บทที่ 13

ซุปเปอร์คาร์รุ่นลิมิเต็ดระดับโลกจอดอยู่ที่ตีนเขา และหนุ่มเศรษฐีผู้มีนิสัยขี้เล่นก็ลงจากรถโดยสวมเสื้อลายดอกไม้และแว่นกันแดด

มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าและยกมุมปากขึ้นอย่างเล็กน้อย

"ขอแสดงความยินดีกับคุณชายกู้! ชนะอันดับหนึ่งอีกครั้ง!"

กู้เฉิงซวี่ขมวดคิ้ว “พวกคุณไม่มีความท้าทายกันเลย”

พูดจบเขาก็ถอดแว่นกันแดดโยนให้ผู้ติดตามข้าง ๆ แล้วเอาแขนโอบรอบเอวของหญิงสาวสวยที่เดินเข้ามา

เขามีภาพลักษณ์ของเพลย์บอยที่สง่างามและอ่อนโยน

มีคนใช้โอกาสนี้ยกย่อง "คุณชายกู้ รถคันโปรดคันใหม่ของคุณเป็นรุ่นลิมิเต็ดชั้นนำของโลกจริง ๆ ประสิทธิภาพน่าทึ่งมาก!"

“ผมชนะพวกคุณเพราะพึ่งรถเหรอ？ไม่ใช่ด้วยทักษะที่ยอดเยี่ยมของผม!” กู้เฉิงซวี่ยิ้มอย่างเหยียดหยาม “อย่ามาประจบกันเลย คนแพ้ก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ อย่าลืมโอนเงินเข้าบัญชีล่ะ!”

ชายหนุ่มผู้ร่ำรวยหลายคนถอนหายใจทันที "ทุกครั้งคุณก็ชนะ เดือนนี้พวกเราแต่ละคนเสียเงินให้คุณหนึ่งหรือสองล้าน ไม่สนุกแล้ว!"

กู้เฉิงซวี่โอบแขนไปรอบเอวของสาวสวย คาบบุหรี่แล้วก้มศีรษะลงเพื่อเข้าใกล้ไฟแช็กที่สาวสวยยื่นมา

หลังจากสูดบุหรี่เข้าลึก ๆ เขาก็ยิ้มและพูดว่า "โทษใครได้ล่ะ? ไม่ใช่เพราะพวกคุณกากเกินไปเหรอ?"

หลังจากพูดจบ เขาเสริมว่า "ถ้าไม่ปฏิบัติตามกฎเดิม พวกเรามาแข่งเกมพิเศษกันดีกว่า เพียงแค่เอาชนะผมได้ ผมจะให้หนึ่งล้านทันที"

“เป็นแบบนี้ทุกครั้ง แล้วก็แพ้คุณทุกครั้ง ไม่เล่นแล้ว!”

“เอาอย่างนี้แล้วกัน ถ้าใครกล้าท้าทายผม จะต่อเวลาให้สิบวินาที ถ้าชนะจะให้ล้านหนึ่ง!”

เงื่อนไขที่กู้เฉิงซวี่เสนอนั้นน่าสนใจมากจริง ๆ

แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าตอบรับ

คนเหล่านี้ล้วนเป็นชายหนุ่มจากครอบครัวที่ร่ำรวยในเมืองหลวง พวกเขามาที่นี่เพื่อแข่งขันเพื่อค้นหาความตื่นเต้น

และคุณชายกู้คนนี้ ว่ากันว่าในหมู่คนเหล่านี้เขามีฐานะครอบครัวที่ดีที่สุด

ครอบครัวของเขาเป็นคนมีชื่อเสียงในเมืองหลวง และเขาเป็นลูกชายคนเดียว ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างเป็นที่โปรดปราน

ว่ากันว่าแม้แต่ลูกชายของนายกเทศมนตรีหลีเฉิงก็ต้องพยักหน้าและคำนับเขาเมื่อเห็นเขา

พวกเขาไม่กล้าหาเรื่องใส่ตัว

หลี่ไจ้หมิงลูกชายของนายกเทศมนตรีหลีเฉิง เข้ามาอย่างกระตือรือร้นและเปล่งเสียงของเขา "คุณชายกู้ พูดแล้ว! พวกคุณได้ยินไหม? มีใครกล้าก้าวไปข้างหน้าเพื่อท้าทาย!"

หลังจากถามไปรอบ ๆ สถานที่ก็เงียบสนิท

ในขณะนี้มีรถแท็กซี่มาจอดต่อหน้าทุกคนในเวลาที่ไม่เหมาะสม

ประตูรถเปิดออก และโม่ซูก็ลงจากรถอย่างไม่ได้ตั้งใจ ปิดประตูด้านหลัง และเงยหน้าขึ้นมองกู่เฉิงซวี่

"ฉันเอง"

ทันทีที่เธอพูดจบก็มีเสียงที่หมดสนุกดังเกิดขึ้น

อย่าตำหนิพวกเขาที่รู้สึกหมดสนุก

ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า แม้จะสูงแต่คนอ้วน

ใบหน้าค่อนข้างดูดีและดวงตาก็ดื้อรันมาก

แต่เธอดูเป็นผู้ใหญ่มาก เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ

สำหรับเด็กสาวแบบนี้เธอคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารถสปอร์ตคืออะไรใช่ไหม ?

กู้เฉิงซวี่หรี่ตาลงและมองโม่ซูขึ้นและลง "เธอเหรอ? น้องสาว นี่คือการแข่งขัน มันอันตรายมาก ดังนั้นอย่าเข้าร่วมสนุกเลย"

โม่ซูยกริมฝีปากขึ้นและยิ้มอย่างเย็นชา "ทำไมล่ะ？ คุณไม่กล้าแข่งเหรอ?"

คำพูดนั้นเย่อหยิ่งและเร้าใจ และทุกคนที่อยู่ในนั้นก็ตกตะลึง

กู้เฉิงซวี่ยิ้มแทนที่จะโกรธ เลิกคิ้วด้วยความสนใจ และมองดูโม่ซูอย่างระมัดระวัง

ผู้หญิงคนนี้น้ำเสียงดี น่าสนใจและมีความกล้ามาก เขาชอบเธอ

“น้องสาว แตะพวงมาลัยเป็นไหม？แยกแยะระหว่างคลัตช์กับคันเร่งได้ไหม？”