนนี้ ความสนใจทั้งหมดอยู่บนตัวของจ้าวเย็นหราน

เหวินเหรินวี่และเหล่าคุณชายคนอื่นๆ มองไปที่จ้าวเย็นหรานอย่างไม่เชื่อสายตาราวกับเห็นผี : “ตระกูลจ้าว เป็นผู้ชายทั้งหมดไม่ใช่เหรอ? มีคุณหนูเพิ่มมาอีกหนึ่งคนตอนไหน?”

เมื่อได้ยิน จ้าวเย็นหรานหัวเราะเยาะทันที สำหรับคำถามนี้ เธอก็คร้านแม้แต่จะตอบ

สีหน้าของจ้าวชุนเซิงกลับมืดมนลง เขาหันหน้ากลับไปทางเหวินเหรินวี่แล้วพูดว่า : “ตระกูลจ้าวของฉันเป็นผู้ชายทั้งหมดก็จริง แต่นั่นเป็นเรื่องปกติ ที่จริงแล้ว คุณพ่อยังมีลูกสาวอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้อยู่ที่บ้านเลยตลอดทั้งปี เขารักและทะนุถนอมลูกสาวคนนี้มาก ถึงกับประกาศกฎเหล็กว่า “เห็นลูกสาวเหมือนเห็นฉัน” ลูกสาวคนนี้ก็คือน้องสาวคนเล็กของฉัน…”

“น้องสาวคนเล็กของนายคือใคร?”

จ้าวเย็นหรานมองไปที่จ้าวชุนเซิงแล้วหัวเราะเหน็บแนม : “คุณชายพูดจายกยอตัวเองเกินไปแล้ว ลูกนอกสมรสที่เกิดจากคนป่าข้างนอกคู่ควรจะเป็นพี่ชายของฉันด้วยเหรอ?”

การพูดว่า “ลูกนอกสมรส” ทำให้ใบหน้าของจ้าวชุนเซิงซีดเผือดแต่เพราะสถานะของตัวเขาเองจึงไม่สามารถโต้แย้งคำพูดนี้ได้ มีเพียงแค่ส่วนลึกที่สุดในดวงตาเท่านั้นที่ความเย็นชาได้ผ่านเข้าไป

คำพูดของจ้าวชุนเซิงทำให้รูม่านตาของเหวินเหรินวี่หดตัวลง จากนั้นสีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นหม่นมืดลงไป

แรกเริ่มเดิมที คนที่เขามองว่าพึ่งพาได้มากที่สุดคือจ้าวชุนเซิง อุตส่าห์คิดใคร่ครวญมาเป็นอย่างดีแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าถังเฉาจะเชิญลูกสาวคนโตของตระกูลจ้าวที่มีอำนาจมากกว่าจ้าวชุนเซิงมาได้ นี่เป็นส่งที่มาขัดขวางตำแหน่งของเหวินเหรินวี่อย่างมาก

เขาสูดหายใจลึกและจ้องมองไปที่จ้าวเย็นหรานอย่างเย็นชา ：” คุณหนูจ้าว ผมไม่สนว่าคุณคือใคร อย่าได้มีส่วนร่วมในเรื่องนี้ ผมมาจากตระกูลเหวินแห่งเจียงเจ้อเพื่อมาคุยข้อตกลงทางธุรกิจกับตระกูลจ้าวของพวกคุณ ถ้าหากผมบอกเรื่องนี้กับพ่อของผมจะต้องมีผลกระทบเรื่องความสมานฉันท์ของสองตระกูล ความผิดนี้คุณรับผิดชอบไหวเหรอ?”

“คุณเอาตระกูลจ้าวมาข่มขู่ฉันงั้นเหรอ?”

จ้าวเย็นหรานมองไปยังเหวินเหรินวี่อย่างไม่เชื่อสายตา จากนั้นเธอก็หัวเราะจนตัวโยนราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก ： “ขำจะตายอยู่แล้ว ต้องขอชมเชยสิ่งที่คุณคิดออกมาเลยนะ----”

พูดมาถึงตรงนี้ เสียงหัวเราะของจ้าวเย็นหรานได้หยุดลงอย่างกระทันหันแล้วแทนที่ด้วยความร้ายกาจที่แสนลึกซึ้ง : “ถ้าอย่างนั้นฉันขอร้องคุณเลยว่า ให้รีบยุติความร่วมมือกับตระกูลจ้าวโดยเร็ว แล้วจัดการกับตระกูลจ้าวอย่างสุดความสามารถ เมื่อตระกูลจ้าวพังพินาศลงไปแล้ว นั่นจะเป็นวันที่ฉันมาขอบคุณตระกูลเหวินของพวกคุณด้วยตนเอง！”

ทันทีที่พูดเช่นนี้ออกมา เหวินเหรินวี่ตะลึงงันอย่างจัง เขาไม่สามารถหันหน้ากลับมาได้ไปชั่วขณะ และได้แต่มองไปที่จ้าวเย็นหรานอย่างว่างเปล่า

ผู้หญิงคนนี้----ทำไมถึงไม่ทำตามสามัญสำนึกอย่างคนเค้าทำกัน?

จ้าวชุนเซิงเข้าใจมากขึ้นอีกหน่อย สีหน้าของเขามืดมนลงไปอีก ราวกับว่าแค่บิดเบาๆก็มีน้ำไหลออกมาได้

เขารู้แล้วว่านับผู้หญิงคนนี้เป็นอีกคนที่ต้องการให้ตระกูลจ้าวพังพินาศมากที่สุดได้เลย ความพยายามในการใช้ตระกูลจ้าวมาข่มขู่จ้าวเย็นหรานของเหวินเหรินวี่ถือว่าคุกคามผิดคนโดยสิ้นเชิง

ถังเฉาหรี่ตาเล็กน้อย สายตาของเขาจับจ้องไปที่ตัวของจ้าวเย็นหราน ความคิดในสมองของเขารุนแรงมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

เพี้ยะ ----

ในขณะที่ทุกคนตกตะลึง จ้าวเย็นหรานกลับเดินผ่านทุกคนไปด้านหน้า จนมาถึงตรงหน้าของเหวินเหรินวี่แล้วสะบัดฝ่ามือตบเขาอย่างรุนแรง

เหวินเหรินวี่เบิกตาโพลงอย่างไม่อยากจะเชื่อทันที : “คุณ คุณกล้าตีผมงั้นเหรอ?”

“ตีคุณมันกระจอก ฉันกล้าทำลายคุณด้วยซ้ำ!”

ถึงแม้ว่าจ้าวเย็นหรานจะเป็นลูกสาว แต่ถ้าดุร้ายขึ้นมา ความเยือกเย็นในดวงตากลับรุนแรงมากกว่าผู้ชายทั่วไปด้วยซ้ำ

วินาทีถัดมา เธอหันไปมองทางลูกน้องของตระกูลจ้าวอย่างเย็นชา เธอชี้ไปที่เหวินเหรินวี่แล้วกล่าวว่า ： “สั่งสอนบทเรียนหนักๆให้เจ้าง่อยคนนี้สักยกซิ ใครตีได้แรงที่สุด คนนั้นจะได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกหลักของตระกูลจ้าว!”

ทันทีที่พูดคำนี้ออกมา ไม่เพียงแต่สีหน้าของเหวินเหรินวี่ที่เปลี่ยนไปอย่างมาก ใบหน้าของจ้าวชุนเซิงเองก็กระตุกอย่างแรงเช่นเดียวกัน

“น้องสาว เธอทำแบบนี้ จะไม่เกินไปหน่อยเหรอ?”

：