บทที่ 136 คุกเข่าต่อฟ้า คุกเข่าต่อแผ่นดิน

จุดบุหรี่ สูบมวนแรก

จู่ๆ สมองของซ่งซานสี่ก็มึนงงเล็กน้อย

ด้วยเส้นประสาทที่ไวต่อความรู้สึก ทำให้เขาตระหนักได้ถึงความผิดปกติ

กลิ่นนี้ไม่ใช่จงฮั๋วบริสุทธิ์ แต่เป็น.......

ทันใดประสาทของซ่งซานสี่ก็ฮึกเหิมขึ้นมา

ที่ขับรถอย่างเหนื่อยล้ามาเป็นเวลาสี่ชั่วโมง ก็คล้ายกับว่าจะหายไปจนหมดสิ้นแล้ว

คนก็ดูเหมือนว่าจะคึกคักอยู่ไม่น้อย

ซ่งซานสี่ขมวดคิ้ว แล้วสูบเข้าไปอีกครั้ง

เป็นเช่นนั้นจริงๆ!

ไม่ใช่กลิ่นของจงฮั๋ว แต่เป็นกลิ่นนั้น

เขาเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว

ในฐานะที่เป็นถึงระดับเจ้าพ่อ จะมีอะไรที่ไม่เคยพบเห็นเหรอ?

เขายิ้มอย่างเย็นชา ดับบุหรี่ แล้ววางกลับเข้าไปในกล่องบุหรี่

หาถุงพลาสติกอย่างระมัดระวัง แล้วห่อบุหรี่สองมวน

"เฉียนหยงหง ไอ้โจรชั่ว คาดไม่ถึงว่าจะกล้าหลอกฉันเช่นนี้เลยเหรอ? ในบุหรี่บุหรี่จงฮั๋วผสมยา หึหึ อุบายเดิมๆ ........."

ซ่งซานสี่ไปร้านต้าในพื้นที่บริการ แล้วซื้อบุหรี่จงฮั๋วกลับมา

เมื่อจุดไฟ แล้วสูบ กลิ่นกลับมาแล้ว

กลิ่นของบุหรี่จงฮั๋ว แบบต้นตำรับ

หลังจากสูบบุหรี่หนึ่งมวน เขาก็สตาร์ทรถ และเดินทางต่อไปยังเมืองหลวงของจังหวัด

เมื่อเวลาผ่านไปถึงหลังเที่ยงคืน รถของซ่งซานสี่ ก็มาจอดอยู่ด้านนอกของโรงแรม

เมื่อรถจอดลง ก็กวาดสายตามองแล้วยิ้ม

ด้านนอกประตูใหญ่ของโรงแรม บนถนนใหญ่ มีรถส่งดอกไม้คันหนึ่ง จอดอยู่ที่ตรงนั้น

นั่นก็คือรายการที่เขาได้สั่งร้านดอกไม้ร้านหนึ่งที่อยู่ในเมือง ผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ก่อนหน้านี้

โดยแสดงเงื่อนไขว่าก่อนเวลาเที่ยงคืน จะต้องจัดช่อดอกกุหลาบจำนวน999ดอกให้แล้วเสร็จ จากนั้นก็มารอเขาตามสถานที่ที่ระบุเอาไว้

ราคาที่จ่ายไปคือ สี่พันหยวน

เพราะว่าเป็นงานเร่งด่วนรอบดึก และจัดขึ้นเป็นพิเศษ

แต่ซ่งซานสี่ไม่ได้ขาดเงิน

ไม่นาน ซ่งซานสี่ก็ได้ดอกกุหลาบมา

คนคนหนึ่ง โอบช่อดอกกุหลาบ999ช่อที่ประณีต ซึ่งเป็นภาพอันสง่างามอย่างยิ่ง

เมื่อมาถึงแผนกต้อนรับของโรงแรม ก็ถามถึงห้องพักของซูโหย่วหรง

เมื่อพนักงานบริการเห็นก็ตะลึงงัน "คุณท่าน ท่านเป็นอะไรกับเธอเหรอคะ เป็นแฟนเหรอ?"

"สามี อย่างถูกต้องตามกฎหมาย" ซ่งซานสี่ ยังยื่นทะเบียนสมรสไปให้ดูด้วย

เพียงคนอื่นได้เห็น ก็ตกตะลึง "ห๊า......พระเจ้า คุณโรแมนติกเกินไปแล้วหรือเปล่าคะ?"

ซ่งซานสี่ยิ้มๆ หยิบหมายเลขห้อง รวมทั้งหยิบคีย์การ์ดห้อง แล้วขึ้นไปชั้นบน

พนักงานบริการที่อยู่เบื้องหลัง ต่างก็รู้สึกอิจฉาไม่น้อย

ดูสามีผู้นี้สิ ว้าว ทั้งหล่อ ทั้งรวย รถที่ขับมานั้นก็สวยและเท่ อีกทั้งยังโรแมนติกอีกด้วย.......

เมื่อมาถึงด้านนอกห้องของซูโหย่วหรง ก็เปิดประตู แล้วเข้าไปโดยตรง

ซูโหย่วหรงนั่งอยู่บนเตียง กำลังเช็ดน้ำตา และทิ้งกระดาษทิชชู

กระทั่งมีคนเข้ามา ก็ไม่รู้ตัวโดยสิ้นเชิง

ภายในใจของซ่งซานสี่ รู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

สาวสวยที่ไม่มีใครอาจเทียบได้คนนี้ ท่าทีที่เศร้าสลดนั้น ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสงสารจริงๆ

ภายในใจของเธอ เขาเข้าใจดี

วางดอกกุหลาบลงที่ที่ปลายเตียง

ซูโหย่วหรงตกใจ

เมื่อส่งเสียงด้วยความตกใจแล้ว จึงตระหนักได้ว่ามีคนเข้ามาในห้อง

พอเงยหน้าขึ้นมอง ก็คือซ่งซานสี่

ซูโหย่วหรง ไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองโดยสิ้นเชิง

"คุณ......คุณมาได้อย่างไร?"

"รู้ว่าคุณอารมณ์ไม่ดี จึงได้จากจงไห่มาที่นี่ในคืนนี้เลย" ซ่งซานสี่พูดพลาง ชำเลืองมองทิชชูที่กองอยู่เต็มพื้น แล้วยิ้มๆ "ถ้าหากไม่รู้ว่าเพราะอะไร ฉันคงจะสงสัยว่าในห้องนี้เกิดอะไรขึ้นแล้วล่ะ"

ซูโหย่วหรงเคลื่อนสายตามองตามเขา เมื่อเห็น ใบหน้าก็แดงระเรื่อ แล้วทิ้งทิชชูที่อยู่ในมือไป

"ก็ไม่ใช่เพราะคุณหรอกเหรอ? เพราะคุณนั่นแหละ! ไอ้คนเลว......"