บทที่501 ไม่ชอบสักคน

ซ่งหรูอี้…..

ไม่สิ ตอนนี้ต้องเรียกว่าเย่หรูอี้หลังจากพูดชื่อ “ถังเฉา” นี้ออกมา สายตาของคนแก่ด้านหลังก็มีแสงสว่างแวบเข้ามา

เดิมทีใบหน้าที่นิ่งสงบ ตอนนี้ก็มีความตกใจปรากฏนิดหน่อย

เขาเคยได้ยินชื่อนี้แน่นอนอยู่แล้ว

และไม่เพียงแค่ครั้งเดียว!

ก่อนหน้านี้เขาเกือบจะได้เป็นสามีของคุณหนู

ได้ครอบครองหญิงสาวสวยงามระดับคุณหนู แต่กลับหนีงานแต่งในคืนวันแต่งงาน และให้คุณหนูแบกรับคำด่าที่ถูกเจ้าบ่าวทอดทิ้ง เลวร้ายสิ้นดีจริงๆ

แต่ว่า คุณหนูเหมือนจะมีความเด็ดเดี่ยวต่อชายหนุ่มที่ชื่อถังเฉาคนนี้

เหมือนจะเป็นความรัก แต่ก็เป็นความเกลียดมากกว่า

โกรธเกลียดเขา ที่ใจอ่อนในทุกๆครั้ง

“นี่คงจะเป็นความรักของคุณหนูสินะ ทั้งรักทั้งเกลียด เป็นความเศร้าโศก”

คนแก่แอบถอนหายใจในใจ มองดูเย่หรูอี้ที่ใบหน้าก็ยังคงมีรอยยิ้มด้วยสายตาซับซ้อน

“คุณหนูครับ แบบนี้มันจะคุ้มจริงหรอครับ? ผู้ชายเก่งๆมากมายบนโลก ทำไมคุณหนูถึงต้องจมอยู่กับเขาเพียงคนเดียวละครับ?”

“ถ้าไม่ใช่เพราะว่าคนๆนั้นกลายเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านตระกูลหลินไปแล้ว ผมเย่อู๋เหินคนนี้คงไปที่ตระกูลหลินเพื่อช่วยคุณหนูจับตัวเขามา!”

เย่หรูอี้หัวเราะเบาๆ “ลุงเย่คะ ให้อภัยที่หนูพูดตรง ผู้ชายบนโลกคนอื่น ผู้ที่สามารถเทียบกับเขาได้ ตัวเลขไม่เกินสองมือ สามารถสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับหนูได้ ยิ่งต้องหักออกอีกครึ่ง”

“ในเมื่อไม่สามารถให้เขารักหนู งั้นก็ให้เขาเกลียดหนู ดีกว่าลืมกันและกันไป”

“อีกอย่าง ลุงเย่คะ คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เย่อู๋เหินสีหน้านิ่งขึ้นไปอีก และส่งเสียงหึออกมาทีหนึ่ง

ไม่ใช่คู่ต่อสู้งั้นหรอ?

ในฐานะที่เป็นผู้แข็งแกร่งในห้าอันดับแรกของตระกูลหวงในเยี่ยนตู เย่อู๋เหินมีความหยิ่งผยองในตัวเอง

ไม่มองตัวเองสูงเกินไป และไม่มองคู่ต่อสู้ต่ำไป นี่คือการปฏิบัติหน้าที่ของเขา

ถังเฉาถูกคุณหนูชอบได้ แสดงได้ว่าตัวของเขาจะต้องมีความเก่งมากพอ

เก้าตระกูลใหญ่ในเยี่ยนตู ถังเฉาเพียงคนเดียวก็มีเรื่องกับตระกูลหลิน ตระกูลถัง ตระกูลฉิน ทั้งสามตระกูล แต่ยังมีชีวิตอยู่อย่างปกติดี สามารถพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งของเขาได้มากพอ

แค่เพียงความใจกล้านี้ มองดูไปทั่วเยี่ยนตู จะมีคนหนุ่มกี่คนที่มีอยู่กัน?

“ถังเฉา อยากจะลองกับแกสักตั้งจริงๆ ดูสิว่าใครแกร่งกว่ากัน!”

เย่อู๋เหินพึมพำในใจ

“ลุงเย่คะ ไปกันเถอะ คนต้อนรับพวกเรามาแล้ว”

เย่หรูอี้ชี้ไปที่ผู้คนด้านหน้ามากมายและพูดด้วยรอยยิ้ม

เย่อูเหินสีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมมากขึ้น

คุณหนูเพิ่งกลับเข้าสู่ตระกูลเย่

การเดินทางสู่เมืองเจียงเฉิงในครั้งนี้ คุณหนูแบกรับภาระไว้อย่างหนัก ทุกคนในตระกูลล้วนรอหัวเราะเยาะคุณหนู

หากไม่สำเร็จก็อาจจะต้องตาย!

ด้านหน้ามีคนมากมายรอต้อนรับ

มีนักธุรกิจเก่งกาจมากมายมาเพื่อขอร่วมธุรกิจด้วย

มีสถาบันดาราที่อยากใช้อิทธิพลของตระกูลเย่เพื่อขึ้นสู่ระดับที่สูงขึ้น

แต่ว่า ที่มีอิทธิพลที่มากที่สุดก็ยังเป็นสองค่ายใหญ่

ประธานผู้รับผิดชอบสมาคมการค้าเจียงผิง เริ่นจวินตง

รวมทั้งหัวหน้าสมาคมการต่อสู้เมืองเจียงเฉิง หงเทียนหยา

สองค่ายใหญ่ครอบครองไปครึ่งหนึ่งของจำนวนคนที่มาต้อนรับ

ไม่มีใครกล้าแย่งเข้ามาต้อนรับก่อนหน้าพวกเขาเลย

“คุณหนูเย่ พ่อบ้านเย่”

เริ่นจวินตงและหงเทียนหยาใบหน้ามีรอยยิ้มบางๆ มารับที่สนามบินด้วยตัวเอง

เย่อู๋เหินกวาดมองพวกเขานิ่งๆทีหนึ่ง และพูดว่า “ยอดฝีมือการต่อสู้ที่เข้าร่วมงานประชุมแดนเหนือแทนตระกูลเย่ของพวกเราละ?”

หงเทียนหยายิ้ม ชี้ไปด้านหลังแล้วพูดว่า “จัดเตรียมไว้หมดแล้ว ทั้งสองเชิญดูครับ”

เย่หรูอี้และเย่อู๋เหินมองตามไป