บทที่ 15 เลวทราม! ไร้ยางอาย!

เขาออกไปข้างนอกตอนดึก เพื่อไปที่บ้านซูโหย่วชิง พี่สาวของซูโหย่วหรง

ซ่งซานสี่รู้สึกหดหู่ตลอดทาง

เจ้าของร่างเดิมนี้ เลวทรามจริง ๆ

นิสัยของซูโหย่วชิงและตู้ไห่ผิงสามีเข้ากันไม่ได้ พวกเขาคบหากันเป็นเวลายาวนานถึงได้แต่งงานกัน

ตู้ไห่ผิงตามจีบซูโหย่วชิงเป็นเวลาแปดปีเต็ม

พวกเขาสองคนเพิ่งจัดงานแต่งงานเมื่อสามเดือนที่แล้ว

เพื่อซูโหย่วหรงและเถียนเถียนแล้ว ตู้ไห่ผิงเคยชกต่อยกับซ่งซานสี่ไปหลายครั้ง

ซ่งซานสี่ไม่เคยชนะ เขาถูกทำร้ายจนหน้าบวมและฟกช้ำทุกครั้ง

และมีอยู่ครั้งหนึ่ง ซี่โครงของซ่งซานสี่ยังหักไปสามซี่

วันแต่งงาน ตู้ไห่ผิงและภรรยาไม่ได้เชิญซ่งซานสี่มาร่วมงาน

ซ่งซานสี่รู้สึกไม่พอใจ เขาไปเอะอะโวยวายที่งานเลี้ยง และชกต่อยกับตู้ไห่ผิงอย่างรุนแรง

คราวนี้เขาเป็นฝ่ายชนะ

ตู้ไห่ผิงตบหน้าเขาต่อหน้าสาธารณชน

เขาใช้เท้าเตะ ทำให้องคชาตของตู้ไห่ผิงได้รับบาดเจ็บ

ซ่งซานสี่ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เขาถูกญาติมิตรของตระกูลตู้ทำร้ายปางตาย

ซูโหย่วชิงใช้ขวดเหล้าฟาดไปที่หัวของเขา จนหัวแตกเลือดไหลออกมา

เป็นแผลใหญ่กลางศีรษะ เย็บไปสิบห้าเข็ม

หลังจากนั้น ตู้ไห่ผิงก็เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ และไม่สามารถใช้การได้อีก

นี่เป็นความอัปยศสำหรับผู้ชาย

ตู้ไห่ผิงรู้สึกอับอายที่จะทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่

ประกอบกับซูโหย่วหรงคุกเข่าขอร้องเขา โดยบอกว่าเถียนเถียนไม่สามารถมีพ่อขี้คุกได้

ซ่งซานสี่ยังข่มขู่ว่าจะฟ้องเขาเข้าคุกก็ได้ ถ้าเขาออกจากคุกแล้ว เขาจะฆ่าล้างตระกูลตู้

เมื่อก่อนซ่งซานสี่เป็นอันธพาล เคยใช้มีแทงคนอื่นได้รับบาดเจ็บสาหัสหลายครั้ง

แต่ตอนนั้นครอบครัวของเขามีฐานะ ดังนั้นเรื่องทุกอย่างจึงเคลียร์จบ

และคำขู่ของเขาค่อนข้างได้ผล

พวกเขาเคลียร์เป็นการส่วนตัว

ซ่งซานสี่มอบห้องชุดสามห้องนอน ให้ตู้ไห่ผิงเป็นการชดเชย

หลังจากทั้งคู่แต่งงานกัน ก็พักอาศัยอยู่ในห้องชุดหลังนี้ตลอดมา ทำให้พวกเขาไม่ต้องซื้อบ้านอีก

ซ่งซานสี่และซูโหย่วหรง จึงย้ายไปพักอาศัยในห้องชุดหลังสุดท้ายที่เขามีอยู่

เมื่อสองเดือนก่อน ซูโหย่วหรงยังไม่ได้ส่งเถียนเถียนไปอาศัยอยู่ที่บ้านของซูโหย่วชิง

ตู้ไห่ผิงไปทำงานนอกสถานที่เป็นเวลาครึ่งเดือน

ซูโหย่วชิงไปร่วมงานเลี้ยงประจำปีของบริษัท เธอดื่มเหล้าเมา กลับบ้านแล้วหลับเป็นตายอยู่บนเตียง

ซ่งซานสี่ไม่ชอบซูโหย่วชิงมานานแล้ว และนี่เป็นโอกาสที่ดี

เพราะเขามีกุญแจบ้านของซูโหย่วชิง

เขาเปิดประตูเข้ามา!

หลังจากนั้น……

เมื่อซูโหย่วชิงตื่นขึ้นมา เธอเห็นซ่งซานสี่นอนอยู่ข้างกาย เธอรู้สึกโกรธมากจนอยากจะกระโดดตึก

ซ่งซานสี่คนเลวทรามกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า:

“ถ้าคุณกระโดด เมื่อคุณตายไปแล้ว ผมจะบอกว่าพวกเรามีความสัมพันธ์กันนานแล้ว ผลนิติเวชออกมาเป็นอย่างไรมันก็ไม่สำคัญ”

“ถ้าคุณไม่กระโดด ก็แจ้งตำรวจ เพราะเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ตอนนี้ผมไม่มีแรงจูงใจในการดำรงชีวิต คุณจะทำอะไรก็แล้วแต่คุณ!”

“อย่างมากที่สุดก็ติดคุก 5 ปี หลังออกมาจากคุกแล้ว ผมก็จะทำแบบนี้ต่อ และคิดว่าการติดคุกเป็นการกลับบ้าน เพราะที่นั่นมีทั้งที่พักและที่กิน”

“แถมยังสามารถเลิกเล่นการพนันได้ คุณคิดว่าถูกไหม?”

“ถ้าคุณแจ้งตำรวจ ผมก็จะบอกว่าตู้ไห่ผิงเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ!”

“ลองคิดดูสิ พวกคุณสามพี่น้องและเถียนเถียนจะเสียชื่อเสียง และตระกูลซูก็เสียหน้าอีกด้วย”

“ไม่งั้นก็แจ้งตำรวจตอนนี้ พอแจ้งเสร็จ ผมก็จะบีบคอคุณตาย และผมก็จะชดใช้ชีวิตให้คุณ ตายพร้อมกัน”

เศษสวะข่มขู่จนซูโหย่วชิงรู้สึกกลัว

ทำให้เธอหมดหนทาง และทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมเท่านั้น

ผลลัพธ์คือเขาหันกลับมา แล้วคร่อมอยู่บนตัวเธออีกครั้ง.....

คราวนี้ ซ่งซานสี่ระบายความแค้นอย่างรุนแรง

เขาอาศัยอยู่ในบ้านของซูโหย่วชิงสิบวัน และก่อนที่เขาจะจากไป เขาก็เอาเงินของเธอไป 5,000 แล้วเสียพนันไปหมด

ซูโหย่วชิงไปซื้อยาคุมฉุกเฉินกิน

เพราะซ่งซานสี่เป็นคนที่ไม่แคร์อะไร แล้วเขายังบอกว่าถ้าคุณท้องก็ยิ่งดี

“เลวทราม! ไร้ยางอาย! สถุล!”

ขณะนี้ ซ่งซานสี่ถือข้าวของเดินขึ้นบันได เจ้าพ่อสี่อดที่จะแอบด่าตนเองไม่ได้

“เรื่องชั่วที่คนระยำคนนี้ทำเอาไว้ ทำให้กูกลายเป็นแพะรับบาป.......”

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่ากลัวคือ ภาพตอนนั้นปรากฏขึ้นในสมองของเขา

ยีนของลูกสาวตระกูลซู สุดยอดมาก

ซูโหย่วชิงเป็นคนที่สวยและมีเสน่ห์มาก รูปร่างของเธอก็ดีมากเช่นกัน

หลังจากเมาแล้ว ก็ยิ่งมีเสน่ห์ชวนให้หลงใหล

ตอนนั้นเธอสะลึมสะลือ เธอคิดว่าเขาคือตู้ไห่ผิง ทำให้เธอเต็มไปด้วยพลัง