ตอนที่ 99
บทที่99ตระกูลโจวศิโรราบ
October 21, 2026
บทที่99ตระกูลโจวศิโรราบ
ตบฉาดหนึ่งลงบนใบหน้า โจวเหม่ยหยูนหน้าบวมทันที
เธอมองโจวฉวนกั๋วอย่างตกตะลึง ไม่นาน แสดงสีหน้าเหม่อลอยออกมา“พ่อคะ ตบหนูทำไม”
โจวเหม่ยหลิง โจวซูหัวต่างก็มองด้วยอาการงุนงง คนที่ควรตบคือถังเฉาไม่ใช่เหรอ ทำไมมาตบโจว เหม่ยหยูนล่ะ
มีเพียงถังเฉาเท่านั้นที่จะเข้าใจต้นสายปลายเหตุทั้งหมด มองทุกอย่างด้วยอาการเย็นชา ในใจแค่น หัวเราะ ตระกูลโจว มาได้เร็วดีนี่
“ตบแกนั่นแหละ！”
โจวฉวนกั๋วมองโจวเหม่ยหยูนอย่างไม่สบอารมณ์ ด่าทอ“ดูแกสร้างความฉิบหายให้ตระกูลโจวยังไง เพราะแกคนเดียว ตระกูลโจวถึงได้ตกต่ำขนาดนี้！”
คำพูดนี้ พูดจนโจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย โจวเหม่ยหลิงลูบหัวอย่างงงงวย
เมื่อวานเรื่องที่โจวฉวนกั๋วโดนตีขาหัก เธอเองก็ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ เลยไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
“คุณพ่อ พูดอะไรคะ”
โจวเหม่ยหยูนระงับอารมณ์โทสะพูดขึ้น“หนูพาฉ่ายเวยเหม่ยหลิงกลับบ้าน ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งสิ้น แล้วจะมาโทษหนูได้ไง”
“คุณปู่ แบบนี้ไม่แยกผิดชอบชั่วดีเลยนะคะ”
เมื่อเห็นมารดาได้รับความอยุติธรรม หลินช่ายเวยจึงลุกขึ้นพูด “คุณปู่ก็เห็นแล้ว คุณแม่โดนรังแกฝ่ายเดียว คุณปู่ไม่ตบไอ้สวะนั่นก็ช่างเถอะ แต่ยังมาตบแม่หนูอีก และก็ไม่แน่ตระกูลโจวบริหารไม่ดี สร้างศัตรูเองก็ได้”
ถ้าไม่รู้ความจริง ต่อให้โจวฉวนกั๋วจะโกรธแค่ไหนก็ไม่มีวันลงมือกับโจวเหม่ยหยูน แต่พอรู้ความจริงแล้ว โจวฉวนกั๋วจะสะกดกลั้นโทสะนี้ไว้ได้อย่างไร
“ก็ได้ ในเมื่อแกไม่พอใจ ฉันจะทำให้แกเข้าใจ！”
โจวฉวนกั๋วแค่นเสียงหนัก จากนั้นหันไปหาโจวเสว่หลิน“หามไอ้หลานอกตัญญูเข้ามา！”
“ค่ะ”
แววตาโจวเสว่หลินเต็มไปด้วยความปวดใจ เธอร้องไห้จนตาบวม หันไปกวักมือเรียก
จากนั้น ชายฉกรรจ์สามสี่คนก็หามเปลขึ้นมา ในเปล มีชายหนุ่มนอนหายใจรวยริน โดยเฉพาะขาโดนตีจนผิดรูป
“พี่เฉินเหยา？！”
เมื่อเห็นชัดว่าวัยรุ่นบนเปลเป็นใคร แววตาหลินฉ่ายเวยจึงหดลงทันที อดไม่ได้เอามือกุมปาก อุทาน อย่างไร้เสียง
“เฉินเหยา เป็นอะไรน่ะ”
โจวเหม่ยหยูนตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบพุ่งเข้าไปที่เปล อยากเข้าไปถามไถ่ แต่โดนโจวเสว่หลินผละ ออกอย่างดุดัน
“ไปเลยนะ ไปห่างๆลูกฉัน！”
โจวเสว่หลินมองโจวเหม่ยหยูนด้วยความเคียดแค้น“พวกเธอทำให้ลูกฉันเป็นแบบนี้ ต่อให้ตายเป็นผีฉันก็ไม่ให้อภัย！”
โจวเหม่ยหลิง โจวซูหัวตากระพริบเป็นประกาย ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง พวกหล่อนคิดไม่ถึงว่า เฉินเหยาที่ยังเริงร่าเมื่อวาน วันนี้กลับโดนตีขาหักแล้ว
เมื่อคืน เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ถังเฉายืนอยู่ด้านหลังกลุ่มคน มองดูสภาพเฉินเหยา สีหน้ายิ้มจาง
สมแล้วที่เป็นโจวฉวนกั๋ว จัดการได้ดุเดือดเสียจริง เพื่อที่จะไถ่โทษ ขนาดหลานตัวเองแท้ๆ ยังฟาดซะขาหัก
“เห็นมั้ย ถ้าไม่ใช่เพราะพวกแกทำเราซวย ตระกูลโจวก็คงไม่ต้องมาเป็นแบบนี้ ฉันก็ไม่ต้องฟาดเฉินเหยาจนขาหัก！”
โจวฉวนกั๋วสูดลมหายใจลึก มองโจวเหม่ยหยูนอย่างโกรธขึ้ง พูดขึ้น
พอพูดออกไปแบบนี้ พวกโจวเหม่ยหยูนก็ตัวสั่นเทา ราวกับหัวใจถูกบีบ ขาของโจวเฉินเหยา โจวฉวนกั๋วเป็นคนฟาดจนหักเองเหรอ
“พวกแกทำให้ตระกูลโจวฉิบหายขนาดนี้ ยังมีหามาหาเรื่องข้างนอกอีก ดูสิว่าฉันจะเอาลูกสาวกตัญญูแบบแกถึงตายมั้ย！”
โจวฉวนกั๋วยิ่งพูดยิ่งโกรธ พุ่งเข้ามา จะตบโจวเหม่ยหยูน โจวเหม่ยหยูนตกใจจนร้องเสียงหลง
“คุณพ่อ หยุดนะคะ หนูเป็นลูกสาวคุณพ่อนะคะ----”
โจวเหม่ยหลิง โจวซูหัวต่างไปกันท่าโจวฉวนกั๋วเอาไว้“คุณพ่อคะ ใจเย็น！”
“ลูกสาวเหรอ”
โจวฉวนกั๋วแค่นเสียง มองโจวเหม่ยหยูนเย็นชา บันดาลโทสะ“ลูกสาวที่ออกเรือนไปแล้วก็เหมือนน้ำที่สาดออกไป แกไม่ใช่คนตระกูลโจวแล้ว”
“ว่าไงนะ？！”
พอพูดคำนี้ออกไป โจวเหม่ยหยูนหน้าซีดเผือด
ที่บ้านมา เธอเป็นจอมบงการในบ้านตระกูลหลินเสมอ เป็นเพราะมีบารมีตระกูลโจว ตอนนี้โจวฉวนกั๋วพูดแบบนี้ ก็หมายความว่า เธอจะไม่มีที่พึ่งพิงหนุนหลังแล้วสิ
โจวฉวนกั๋วโกรธจนหน้าแดงก่ำ หายใจติดขัด แต่ว่า ถังเฉากลับสัมผัสไม่ได้ถึงความจริงใจเลย ก็เป็นแค่การยอมศิโรราบธรรมดา
สีหน้าโจวเหม่ยหยูนซีดขาว หลบอยู่หลังหลินเจิ้นสง เมื่อเห็นสถานการณ์ โจวฉวนกั๋วจึงรีบชะงักฝีเท้า หันหน้ากลับมา ชี้ไปที่โจวเฉินเหยาที่ขาหักพูดว่า“หลานทรพี ยังไม่คุกเข่า คำนับอีก！”