บทที่341 ใช้พระคุณและความเกรงขามพร้อมกัน

จากนั้น หวังวี่เรียกคนหนุนหลังของเธอมา ประธานเฉิง เฉิงเพ่ย เรื่องทั้งหมดก็พลิกผันอีกครั้ง

"ประธานเฉิง?!"

"ประธานเฉิง คุณมาแล้วเหรอ!"

ไม่ใช่แค่หวังวี่ที่ยิ้มเยาะ พวกพนักงานหญิงที่เพิ่งถูกไล่ออก ในตาก็เผยความมีความหวังอีกครั้ง

"อืม"

เฉิงเพ่ยพยักหน้านิ่งๆ กวาดมองรอบๆ สุดท้ายก็มองไปที่ถังเฉา:"ประธานถัง คุณจะไล่คนของฉันออกเหรอ?"

หลินฉ่ายเวยยืนอยู่ข้างๆ ตื่นเต้นจนเหงื่อออกมือ

เมื่อก่อนตอนที่เธออยู่บริษัทหลงเถิง ตำแหน่งสูงสุดเป็นเพียงหัวหน้าแผนก และเธอแทบไม่เคยเห็นรองประธานตัวจริงเลย ตอนนี้ เมื่อเธอเห็นแล้ว การมองเพียงครั้งเดียวก็กดดันเธอมากพอแล้ว

แต่ว่าถังเฉากลับนั่งอยู่ในตำแหน่งราวกับว่าเป็นคนไม่เป็นอะไร และยิ้มอย่างแผ่วเบา:"ถ้าทำผิด จะถูกลงโทษ คนของคุณก็เช่นเดียวกัน"

"ประธานถังสง่างามจริงๆ คิดจริงๆเหรอ ว่าคุณแต่งงานกับประธานหลินแล้ว ทั้งบริษัทจะเป็นของคุณแล้วเหรอ?"เฉิงเพ่ยหัวเราะเยาะเย้ย

ว้าว

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ยกเว้นคนในไม่กี่คน ทุกคนในสำนักงานทั้งหมด ต่างตกตะลึงและมองไปที่ถังเฉาอย่างเหลือเชื่อ

รวมถึงหวังวี่ด้วย หน้าผากมีเหงื่อตกมาก และแอบด่าในใจว่า ชายผู้นี้เป็นสามีของประธานหลินงั้นเหรอ!

ทุกคนในอาคารกั๋วจี้รู้ว่าประธานหลินแต่งงานแล้ว แต่ไม่เคยพบสามีของเธอ ไม่นึกเลยว่าจะเป็นคนนี้

หวังวี่รู้สึกดีใจมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ตนเรียกเฉิงเพ่ยมา ไม่เช่นนั้นเธอจะสู้กับถังเฉาเพียงคนเดียว จะตายยังไงยังไม่รู้เลย ภรรยาของเขาคือหลินชิงเสว่เลยนะ…...

ถังเฉายิ้มอ่อน:"ผมไม่เคยคิดอย่างนั้น ผมเคารพภรรยาของผมมาก"

เฉิงเพ่ยยังคงยิ้มเยาะ โดยไม่แสดงความคิดเห็น ในความเห็นของเธอ ถังเฉาก็เป็นแค่ลูกเขยเข้าบ้านที่อาศัยภรรยาของเขาเท่านั้น

"ไม่ต้องพูดสุภาพหรอก ความสามารถในการทำงานของหวังวี่นั้นรู้กันหมดทุกคน และเธอไม่ห้ามถูกไล่ออกได้"

เฉิงเพ่ยพูดข้อเสนอของเธอ

ความกดดันของหลินฉ่ายเวยเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และตอนนี้หลี่ถาวก็ไม่กล้าพูดแล้ว เธอเป็นแค่เลขานุการ และ ยังเทียบไม่ได้กับรองประธาน

ถังเฉากลับไม่ไว้หน้าเฉิงเพ่ยเลยแสดง มองเธออย่างประหลาด:"ประธานเฉิง คุณไม่คิดว่าคุณยื่นมือยาวเกินไปเหรอ ที่นี่คือแผนกการค้าต่างประเทศ คุณคือหัวหน้าแผนกการค้าต่างประเทศเหรอ?"

"......"

เฉิงเพ่ยพูดไม่ออกทันที สายตาที่มองไปทางถังเฉาก็เริ่มเย็นชาลงเรื่อยๆ

ยังไงเธอก็คือผู้อาวุโสสองสมัย และแผนกทั่วไป ก็จะรักษาหน้าเธอ

ดังนั้น ในทุกแผนก จึงมีคนของเฉิงเพ่ยอยู่ไม่มากก็น้อย หวังวี่เป็นหนึ่งในนั้น ถูกแทรกให้อยู่ในสถานที่ที่มีกำไรเยอะเช่นแผนกการค้าต่างประเทศ ต้องให้ความสำคัญอย่างยิ่ง ถูกถังเฉาไล่ออกได้ยังไงกัน?

เธอกลับไม่รู้ว่า แม้ว่าเธอจะไม่ได้ทำอะไรในครั้งนี้ แต่คนที่เธอแทรกไว้ในแผนกการค้าต่างประเทศ จะถูกถังเฉาเก็บกวาดทีละคน ความแค้นนี้ ถือว่าสร้างไว้แล้ว

"ประธานถังต้องการมีปัญหากับฉันจริงๆสินะ"เฉิงเพ่ยพูดอย่างเฉยเมย

คนในเหตุการณ์ไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไร ไม่มีใครคิดว่า แค่ความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ จะกลายเป็นการเผชิญหน้าโดยตรงระหว่างรองประธานทั้งสอง

ถังเฉายิ้ม:"ไม่ใช่ว่าผมจะมีปัญหากับคุณ แต่เป็นคุณเอง ที่มีปัญหากับตัวเอง"

"หมายความว่าไง?"

เฉิงเพ่ยกดความโกรธเอาไว้ แล้วถามด้วยความสงสัย

เธอเกลียดถังเฉาเข้ากระดูกจริง ๆ ไม่ใช่แค่ทำให้เธอเสียหน้าในการเลือกรองประธานาธิบดีครั้งก่อน แล้วครั้งนี้เปลี่ยนแผนกกับเขา กลับถูกปฏิเสธ ตอนนี้จะถอนคนที่เธอแทรกไว้ในแผนกการค้าต่างประเทศอีก จะไม่โกรธได้ยังไง?

ถังเฉาพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า:"เราต่างก็เป็นรองประธาน ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความคับข้องใจของพนักงานโดยตรง ปล่อยให้พวกเขาแก้ไขกันเองดีไหม?"

"คุณบอกมา จะแก้ยังไง?"

เฉิงเพ่ยอยากรู้ว่า เขากำลังทำอะไรอีก

"ผมสงสัยความสามารถในการทำงานของหวังวี่ ให้เธอทำเอกสารที่เหมือนกัน มาเปรียบเทียบกับของหลินฉ่ายเวย ความสามารถแข็งแกร่งและอ่อนแอ จะสามารถเห็นได้อย่างรวดเร็ว"