บทที่476 ทัณฑ์ทรมานของแดนเหนือ

เมื่อมองไปถังเฉาที่ปรากฏตัวอยู่ข้างๆตัวเธอ หลินชิงเสว่ก็อดไม่ได้น้ำตาจะไหลออกมา

เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่ตื่นเต้น

เนื่องจากในตอนเช้าเธอพบเจอเจียงไป๋เสว่อยู่ในห้องของถังเฉา ซึ่งแค่นี้ก็เพียงพอที่จะตีแสกหน้าเธอแล้ว

ถึงแม้เธอจะรู้ว่านั่นคือความเข้าใจผิด แต่เธอก็ไม่คิดที่จะกล่าวขอโทษ

เนื่องจากถังเฉาก็ไม่ได้วิ่งตามเธอขึ้นมาด้วย และเธอคิดว่าถังเฉาไม่รักเธอแล้ว แต่ในช่วงเวลาวิกฤติเขาก็ได้ปรากฏตัวอยู่ข้างๆเธอ

ประธานหลิน

ฟางหย่าและหลินฉ่ายเวยก็ตามมาด้วยเช่นกัน

เมื่อเห็นฉากนี้ พวกเธอก็ดึงหลินชิงเสว่ไปด้านหลังทันที

“คุณพ่อ!”

ถังเสี่ยวลี้ที่อยู่บนม้าหมุนก็เห็นร่างของถังเฉา และเธอก็โบกมือให้เขาทันทีด้วยความตื่นเต้น

ถังเฉาก็ยิ้มและโบกมือกลับให้เจ้าเด็กน้อยนั่น

เมื่อเธอหมุนไปอีกด้านหนึ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าของถังเฉาก็หายไปในทันที และแทนที่ด้วยรัศมีของเจตนาแห่งการฆ่า

“ปล่อย ไอ่เชี่ยมึงมันใครว่ะ กล้าแตะต้องตัวกู?”

ผู้ชายนั้นเพียงแค่รู้สึกว่าข้อมือของตัวเองถูกบีบและบิดเบี้ยวไปหมดแล้ว เขาคร่ำครวญพร้อมกับด่าและสาปแช่ง

“คนที่จะเอาชีวิตของนาย”

การแสดงออกของถังเฉาอย่างไม่แยแส และวินาทีต่อมา ฝ่ามือของเขาบีบอย่างรุนแรง

คลิก!

หลังจากได้ยินเสียงกรอบแกรบ และกระดูกข้อมือของผู้ชายคนนั้นก็ถูกถังเฉาบีบขยี้จนหักหมดแล้ว

“อ๊าก……”

เดิมทีที่ชายคนนั้นอยากจะกรีดร้องตามสัญชาตญาณ แต่ถูกถังเฉาปิดปากของเขาไว้ เพื่อไม่ให้เขากรีดร้องออกมา

ผู้ชายคนนั้นเงียบสนิท และคอตกอย่างไร้เรี่ยวแรงนั่งอยู่บนเก้าอี้

เพราะขณะที่ถังเฉาจะปิดปากของเขาไว้ ก็ได้หักคอของเขาแล้ว

สำหรับมุมมองของคนภายนอก เขาก็เหมือนเพียงแค่ตบคอของอีกฝ่ายเท่านั้น ซึ่งดูไม่ออกเลยว่าเขาฆ่าคน

ฟางหย่า หลินฉ่ายเวยและหลินชิงเสว่มองดูฉากนี้อย่างเหลือเชื่อ

พวกเธอทั้งหมดเคยเห็นถังเฉาออกมือ แต่ถึงแม้ว่าจะเห็นอีกครั้ง ก็ยังคงรู้สึกตระหนกตกใจ

ถังเฉาก็มองไปที่ผู้ชายอีกคน

เขาตระหนกตกใจมาก และมองไปที่ถังเฉาด้วยสีหน้าที่เหลือเชื่อ

สิ่งที่เกิดขึ้นในเมื่อกี้เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว เขาไม่รู้ด้วยซ้ำถังเฉาออกมืออย่างไร แต่รู้ตัวอีกทีคู่ของเขาก็ตายแล้ว

