บทที่ 131 เกือบถูกทำให้สะเทือนอารมณ์แล้ว

ซูโหย่วหรงผงะไปครู่หนึ่ง "กู้ตง ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว มันผ่านไปหมดแล้ว ตอนนี้นายสบายดีขนาดนี้ ฉันก็มีความสุขเหมือนกัน..."

กู้ตงยกมือขึ้น "มันยังไม่ได้ผ่านไป ความทรมานทั้งหมดที่พวกเราได้รับ การต่อสู้และความเจ็บปวด จะต้องมีคนจ่ายเสมอ หากซ่งซานสี่ไม่ได้ชดใช้ สวรรค์คงทนไม่ได้!"

ซูโหย่วหรงยิ้มอย่างขมขื่น "เป็นไปได้ว่า นายไม่ค่อยเข้าใจซ่งซานสี่ในตอนนี้..."

"เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ฉันมีช่องทางข้อมูลอยู่ ฉันรู้จักเข้าอย่างสมบูรณ์ เพียงแต่ว่า ธุรกิจของฉันค่อนข้างยุ่ง ไม่สามารถที่จะวางมือได้ ดังนั้น มันจึงทำให้เธอไม่ได้รับความเป็นธรรมมากไปอีกหนึ่งเดือน แต่ทว่าตอนนี้ ฉันมีเวลาแล้ว จึงสามารถทำให้เข้ามาชดใช้ได้แล้ว"

ซูโหย่วหรงฝืนยิ้มมากยิ่งขึ้นไปอีก แล้วดูเหมือนว่าเธอจะเป็นกังวลเล็กน้อย

"ที่นายพูด ก็คือซ่งซานสี่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนหน้านี้ แต่ทว่าตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะเปลี่ยนไปแล้วล่ะ เขาปฏิบัติต่อฉันดีมากเลย วันนี้ เขาก็ยังชนะการแข่งขันกอล์ฟอีกด้วย ได้รับเงินรางวัลสองล้านหยวน แล้วเงินทั้งหมดนั้นเขาก็โอนเข้าบัญชีฉันแล้ว"

กู้ตงผงะไปเล็กน้อย เขายิ้มอย่างเย็นชา "เงินสองล้านหยวนมันเยอะมากเลยเหรอ? หัวใจของเธอ ชีวิตของเธอ ความอับอายและความทุกข์ทรมานของเธอ มีค่าแค่สองล้านหยวนอย่างนั้นเหรอ? ฉันจะเอาเงินสองล้านหยวนให้เธอ ตอนนี้ เธอจะยอมไปด้วยกันกับฉันไหมล่ะ?"

"ฉัน..."สีหน้าของซูโหย่วหรงแดงระเรื่อ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หลังจากนั้นก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ "กู้ตง นายมีความมั่นใจถึงขนาดนี้ ฉันดีใจแทนนายจริง ๆ อย่างน้อย ห้าปีผ่านไปแล้ว นายก็พัฒนาไปได้เป็นอย่างดี นายควรจะมีอนาคตที่รุ่งโรจน์มากแน่ ไม่ควรที่จะเสียเวลาอยู่กับฉันอีกแล้ว"

"ไม่ใช่เสียเวลา แต่เป็นการช่วยให้รอดพ้นต่างหาก"

"แต่ว่า ซ่งซานสี่เปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ ..."

"ฉันไม่เชื่อ จากการพิจารณาและการตัดสินใจของฉัน คนอย่างเขา หากพูดให้ไม่น่าฟังสักหน่อย ก็คงจะเป็นหมามันเลิกกินขี้ไม่ได้ มันไม่สามารถที่จะเปลี่ยนไปได้ เขามันก็เป็นเพียงแค่นักพนัน อันธพาลและก็สวะ..."

ขณะที่กำลังพูดอยู่ อาหารตะวันตกเลิศรสก็มาเสิร์ฟอยู่บนโต๊ะ

ซูโหย่วหรงหมดหนทางแล้วจริง ๆ แต่กู้ตงก็เปิดไวน์แดงแล้ว

แล้วเทลงในแก้วสองใบอย่างสวยงาม เขายกแก้วขึ้นมา แล้วกล่าวว่า "เหล้านี้ คือของที่เมื่อหลายวันก่อน ตอนที่ฉันไปทำงานที่ต่างประเทศ แล้วเอากลับมาด้วย เพื่อพวกเราที่ได้มาพบกันใหม่อีกครั้ง ชนแก้วเถอะ! ลืมซ่งซานสี่อะไรนั่นลืมความทุกข์ทรมานทั้งหมด หลังจากนี้ไป จะต้องดีกว่านี้ ในปีนั้นฉันเคยสาบาน ว่าจะต้องทำให้เธอมีความสุขให้ได้ แม้ว่าตอนนั้นฉันจะยากจนมาก แต่ทว่าตอนนี้ ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว"

หลังจากที่ชนแก้วแล้ว ซูโหย่วหรงก็ดื่มไวน์รสกลมกล่อม ดูสีหน้าที่แสดงออกค่อนข้างซับซ้อน

ซูโหย่วหรงที่ดูวิดีโออยู่นั้นสามารถที่จะรู้สึกได้ว่า ภายในใจของเธอไม่ค่อยสบายเท่าไรนัก

