ตอนที่ 247
บทที่247 มาเยือนตระกูลต่งอีก
October 21, 2026
เช้าตรู่วันต่อมา เฟิ่งหวงใส่ชุดหนังแนบเนื้อ ยืนอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์จื่อหยวน
“รองผู้นำคะ ลงประกาศไปเรียบร้อยแล้ว ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า จะมีนักฆ่าสามพันหกสิบเอ็ดคนทยอยกันเข้ามาที่หมิงจู ลอบฆ่าเสิ่นชิงหยุนค่ะ”
“ไม่เลว”
ถังเฉาหรี่ตาแล้วพยักหน้า ประกาศไปห้านาที ยังมีนักฆ่าสามพันกว่าคนรับภารกิจไว้ นี่เป็นจำนวนที่น่ากลัวมากเลยทีเดียว
ลองคิดสักหน่อย เมืองแห่งหนึ่ง แอบซ่อนนักฆ่ามืออาชีพสามพันกว่าคนไว้ คนที่ปลอมตัวไปสารพัดแบบรอคอยโอกาสเคลื่อนไหว ถ้าหลุดออกไป ทั้งเมืองคงจมสู่ความหวาดวิตก
ทันใดนั้น ถังเฉายิ้มให้ทางเฟิ่งหวง “นึกไม่ถึงว่าชื่อเสียง'นายหญิงแก๊งมืด'นี้ของเธอยังใช้การได้ดีมาก”
ชั่วขณะหนึ่งสีหน้าเฟิ่งหวงแดงขึ้น เขินอายแบบพบได้ยาก “ชื่อเสียงของฉันดังแค่ไหน ยังไม่ใช่ว่าถูกรองผู้นำสยบไว้เหรอคะ ยินยอมพร้อมใจติดตามรองผู้นำ”
ถังเฉาหัวเราะฮาๆ “ห้าปีก่อน เป็นเธอที่อยากมาฆ่าฉันนะ!”
คำพูดนี้ออกมา สีหน้าเฟิ่งหวงยิ่งแดง ใกล้จะมีเลือดหยดออกมาแล้ว
แต่พอสองคนหวนนึกถึงเรื่องเมื่อก่อนโดยไม่ได้นัดหมาย อดมองหน้ากันไม่ได้ จากนั้นหัวเราะแบบรู้ใจ
โชคชะตาฟ้าลิขิตเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์อย่างหนึ่ง ใครจะไปคิดว่าเฟิ่งหวงที่อยู่ต่อหน้าถังเฉาอ่อนโยนผ่อนตามเหมือนแมวเหมียวตัวหนึ่ง ตอนเจอกันครั้งแรก คาดไม่ถึงอยากลอบสังหารเขาอย่างเด็ดขาด
เฟิ่งหวงในตอนนั้น ยังไม่ใช่นักฆ่าอันดับหนึ่งที่ชื่อโหดสั่นสะเทือนโลก เป็นเพียงนักฆ่าระดับแนวหน้าเท่านั้น นักฆ่าแบบนี้มีจำนวนมาก
ลอบสังหารถังเฉา ย่อมล้มเหลวแล้วเป็นธรรมดา แต่ว่าถังเฉาไม่ได้ทำอะไรเธอแต่อย่างใด กลับปล่อยเธอจากไป
ภารกิจล้มเหลว เฟิ่งหวงยากจะหนีรอดจากการตำหนิ ภายใต้โทษทรมานขององค์กรนักฆ่าใกล้จะตายอยู่แล้ว สุดท้ายกลับถูกถังเฉาที่สะกดรอยตามมาตลอดทางช่วยชีวิตไว้
องค์กรนักฆ่าที่เฟิ่งหวงสังกัดอยู่พังทลาย ไม่มีที่ให้กลับไป บวกกับความซาบซึ้งในใจ เฟิ่งหวงจึงติดตามถังเฉาไป เห็นประจักษ์พยานต่อกระบวนการพุ่งสูงขึ้นตลอดทาง
นี่จึงเป็นเรื่องราวของถังเฉาและเฟิ่งหวง
“ในเมื่อเรื่องราวเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว เหลือเพียงสิ่งสำคัญอย่างเดียว งั้นก็ไปเถอะ ไปตระกูลต่ง!”
