บทที่250 ตระกูลเสิ่นขยายตัว

ตึง----

มองต่งอี้สิงที่ตายอย่างน่าเวทนาอยู่ตรงหน้า ลูกตาของต่งวี่ซู่เบิกโตในชั่วขณะนั้น ร่างกายอ่อนยวบ ก้นกระแทกพื้นนั่งลงไป

“ฉันฆ่าคนแล้ว ฉันฆ่าคนแล้ว......”

เขามองมือทั้งสองที่เปื้อนเลือดสดเต็มไปหมด หายใจแรงๆ พูดจามั่วซั่วแบบไม่ได้สติเท่าไร

“คุณชายรอง ฆ่าคุณชายใหญ่แล้ว......”

เครือญาติทั้งหมดของตระกูลต่งล้วนทำหน้าอึ้งทึ่ง ตั้งนาน ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำเดียว

ไม่มีใครนึกว่าตระกูลต่งจะมีบทสรุปแบบนี้ ต่งอี้สิงฆ่าต่งหนานหลิ่ง ต่อมา ต่งวี่ซู่ฆ่าต่งอี้สิงแล้ว

ตระกูลต่งในตอนนี้ กลายเป็นหุ่นกระบอกที่แข่งขันกันระหว่างถังเฉาและเสิ่นชิงหยุน

“แกกล้าฆ่าคนต่อหน้าฉัน!”

อีกด้านหนึ่ง เสิ่นชิงหยุนก็ตะโกนเสียงดัง สีหน้าอึมครึมถึงขั้นสุด

เป้าหมายที่เขามาตระกูลต่งชัดเจนมาก นั่นคือขัดขวางถังเฉาฆ่าต่งอี้สิง

สำหรับตระกูลเสิ่นนั้น ต่งอี้สิงยังมีผลประโยชน์คุณค่าที่สูงมาก ไม่สามารถมาตายแบบนี้ได้ แต่ว่าเขาได้แสดงจุดยืนออกไปแล้ว ต่งวี่ซู่กลับยังคงฆ่าต่งอี้สิง นี่ทำให้เขาขายขี้หน้ามาก

ฉันพูดไปมากมายขนาดนี้ ยังกล้าฆ่าคน นี่ไม่ใช่ไม่เห็นตนเองอยู่ในสายตาเลยเหรอ?

“ถึงแม้เขาจะไม่ตายในตอนนี้ วันหลัง รอตอนที่เขาไม่มีคุณค่าผลประโยชน์ แกก็จะฆ่าเขาแบบนี้เหมือนกัน”

เวลานี้ ถังเฉามองเขาด้วยท่าทางมีเลศนัย พูดจานิ่งๆ

“ถังเฉา----”

ครู่หนึ่งสายตาเสิ่นชิงหยุนตกอยู่บนตัวถังเฉา สีหน้าอึมครึม

ถ้าไม่มีถังเฉายุยงส่งเสริมอยู่ในนั้น ต่งวี่ซู่คงไม่กล้าฆ่าต่งอี้สิงต่อหน้าต่อตาเขาเด็ดขาด

เขาเผยเจตนาอาฆาตต่อถังเฉาออกมา เพียงแค่ถังเฉาไม่ได้ใส่ใจเขาแต่อย่างใด กวาดตามองเขาอย่างสบายแวบหนึ่ง จากนั้นเดินก้าวใหญ่ๆ มาตรงหน้าต่งวี่ซู่

“ทำได้ไม่เลว ฉันมองเห็นความจริงใจของนายแล้ว”

ต่งวี่ซู่เงยหน้าขึ้นแบบสั่นเทาเล็กน้อย ภาพเงาของถังเฉา แต่ไหนแต่ไรเหมือนไม่เคยสูงใหญ่เท่าตอนนี้

เขาบังแสงแดดเอาไว้ ด้านหลังปลดปล่อยแสงรุ่งโรจน์เป็นอย่างยิ่งออกมา ดึงภาพเงาของเขาให้สูงยาว

สายตาทุกคนสั่นหวั่นไหว เขาค่อยๆ ยื่นมือข้างหนึ่งออกไปทางต่งวี่ซู่

“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ทุกอย่างของตระกูลต่ง ให้นายจัดการหมด”

ต่งวี่ซู่มองนิ่งค้างอยู่ตั้งนาน นี่ถึงรับมือข้างนั้นด้วยใบหน้าตื่นเต้นเต็มที่ ลุกขึ้นมาภายใต้การพยุงของถังเฉา

“ขอบคุณครับคุณถัง!”

เขาโค้งตัวให้ถังเฉาเก้าสิบองศา ความไม่พอใจสารพัดก่อนหน้านี้ต่างหายเข้ากลีบเมฆไปแล้ว กลายมาเป็นความเคารพและหวาดกลัวแบบเต็มหัวใจ

เครือญาติตระกูลต่งทั้งหมดมองฉากนี้อย่างงุนงง หลังได้สติกลับมา ก็โค้งตัวให้ถังเฉาด้วยเช่นกัน

“ตระกูลต่งต่อจากนี้ ฟังเพียงคำสั่งของคุณถังเท่านั้นครับ!”

แทบจะทุกคนของตระกูลต่งร้องตะโกนออกมาพร้อมเพรียงกัน

พวกเขาต่างไม่ใช่คนโง่ ผู้ชนะย่อมถูกผู้แพ้ย่อมผิด ต่งอี้สิงตายแล้ว ไม่มีใครเรียกร้องแทนต่งอี้สิง ได้แต่ทำตามผู้นำใหม่

เสียงร้องตะโกนดังขึ้นเรื่อยๆ เฟิ่งหวงหัวเราะนิดหน่อย “ยินดีด้วยค่ะรองผู้นำ พิชิตตระกูลยักษ์ใหญ่ได้อีกแล้ว”

ถังเฉากลับส่ายหน้า “ยังไม่พอ ต่อจากนี้ก็คือตระกูลเสิ่น”

“ตระกูลต่งที่เดียวไม่พอ ยังพยายามเอาตระกูลเสิ่นของผม คุณถังนี่ตะกละจริงๆ เลย”

เสิ่นชิงหยุนหัวเราะเยาะ ความโกรธบนหน้าหายไปในชั่วขณะนั้น ฟื้นคืนสู่ความสงบแบบก่อนหน้าอีกครั้ง