อาหารค่ำ ก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรที่ผิดปกติ

กู้ตง ยังถือว่าสุภาพและมีมารยาท

ซูโหย่วหรงก็ดูปกติมาก ไม่ได้แสดงท่าทางที่ตื่นเต้นแต่อย่างใด

เพียงแต่ว่า ตอนนี้กู้ตงได้คุยถึงสถานะปัจจุบันของเขา

ตะวันแดง กรุ๊ป เป็นรองประธานพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ และมีรายได้แปดหลักต่อปี

บวกกับการลงทุนอื่น ๆ ของเขาอีก มูลค่าสุทธิเกินหนึ่งร้อยล้านหยวน

ตะวันแดง กรุ๊ป เป็นกลุ่มพันล้าน ที่มีทุนทรัพย์อยู่ทั่วทุกมุมโลก

ธุรกิจในเครือมีทั้งอสังหาริมทรัพย์ ชีวเคมี อุตสาหกรรมเหมืองแร่อุตสาหกรรมเครื่องจักร โรงแรมและสถานบันเทิง และบริษัทเภสัชกรรม ทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่มีอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดภายในประเทศ

กู้ตงถึงขนาดพูดว่า "โหย่วหรง ตอนนี้เธอก็มีเงินสำรองแล้ว ไม่สู้มอบให้ฉัน ฉันจะลงทุนแทนเธอเอง ในหนึ่งปีได้เพิ่มอีกสองสามเท่าก็ไม่ใช่ปัญหา"

ซูโหย่วหรงส่ายหัวแล้วกล่าวว่า "ไม่จำเป็นหรอก เงินนี้ เป็นของที่ซ่งซานสี่แข่งขันแล้วชนะได้มา ถึงแม้ว่ามันจะอยู่ในบัญชีของฉันแล้ว แต่ถ้าจะเอามาใช้ที่ไหน ฉันก็ยังจำเป็นที่จะต้องปรึกษากับเขาสักหน่อยก่อน อย่างนี้ถึงจะดี หากได้ยินว่า ฉันลงทุนกับนาย เขาจะต้องโกรธอย่างแน่นอน สุดท้ายแล้วเมื่อถึงตอนนั้น พวกนายก็..."

ซูโหย่วหรงไม่ได้พูดออกไป

เนื่องจากว่า ปีนั้น ซ่งซานสี่เคยต่อยกู้ตง

"โหย่วหรง ฉันจะโกหกเธอได้อย่างนั้นหรอก ฉันทำเพื่อเธอทั้งนั้นนะ!"

"ฉันรู้ว่านายไม่สามารถหลอกฉันได้ แต่ว่า ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าซ่งซานสี่ดีมากจริง ๆ ลูกก็ชอบเขามาก คนอื่นในครอบครัวต่างก็รู้สึกว่าเขาสามารถนำพาความหวังมาให้ครอบครัวได้ ฉันไม่อาจเอาเงินของเขาไว้ แล้วส่งให้นายที่นี่ได้ นี่มันอาจจะเป็นหลักการก็ได้!"

กู้ตงพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้เล็กน้อย "เพียงแค่สวะคนหนึ่ง สามารถนำพาความหวังมาให้พวกเธอได้อย่างนั้นเหรอ น่าตลกจริง ๆ รู้ไหม ร้านกาแฟแห่งนี้ ก็เป็นธุนกิจส่วนตัวของฉัน และที่ดินนี้ก็เป็นของฉัน ทั้งหมดนี้มีมูลค่าถึงยี่สิบล้านหยวน หากเธอยินยอมที่จะออกมาจากเขา แล้วพาเถียนเถียนมาอยู่กับฉัน สิ่งที่อยู่ในนี้ทั้งหมด ก็จะเป็นของเธอ ที่นี่ มันเป็นเพียงแค่ทรัพย์สินส่วนน้อยของฉันเท่านั้น เขาซ่งซานสี่ สามารถเทียบได้ไหม? ความมุ่งมั่นมาตลอดเวลาห้าปี และสิ่งที่ฉันมีทั้งหมดนี้ ต่างก็ทำเพื่อเธอ!"

การแสดงออก ความรู้สึกที่ลึกซึ้ง และความจริงใจ

แม้แต่ซ่งซานสี่ที่ดูวิดีโอ ต่างเกือบถูกทำให้สะเทือนอารมณ์แล้ว

ดูแล้ว ผู้ชายคนนี้ทำได้ไม่เลวเลยจริง ๆ

ซูโหย่วหรงประหลาดใจมาก แต่ก็ฝืนยิ้ม แล้วส่ายศีรษะ

หลังจากที่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เธอจึงกล่าวว่า "ซ่งซานสี่ อาจจะไม่มีทางที่จะเทียบกับนายได้ แต่ เขาสามารถทำอาหารได้ และอร่อยมากด้วย แล้วก็สามารถดูแลคนอื่นได้ เก่งเรื่องยา อีกทั้งรถภายในบ้าน..."

เธอพวกไปไม่น้อย แต่มันก็มาจากจิตใต้สำนึก และเธอก้ไม่ได้พูดถึงบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของซ่งซานสี่

เพียงแต่ กู้ตงได้ยินสิ่งนี้ ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่เล็กน้อย แต่ก็ยังยิ้มเยาะอย่างดูถูกเหยียดหยาม