สายตาถังเฉาแหลมคม โบกฝ่ามือใหญ่ ไปที่ตระกูลต่งด้วยกันกับเฟิ่งหวง
ในขณะเดียวกัน ตระกูลเสิ่น
เสิ่นชิงหยุนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ตรงข้ามมีผู้อาวุโสจมูกปากนกที่ผมขาวหน้ามีเลือดฝาดคนหนึ่งนั่งอยู่ คือผู้นำคนปัจจุบันของตระกูลเสิ่น เสิ่นป้านซาน
ด้านหน้าของพวกเขา มีผู้หญิงคนหนึ่งนอนหงายอยู่ ใบหน้างดงาม รูปร่างผอมเพรียว
เพียงแต่สายตาที่หล่อนมองทางเสิ่นชิงหยุนและปู่เขานั้น เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เพราะบนตัวของหล่อนล้วนวางอาหารรสเลิศสารพัดอย่างเอาไว้เต็มไปหมด พร้อมให้คนรับประทาน
อยู่ที่นี่ หล่อนไม่มีสิทธิมนุษยชน เป็นเพียงภาชนะที่ใช้มาใส่อาหารเท่านั้นเอง
“คุณปู่ครับ เมื่อกี้ได้รับข่าวมา เมื่อวานตอนเย็นถังเฉากับหลินชิงเสว่เจอนักฆ่าที่ต่งอี้สิงส่งไปบุกโจมตี ตอนนี้ ถังเฉารู้แล้วว่าเป็นตระกูลต่งที่ทำ จึงรีบเข้าไปที่ตระกูลต่งแล้วครับ”
เสิ่นชิงหยุนใช้ตะเกียบคีบซาซิมิชิ้นหนึ่งขึ้นจากบนตัวผู้หญิง กินไปพร้อมกับพูดไปด้วย
“ดี!”
เสิ่นป้านซานปรบมือ หัวเราะเสียงดังพูดว่า “ไม่เสียแรงที่เป็นชิงหยุนจริงๆ หลานชายที่ดีของฉัน แบบนี้ตระกูลเสิ่นของพวกเราคงไม่ต้องทำอะไร สามารถนั่งรอรับผลประโยชน์ได้เลย”
ถูกปู่ชมเชย เสิ่นชิงหยุนยิ่งรู้สึกดีใจอยู่ภายใน และพูดต่ออีก “โดยเฉพาะผมยังรับข่าวหนึ่งมาด้วย หลินชิงเสว่นังผู้หญิงแพศยาคนนั้นประกาศเปิดเผยความสัมพันธ์กับถังเฉาว่าเป็นสามีภรรยากันที่งานแต่งของตระกูลเหวิน สองคนนั้นยังก่อเรื่องวุ่นใหญ่โตที่งานแต่งของตระกูลเหวินด้วย แย่งตัวเจ้าสาวไปแล้วครับ!”
“อะไรนะ?”
สายตาเสิ่นป้านซานแข็งทื่อฉับพลัน “ข่าวนี้เป็นเรื่องจริง?”
“จริงแท้แน่นอนครับ” เสิ่นชิงหยุนยิ้มชั่วร้าย
“เป็นสวรรค์ช่วยตระกูลเสิ่นของเราจริงๆ!”
เสิ่นป้านซานหัวเราะบ้าคลั่ง “พวกโง่ทั้งสอง ถ้าไม่เปิดเผย ใช้ชีวิตไปเงียบๆ อาจจะยังไม่เป็นอะไร คาดไม่ถึงกล้าเปิดเผย พอมาแบบนี้ อิทธิพลมากมายยิ่งมองถังเฉาเป็นศัตรู”
“พอเป็นแบบนี้ ตระกูลต่งตาย ถังเฉาก็ตาย”
รอยยิ้มบนหน้าของเสิ่นชิงหยุนยิ่งลุ่มลึก “ตระกูลซ่งมีเพียงซ่งหรูอี้ ต่อให้ร้ายกาจแค่ไหน ก็ยากจะใช้การได้ รอตระกูลเสิ่นเราฮุบตระกูลต่งได้ ตระกูลเหยียนก็ไม่มีทางต้านทานพวกเราได้ เวลานั้นมาถึง หมิงจูมีเพียงตระกูลยิ่งใหญ่เพียงตระกูลเดียว นั่นก็คือตระกูลเสิ่นของพวกเรา!”
“ฮ่าๆๆๆ......”
เสิ่นป้านซานพูดเรื่องพวกนี้ออกมาจนหน้าแดงเปล่งปลั่ง หัวเราะเสียงดังบอกว่า “ชิงหยุนอ่า ดูแล้วปู่สัญญาว่าจะมอบตำแหน่งผู้นำให้หลาน เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องเลย”
“ขอบคุณครับคุณปู่!”