บทที่421 แม้ตายก็จะตามหลอกหลอน

คำพูดของถังเฉา ความจริงแล้วมีเหตุผลมาก

ไม่ว่าของนั้นจะแพงหรือไม่ สำคัญที่ใครเป็นผู้ใช้

ถ้าเป็นเพียงเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ทำจากทองบริสุทธิ์ อย่าว่าแต่หนึ่งพันห้าร้อยล้านเลย แสนห้า ก็ไม่มีใครซื้อ

แต่นี่เป็นตระกูลหลวงในเยี่ยนตู เครื่องราชอิสริยาภรณ์ของตระกูลถัง ราคาจึงได้ขึ้นสูง

อย่าว่าแต่เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลย ต่อให้เป็นถ้วยชามตะเกียบ อ่างล้างหน้า ที่ตระกูลถังเคยใช้ ล้วนคุ้มค่าแกการสะสม

แต่ ถังเฉาโยนถุงขยะให้ถังหลิน มันช่างเหยียดหยามกันเหลือเกิน

“ไอ้เด็กเวร ฉันจะฆ่าแก！”

ทันใดนั้นอารมณ์ของถังหลินก็บูดบึ้งอย่างยิ่งขึ้นทันใด แววตาที่มองถังเฉา แทบจะถลกหนังของเขาออกมาแล้ว

ถังหมิงก็เช่นเดียวกัน จ้องไปที่ถังเฉาอย่างเลือดเย็น

“ยังไม่มีใคร กล้าเหยียดหยามตระกูลถังของฉันมาก่อน！”

“อย่าคิดว่ามีคุณหลินคอยให้ท้ายอยู่ แล้วจะทำอะไรก็ได้นะ”

ซ่งหรูอี้ยืนนิ่งๆอยู่ข้างๆ สังเกตการณ์อย่างเงียบๆ ด้วยแววตาที่สงบ

ความจริงจุดจบแบบนี้ เธอคาดการณ์ไว้นานแล้ว

ต่อหน้าถังเฉา ถังหลินไม่ได้เปรียบแม้แต่น้อย

แต่เธอไม่ได้เตือนคนอื่น เธออยากให้คู่หมั้นที่ได้มาง่ายๆของเธอคนนี้ เจอกับความยากลำบาก นี่เป็นสิ่งที่เธออยากเห็นอยู่แล้ว

แต่ซุนยู่เฟิง ต่งวี่ซู่ และประธานของบริษัทสิบยักษ์ใหญ่ ต่างก็ประหลาดใจจนพูดไม่ออก

ตระกูลหลวงในเยี่ยนตู เป็นตระกูลที่แม้แต่พวกเขายังต้องให้เกียรติ แล้วคุณถังไม่กลัวจริงๆเหรอ？

ถังเฉาโบกมือ ถังชิงเหอจึงรีบวิ่งไปอยู่ข้างๆเขา ด้วยแววตาอันตื้นตัน

ถ้าไม่ใช่เพราะถังเฉา เธอถูกลากไปตั้งนานแล้ว

การกระทำนี้ ทำให้ความอาฆาตในใจของถังหลิน ทวีขึ้นไปอีก

“คุณถังพูดชัดเจนมากแล้ว ว่าเธอไม่อยากไปกับคุณ แต่พวกคุณกลับไม่ฟังเธอ จะลากเธอไปให้ได้ นี่เป็นสไตล์ของตระกูลถัง？”

ถังเฉากล่าวอย่างเย็นชา “ผมจะบอกคุณให้ฟังชัดๆนะ ถังชิงเหอ คุณเอาไปไม่ได้ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ คุณก็เอาไปไม่ได้ สิ่งที่คุณจะเอาไปได้ ก็มีแค่ถุงขยะใบนี้นี่แหละ！”

ทุกคนชะงักอีกครั้ง

อวดดี

อวดดีเกินไปแล้ว

ช่างดูถูกตระกูลถังในเยี่ยนตูเสียจริงๆ！

หัวใจของซุนยู่เฟิง ต่งวี่ซู่ ถังชิงเหอและคนอื่นๆเต้นรัวๆ เครียดจนมือออกเหงื่อแล้ว

