บทที่ 112 แชมป์ทีช็อต

ซ่งซานสี่ส่ายหัวพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ: "แคดดี้บอย ไม้ตีถุงใหญ่แบกมันลำบาก ดูสิคนเดียวไม้เดียวง่ายจะตายไป"

ขณะที่เขาพูด เขายังคงจับไม้และเขย่ามัน

เฉียนหยงหงตะคอก “คุณไม่มีสามัญสำนึกในการเล่นกอล์ฟเลย เป็นเรื่องดีที่วันนี้คุณฟังพี่สะใภ้และไม่พนันกับฉัน ไม่อย่างนั้นวันนี้คุณจะแพ้เพียงแค่นัดแรกเท่านั้น "

ขณะนั้น เจ้าภาพเริ่มออกคำสั่ง ผู้เล่นหมายเลข 118 กรุณาเริ่มก่อน

เฉียนหยงหงหยิบไม้ยาวที่แข็งแกร่งที่สุดและยืนอยู่ในตำแหน่งตีลูก

สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกันหนาวที่สวยงามและเสื้อกั๊กสีดำ เขาอ้วนเล็กน้อย ตัวสูงใหญ่และยังมีนิสัยเฉพาะตัว

ตั้งไม้และยืนแยกขา

ยกไม้ขึ้นและฟาดลงมาราวกับแส้!

เสียงไม้เหล็กกระทบลูกนั้นทรงพลังมาก

ทันใดนั้นเขาก็บิดเอวและเหวี่ยงสะโพก

ท่าทางหล่อมาก

เพียงพริบตา ลูกกอล์ฟสีขาวก็ลอยออกไป

ผู้ชมรู้สึกตกใจ

พลังนี้ดีมาก!

เฉียนหยงหงโพสท่าเท่ ๆ พร้อมกับหันหัวของเขา

มองมาที่ซ่งซานสี่และยิ้มเล็กน้อยแล้วดูลูกกอล์ฟกระทบพื้น

ไม่นานเสียงก็ดังขึ้น ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 118 281.5 เมตร!

สำหรับในประเภทมือสมัครเล่นนั้นน่าทึ่งทีเดียว

ผู้ชมต่างส่งเสียงปรบมือ

เฉียนหยงหงยิ้มอย่างเย็นชาให้ซ่งซานสี่อีกครั้งและพูดด้วยเสียงต่ำ "เห็นไหม นี่คือพลังของไม้ยาว"

ซ่งซานสี่เม้มริมฝีปากด้วยท่าทางเป็นสุภาพบุรุษและไม่พูดอะไร

จากนั้นเฉียนหยงหงตีอีกครั้ง 279 เมตร

ยังคงตีได้ไกลผู้ชมปรบมือ

เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อยและส่ายหัว

ซ่งซานสี่กล่าวว่า: "ไม่รีบ ยังมีครั้งที่สาม"

เฉียนหยงหงหัวเราะเยาะ: "ด้วยไม้ที่สั้นของคุณ คุณจะไม่สามารถตีได้เกิน 250 เมตร"

ซ่งซานสี่ยิ้มเบา ๆ

เฉียนหยงหงหายใจเข้าลึก ๆ และปรับท่าทาง

ในการตีครั้งที่สาม เขาเหวี่ยงด้วยแรงทั้งหมดและไม้ก็คำราม

ในครั้งนี้ใช้พลังงานทั้งหมด

ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที

เส้นเอ็นบนร่างกายแผ่ความรู้สึกแข็งแกร่งออกมา

คราวนี้ 301 เมตร สุดประทับใจ!

ผู้ชมแทบระเบิด!

301 เมตร ในการแข่งขันนี้จนถึงตอนนี้นี่คื้อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

ตามที่ผ่านมา ถ้าเกิน 200 เมตรก็สามารถเข้ารอบต่อไปได้

การออกอากาศและความเห็นต่างยกย่องเฉียนหยงหง

ผู้ชายคนนี้เหลือเกินจริงๆ

เขาส่งไม้กอล์ฟให้แคดดี้และยิ้มอย่างภาคภูมิใจให้ซ่งซานสี่ "ถึงตาคุณแล้ว ถ้าคุณตีได้ 250 เมตร ถือว่าผมแพ้"

ซ่งซานสี่พูดเบา ๆ : "คุณจะต้องพ่ายแพ้"

จากนั้นเขาก็เดินไปที่จุดตีลูก

ผู้ชมระเบิดเสียงหัวเราะ

"นี่เขาเข้าร่วมการแข่งขันเหรอ? เขายังสวมเสื้อกันลมอยู่เลย"

“ไม้ที่สั้นขนาดนั้นจะเอามาทำอะไรได้?”

"มีสามัญสำนึกนิดหน่อยได้ไหม? ถ้าจะตีลูกทีช็อตต้องใช้ไม้ยาว..."

“หรือเขาแค่มาแข่งเล่นๆ...”

"..."

ซ่งซานสี่ไม่สนใจคำเยาะเย้ยทั้งหมดเดินขึ้นไปและเหวี่ยงไม้

ไม่ต้องปรับตำแหน่งเท้า ไม่ต้องจัดท่าทาง เรียบง่าย เรียบร้อย

เสียงไม้ที่กระทบกับลม!

ปัง!

ลูกกอล์ฟพุ่งออกมาพร้อมกับเสียงหวีดแหลม

ผู้ชมหุบปากและดูลูกกอล์ฟลอยไปไกล

แล้วก็มีการรายงานผลออกมา

"ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 119 405 เมตร! นี่คือผลการตัดสิน!"

ผู้ชมเงียบไปสองสามวินาที

จากนั้นมันก็ระเบิด

มีเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ราวกับภูเขาไฟระเบิดและสึนามิดังขึ้น

ผู้บรรยายถ่ายทอดสดถึงกับคลั่ง "โอ้พระเจ้า ไม้สั้นระเบิด 405 เมตร ถ้าเป็นไม้ยาว 500 เมตรก็ไม่มีปัญหา! หมายเลข 119 นี้เก่งเกินไปแล้ว จำได้ว่าแชมป์ครั้งที่แล้วทำได้เพียงเพียง 395 เมตร?”

เฉียนหยงหงอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไป