บทที่ 137 โมโหอย่างมาก

"ฉัน......."

ซูโหย่วหรงในเวลานี้ อารมณ์สงบลงไปไม่น้อย

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็ดวงตาเป็นประกายทันที

เธอลงจากเตียง แล้วไปที่ปลายเตียง

อุ้มดอกกุหลาบขึ้นมาจากพื้น รู้สึกเจ็บปวดใจจริงๆ!

"คุณอ่ะ ใช้เงินใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย! นี่มันเป็นเงินเท่าไรกันเนี่ย? อีกทั้งยังไม่สามารถกินได้อีก........"

ซ่งซานสี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "ดอกไม้สดเหมาะสมกับคนสวย เป็นสิ่งที่สมควร แล้วก็จ่ายเงินไปไม่เท่าไร เงินคืออะไร สามารถกินได้เหรอ?"

"แล้วดอกไม้สามารถกินได้เหรอ?"

ซูโหย่วหรง มองค้อนเขาเล็กน้อย

อันที่จริง ภายในใจก็ค่อนข้างรู้สึกหวานชื่น

ผู้หญิงทุกคน ล้วนชอบดอกไม้

ดอกไม้มากมายขนาดนี้ สีแดง สีขาว สีเหลือง สีชมพู สีฟ้า เรียงกันกลายเป็นรูปฉันรักคุณ

ช่อดอกไม้ สวยสดใสอย่างมาก

ภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกกุหลาบ ทำให้คนรู้สึกมึนเมาเล็กน้อย

เข้าหมอนี่ ตลอดห้าปีมานี้ ไม่เคยซื้อดอกไม้ให้ตนเองเลย!

"ไม่พูดเรื่องเหล่านี้แล้ว หาใบรับรองสิทธิ์ในการครอบครองทรัพย์สินเถอะ คุณใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว" ซ่งซานสี่ ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว

ซูโหย่วหรง มองช่อดอกไม้ในมืออย่างตั้งใจ

ตั้งสติให้ดี วางลงที่ปลายเตียง แล้วค้นหาด้านใน

เป็นอย่างที่คาดเอาไว้ เธอหาเจอแล้ว

เพียงเปิดดู ก็เห็นใบรับรองสิทธิ์ในการครอบครองทรัพย์สินใหม่เอี่ยมสองใบ

เป็นของจริง!

ล้วนเขียนแต่ชื่อของซูโหย่วหรงทั้งสิ้น

ซูโหย่วหรง คิดหน้าคิดหลัง แล้วยังอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

เธอชำเลืองมองซ่งซานสี่ มุมปากแฝงไปด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

ความทะนงตัวในนิสัย ทำให้เธอระงับอารมณ์ตื่นเต้นภายในใจได้

ซ่งซานสี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "คุณผู้หญิงซูโหย่วหรง แสดงความยินดีด้วย คุณคือคุณผู้หญิงที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งร้อยล้าน"

"คุณผู้หญิงมูลค่ามากกว่าหนึ่งร้อยล้านอะไรกัน? ฉันรู้สึกเหมือนว่าฝันไป!"

ซูโหย่วหรงบุ้ยปากเล็กน้อย แล้วยกใบรับรองทรัพย์สินขึ้นมา

"ฝันเป็นเรื่องที่ดี หากฝันกลายเป็นจริง ก็ยิ่งเป็นเรื่องที่ดี! ต่อไป หากคุณฝันอะไรดีๆ ก็เอาความฝันมาเล่าให้ฉันฟังนะ ฉันจะพยายามทำให้เป็นจริง"

"รู้จักพูดจาไพเราะนะ! แล้วทำไมในใบรับรองทรัพย์สินถึงไม่มีชื่อของคุณล่ะ?"

ซ่งซานสี่ลุกขึ้น แล้วกล่าวอย่างเอาจริงเอาจังว่า: "ฉันติดหนี้คุณ ทรัพย์สิน บ้าน รถ ล้วนเป็นฉันที่ติดหนี้คุณทั้งสิ้น ฉะนั้น ฉันจึงไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมีชื่อในนี้"

ทรัพย์สินเงินทอง เป็นของนอกกาย เจ้าพ่อสี่ ไม่เคยปรารถนา

ซูโหย่วหรง: "......"

เจ้าหมอนี่ กลายเป็นคนช่างพูดไปแล้ว

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำ ทำให้คนต้องตกตะลึง

อารมณ์ด้านลบของเธอ ได้หายไปหมดแล้ว

อย่างน้อย ครอบครัวนี้ ก็มีความมั่นคงทางวัตถุเพียงพอแล้ว

มองซ่งซานสี่อย่างเลื่อนลอย ไม่รู้จะพูดอะไรอยู่เป็นเวลานาน

ซ่งซานสี่ลูบใบหน้า "โหย่วหรง มองฉันอย่างแปลกใจเช่นนี้ทำไมกัน?"

"คุณ คุณไม่เหมือนเดิมจริงๆ ฉัน ยากที่จะเชื่อทุกสิ่งทุกอย่างนี้......."

"เอาล่ะ ฉันจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม เหมือนที่กู้ตง ปรารถนา โอเคไหม?"

"ไม่ คุณ......" ซูโหย่วหรงรีบกล่าวว่า: "กู้ตง กลับมาครั้งนี้ จะต้องจัดการคุณอย่างแน่นอน คุณจะทำอย่างไรดี?"

เธอค่อนข้างวิตกกังวล

ถึงแม้ว่าสามีจะเข้มแข็ง แต่ว่ากู้ตง ก็น่ากลัวอย่างยิ่ง!

ซ่งซานสี่กล่าวอย่างสงบนิ่งว่า: "ด้วยการสังเกตการณ์ของโจวเหวินปิง ทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างมากของกู้ตง แข็งแกร่งแล้ว คนก็ยังเย่อหยิ่ง อวดดีอีกด้วย ผู้ชายที่ความจริงใจก่อนหน้านี้ ไม่มีอีกแล้ว........"

ซูโหย่วหรง ฟังด้วยสีหน้าที่แดงก่ำ

ซ่งซานสี่กล่าวต่อไปว่า: "แต่ เขายังคงมีความจริงใจต่อคุณ นี่จะเห็นได้ว่า ฉันยังพึงพอใจอย่างมาก......."

"คุณ......."

"เขาต้องการจะจัดการฉัน มันก็เป็นสิทธิ์ของเขา ผู้ชาย การแก้แค้นเพื่อศักดิ์ศรีและความรัก ฉันก็สามารถเข้าใจได้ แต่ฉันไม่สามารถถอยหรือหวาดกลัว เพียงเพราะความแข็งแกร่งของเขา บุญคุณความแค้นจะต้องมีจุดจบเสมอ คุณไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว นี่คือเรื่องระหว่างผู้ชายด้วยกัน"

"แต่ว่า พวกคุณ......." ซูโหย่วหรงกังวลใจจริงๆ

ซูซานสี่โบกมือ "โหย่วหรง ไม่ต้องคิดมากเกินไปหรอก คุณควรจะคิดถึงหน้าที่การงานและการดำรงชีวิตของคุณเสียใหม่ ไม่ว่าคุณจะทำอะไร ฉันจะสนับสนุน ยอมรับและเคารพเสมอ เพราะคุณควรจะมีสิทธิ์ได้เป็นอิสระ อีกทั้ง คุณก็ไม่ได้โง่ และมีสมอง สามี ทำได้เพียงรวมมือทุกสิ่งทุกอย่างกับคุณ และช่วยเป็นกองสนับสนุนให้กับคุณ"

"ฉัน......เฮ้อ......." ซูโหย่วหรงทอดถอนใจ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

นี่ยังใช่ซ่งซานสี่อยู่ไหม?

ไอ้คนเลวที่ชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่ หยาบคายไม่ฟังเหตุผล เมาเหล้าเล่นพนัน ชั่วร้ายยากจะกลับตัว หายไปไหนแล้ว?

ความสงบเยือกเย็น สุขุม เป็นผู้ใหญ่