บทที่ 109 ภรรยา อย่าโกรธกันเลย

ซ่งซานสี่รู้ว่ามันคือเรื่องอะไร

ตอนนี้ได้รับสายและฟัง

ปลายทางโทรศัพท์ตู้ไห่ผิงดูเหมือนจะร้องไห้ด้วยความตื่นเต้นและคำราม

“ซานสี่พี่น้องที่แสนดีของฉัน ฉันเสียใจมาก!”

“ทำไมแกไม่พูดอะไรเลยล่ะ ทำไมแกขี้อายจัง”

“พระเจ้า หัวใจของฉันกำลังหลั่งเลือด...”

"..."

ซ่งซานสี่ยิ้มอย่างอดทน ได้แค่ฟังแต่ไม่ได้พูดอะไรไป

ในไม่ช้าตู้ไห่ผิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ "หือ? ซานสี่ ฟังอยู่หรือเปล่า?"

"ฟังอยู่"

"ให้ตายเถอะ! แกใจเย็นเกินไปหรือเปล่า?ทีมแฟรงค์เฟิร์ตเพิ่งเอาชนะคู่แข่งไป 1-0!"

“จริงเหรอ ฉันเดาถูกแล้ว?”

"ใช่ ใช่ แกแม่นยำเกินไป แต่ฉัน..."

ตู้ไห่ผิงเสียใจแทบตาย "ฉันขี้เหนียวมาก ฉันเดิมพันไปแค่ 100 ยูโรและฉันก็ชนะ 570 ยูโร หลังจากหักภาษีแล้วฉันยังมีเงิน 500 ยูโร ซึ่งเท่ากับ 5,000 หยวน! ถ้าฉันรู้ก่อนหน้านี้และฟังแกเดิมพัน 1,000 ยูโรจะไม่ได้ 50,000 หรอกเหรอ?”

"ฮิฮิ พี่เขยไม่เป็นไร ชนะได้นิดหน่อยก็ดีกว่าแพ้ใช่ไหม?"

"ก็จริง แต่ฉันรู้สึกแย่! อย่างไรก็ตามซานสี่แกได้ซื้อมันไหม?แกต้องซื้อมันแน่ใช่ไหม แกเดิมพันไปเท่าไหร่แล้วชนะได้เท่าไหร่บอกฉันมาเดี๋ยวนี้ ฮ่าฮ่า..."

ตู้ไห่ผิงยังคงตื่นเต้นมาก

เขาคิดว่าซ่งซานสี่ต้องเดิมพันอย่างหนัก

ซงซานสี่พูดไปว่า: ฉันเดิมพัน 500,000 ยูโร หลังจากหักภาษีและค่าธรรมเนียมการจัดการแล้ว ซึ่งเทียบเท่ากับรายได้เกือบ 24 ล้านหยวน

นั่นไม่ได้ทำให้ตู้ไห่ผิงตกใจจนตายหรอกเหรอ?

ดังนั้นเขาจึงพูดว่า: "พี่เขย คุณไม่ได้บอกให้ฉันเล่นการพนันน้อยลงเหรอ?ฉันแค่วิเคราะห์แล้วไม่ได้ซื้อ! นอกจากนี้ฉันอยู่ในประเทศจีนฉันจะซื้อได้อย่างไร?"

"ว้า..." ตู้ไห่ผิงกำลังจะตายด้วยความเสียใจ "น่าเสียดาย! ฉันคิดว่าคราวนี้แกจะทำเงินได้มากมายแน่นอนด้วยบุคลิกของแก! แต่ทำไมถึงซื้อมันในจีนไม่ได้ ?ฉันได้ยินจากกลุ่มทัวร์ว่าสามารถวางเดิมพันออนไลน์ได้”

"ฮิฮิ อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย พี่เขยรีบเข้านอนเร็ว..."

"ฉันตื่นเต้นมาก ฉันนอนไม่หลับแล้วซานสี่แกจะซื้อทีมไหนในครั้งหน้า?

ซ่งซานสี่: "..."