“อย่า อย่าใกล้เข้ามา……”

ผู้ชายคนนั้นหยิบมีดออกมาเล่มหนึ่ง บนหน้าผากและบนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น

ถังเฉามองไปที่หลินชิงเสว่: “พาเสี่ยวลี้ไปกินของหวานอะไรหน่อย เดี๋ยวผมตามไป”

หลินชิงเสว่พยักหน้า เธอรู้ว่าถังเฉาจะนำพาผู้ชายคนนั้นไปยังที่ที่ไม่มีคน

และสิ่งที่รอคอยเขา ก็จะเป็นนรกที่อยู่อย่างตายทั้งเป็น

ถังเฉาเดินเข้าไปตรงหน้าผู้ชายคนนั้น โอบแขนของเขาไว้ และพาเขาไปยังตรอกที่มืดมิดและไม่คน

“อย่า อย่าฆ่าผม……”

เขาปวกเปียกตรงหน้าถังเฉา และมองดูถังเฉาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกตกใจ

“บอกมาว่าใครเป็นคนส่งนายมาที่นี่”

ถังเฉาจ้องมองไปที่เขาอย่างเหยียดหยาม

ผู้ชายคนนั้นใบหน้าซีดและส่ายหัวอย่างรุนแรง: “บอกไม่ได้……”

“เหรอ?”

ถังเฉายิ้มอย่างเย็นชา: “เดี๋ยวนายบอกแน่”

ทันทีที่พูดจบ เขาก็คว้าแย่งกริชของฝ่ายตรงข้าม และแทงเข้าไปในปากของเขาโดยตรง

ผู้ชายคนนั้นตระหนกตกใจมาก และเขาคิดว่าถังเฉาจะจะแทงทะลุปากของเขา แต่คิดไม่ถึงถังเฉาจะคนไปในทั่วปากของเขา

ก๊องแก๊งๆ!

หลังจากนั้นไม่นาน ฟันทั้งหมดของผู้ชายคนนั้นก็ถูกถังเฉาขูดทิ้งหมดแล้ว

ด้วยวิธีนี้ ก็สามารถป้องกันเขาไม่ให้กัดลิ้นและฆ่าตัวตายได้

ปากของชายคนนั้นเต็มไปด้วยเลือด แต่ถังเฉายังคงสีหน้านิ่งเฉย ราวกับว่าเขาทำเรื่องธรรมดาทั่วไปไปเรื่องหนึ่ง

ในที่สุดเขาก็ตระหนักถึงสิ่งหนึ่ง ชายคนนี้ ไม่ใช่คนที่ตัวเองสามารถยั่วยุได้

“ผมไม่มีเวลามาก ดังนั้นผมหวังว่าภายในหนึ่งนาที นายสามารถบอกคนที่ยุยงนายให้ผมได้ มิฉะนั้นละก็……”

ถังเฉาย่อตัวลง ทันใดนั้นก็คว้าจับนิ้วมือของชายคนนั้น และยิ้ม: “ผมก็จะหักนิ้วทั้งสิบนิ้วของนายให้ออกทีละนิ้วทีละนิ้ว”

ชายคนนั้นไม่ได้พูด ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขาไม่เชื่อ

ดังนั้น ถังเฉาจึงออกใช้กำลังอย่างรุนแรง

คลิก!

และนิ้วมือทั้งห้านิ้วของเขาถูกถังเฉาบีบหัก

ชายคนนั้นไม่ได้กรีดร้อง เพราะเขาได้หมดสติไปแล้ว

ซึ่งด้านข้างเป็นห้องน้ำ และถังเฉาก็ลากเขาเข้าไป แล้วเอาหัวเขายัดเข้าไปในชักโครกอย่างรุนแรง

โครกคราก โครกคราก……

ชายคนนั้นฟื้นตัวขึ้นมาทันที และมีกลิ่นปัสสาวะเต็มไปทั้งตัว