หลังจากที่หลินชิงเสว่เคร่งเครียดแล้วนั้น จิตใจก็ค่อยๆสงบลง

เพราะเธอนึกถึงถังเฉา ทำเพื่อเธอตอนที่อยู่ที่เยี่ยนจิง

แม้แต่ตระกูลหลินยังไม่สนใจ งั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงตระกูลถังที่ไม่มีความสัมพันธ์เครือญาติเลย ไม่มีทางไว้หน้าแน่นอน

แววตาของซ่งหรูอี้เพ่งมองไปที่ถังเฉา นัยน์ตาเป็นประกาย

หญิงสาวทั้งสองรับรู้ได้ถึงสายตาที่มองมาของอีกฝ่าย ทันใดนั้น ต่างฝ่ายก็ต่างสบตากัน

หลินชิงเสว่แววตาเย็นชา ซ่งหรูอี้ก็เหลือบตาไปมอง

“ไอเด็กเวร แกคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรแกเหรอ？”

เมื่อมีสติขึ้นมา ถังหลินได้เกรี้ยวกราดขึ้นทันใด

ถังเฉาดูแคลน หยิบเครื่องราชอิสริยาภรณ์สีทองเรืองรองออกมา แล้วกำเล่นในมือ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ของตระกูลถังของฉัน…...“”

การกระทำนี้ ยิ่งทำให้ถังหลินเกรี้ยวกราดมากขึ้น

เขาไม่เข้าใจ ลูกเขยแต่งงานเข้าบ้านหญิงอาศัยบารมีของคุณหนูตระกูลหลิน ไปเอาความกล้าเหยียดหยามเขามาจากที่ไหนกัน

“คิดว่าฉันจะใส่ใจเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของตระกูลถังของพวกแกจริงๆเหรอ?”

จู่ๆ ถังเฉาเยาะเย้ยอย่างไม่พอใจออกมา “ก็แค่ตระกูลถัง ในสายตาของฉัน จะกำจัดตอนไหนก็ได้ แล้วยังกล้าข่มขู่ฉันอีกเหรอ?”

คำพูดของถังเฉา ทำให้ถังหลินและถังหมิงมึนงงไปสักพัก

เมื่อได้สติกลับมา ก็ยิ่งทวีความโกรธเข้าไปอีก “กล้ามากนะ ที่แกทำให้บริษัทพวกนี้ยอมศิโรราบได้ ก็ไม่ใช่ว่าใช้เครื่องราชอิสริยาภรณ์ของตระกูลถังของฉันหรอกเหรอ?”

“ตอนนี้ ตระกูลถังที่แท้จริงอยู่ที่นี่ แล้วพวกเขายังกล้าศิโรราบให้แกอีกเหรอ?”

เขามองว่า ที่ถังเฉาไม่กลัวบริษัทตระกูลซ่งได้ขนาดนี้ ก็เป็นเพราะมีเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของตระกูลถัง ยังไง เมื่อเทียบกับตระกูลถัง บริษัทตระกูลซ่งก็ไม่มีค่าอะไรจริงๆ

“เหรอ?”

ถังเฉาหัวเราะเบาๆ “ในเมื่อเป็นแบบนี้ คุณก็ใช้ตัวตนคุณชายตระกูลถัง ให้พวกเขาไม่มาพึ่งพาผมอีกต่อไปสิ”

เมื่อพูดจบ เขาก็ไม่ขัดขวาง เพียงแต่มองไปที่ซุนยู่เฟิง ต่งวี่ซู่อย่างยิ้มกรุ้มกริ่ม

แว็บเดียว พวกเขาทุกคนล้วนอกสั่นขวัญหาย ใจเต้นอย่างรวดเร็ว

แต่ ความเคร่งเครียดแบบนี้เป็นชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น แล้วสายตาของทุกคนก็เปลี่ยนไปแน่วแน่ขึ้นมา

แม้ตระกูลถังจะน่ากลัว แต่พวกเขายอมที่จะเชื่อ ว่าถังเฉาเก่งกว่ายิ่งกว่า!

ถังหลินยังไม่ทันตระหนักถึงเรื่องทั้งหมด เพียงแต่หน้าตาดุร้าย แล้วมองไปที่ซุนยู่เฟิง ต่งวี่ซู่อย่างดุดัน “ฉันในนามตระกูลถัง ขอสั่งให้พวกคุณตัดขาดความสัมพันธ์กับมัน!”