เขารู้ว่าการพนันเป็นสิ่งไม่ดี

ความหวานเพียงน้อยนิดก็ทำให้คนไม่สามารถกลับตัวได้

เจ้าของร่างเดิมก็เป็นคนแบบนั้นไม่ใช่หรือ?

เขาพูดทันทีว่า: "พี่เขย ฉันยังไม่ได้ศึกษาบุนเดสลีกานัดต่อไปไว้ค่อยว่ากันทีหลัง! อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ต้องการข้อมูลอย่างมาก"

"โอ้... ถ้าอย่างนั้นเมื่อศึกษาเสร็จแล้วแกต้องบอกฉันสิ! ฮิฮิ..." ตู้ไห่ผิงหมกมุ่นอยู่เล็กน้อย

“พี่เขย คุณเกลี้ยกล่อมให้ฉันไม่เล่นการพนันไม่ใช่หรือ คุณบอกว่าไม่สามารถรับประกันว่าจะชนะทุกเกม!”

"ฮิฮิ..." ตู้ไฮผิงยิ้มอย่างเชื่องช้า "นั่นคือสิ่งที่ฉันพูด แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าแกฉลาดมากและจะชนะแน่นอน!"

“เลิกยกยอฉันสักที คนฉลาดแค่เห็นก็ยอมรับแค่นั้นแหละ นอนได้แล้ว ง่วง”

ซ่งซานสี่วางสายอย่างเด็ดขาด

วางโทรศัพท์และกำลังจะนอนลง

ในตอนนั้นเองซูโหย่วชิงยืนอยู่ที่ประตูห้องนอนใหญ่และได้มองเขาอย่างสงสัย

ดูเหมือนว่ายังมีความขุ่นเคืองอยู่บ้าง

เธอที่มีผมกระเซิงและชุดนอนสีชมพูช่างมีเสน่ห์

ซ่งซานสี่ยิ้มหันศีรษะแล้วนอนลง "พี่สาว ตื่นแล้วเหรอ ยังไม่เช้าเลยนอนต่อเถอะ!"

“คุณพูดเรื่องอะไรเกี่ยวกับการพนันกับไห่ผิงมีอะไรหรือเปล่า? เขาเล่นการพนันในต่างประเทศหรือเปล่า?”

“ฮิฮิ พี่สาวเขาเพิ่งซื้อตั๋วพนันบอลมา พนันเล็กๆ น้อยๆ สนุกๆ…”

สีหน้าของซู โหย่วชิงเปลี่ยนไป "แบบนี้นี่เอง! ซ่งซานสี่คุณกำลังทำอะไรอยู่ ยุยงให้ไห่ผิงเล่นการพนันในต่างประเทศ ครอบครัวนี้เพิ่งฟื้นตัวได้ไม่นานแล้วพวกคุณก็เอาอีกแล้วเหรอ?"

อารมณ์แปรปรวนในระหว่างตั้งครรภ์นั้นยิ่งใหญ่มาก

ถึงคราวจะระเบิดก็ระเบิดออกมาง่ายๆ

เมื่อเทียบกับซูโหย่วชิงที่อ่อนโยนกว่าในเวลาปกติแต่ตอนนี้มีอารมณ์รุนแรงกว่ามาก

ซ่งซานสี่ลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว "พี่สาว อย่าคิดมากมันไม่มีอะไรจริงๆ แค่..."

"พูดมา! พูดความจริงกับฉัน! ถ้าสิ่งที่คุณพูดกับตู้ไห่ผิงไม่ตรงกัน ฉันจะไม่เชื่อคุณอีกต่อไป! ฉันก็จะไม่มีลูกคนนี้เช่นกัน!"

ขณะที่เธอพูด เธอยกกำปั้นขึ้นแล้วเล็งไปที่ท้องของเธอ

นี่... เธอขู่ซงซานสี่ด้วยการใช้ลูกชายของคนอื่น

คนไม่ใช่พืช จะเหี้ยมเกรียมได้อย่างไร