บทที่ 54 เป็นเศรษฐีพันล้านแล้ว

“ตู้มม!!!”

มีเสียงระเบิดดังลั่นขึ้นมาในหัวซูโหย่วหรง

รู้สึกมึนงงไปทั้งคน

ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

เมื่อลองยืนยันดูอีกครั้ง พบว่านั่นคือรถเบนซ์ที่ซ่งซานสี่เช่ามา

ภายในห้องโดยสารคือเขา!

ส่วนคนที่เช็ดปากให้เขาคือหลี่รุ่ยหยาง!

ทั้งสองคนสนิทใกล้ชิดกันเกินไปแล้ว ดูมีลับลมคมในมากเกินไปแล้ว!

พอเช็ดปากเสร็จแล้ว ซ่งซานสี่ยังอมยิ้มแล้วพูดอะไรบางอย่างอีก ดูจากปากน่าจะบอกว่าขอบคุณ

และหลี่รุ่ยหยางก็ยิ้มแล้วยื่นซาลาเปาที่เหลือไปให้ซ่งซานสี่

สีหน้าของซูโหย่วหรงขาวเผือก

อยากวิ่งลงไปมาก ๆ แต่ว่าไฟเขียวแล้ว รถเมล์จึงสตาร์ทอีกครั้ง

รถเบนซ์ของซ่งซานสี่เร่งความเร็ว เร็วมากขึ้นและหายไปจากทางแยก……

ไม่มีเสียงหัวใจแตกสลายของซูโหย่วหรง

มีแค่ความโกรธเกรี้ยว!

นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่า

ไอ้สวะซ่งซานสี่นี่มันช่างสวะ เลวทรามต่ำช้ามากจริง ๆ!

ดีได้แค่ไม่กี่วันจริง ๆ ด้วย สันดานเดิมของคนเลวก็เปิดโปงแล้ว

เช่ารถ จีบสาว

แถมยังจีบหลี่รุ่ยหยางอีก ผู้หญิงที่มีตัวตนแบบนี้นะ!

หลี่รุ่ยหยางตาบอดเหรอ?

เศษสวะแบบนี้เธอก็เอาเหรอ?

ความเป็นธรรม ความชอบธรรมและความเป็นห่วงภายนอกที่มีต่อซูโหย่วหรงนั้น ล้วนเป็นแค่การแสดงเหรอ?

ทั้งสองคนวิ่งออกกำลังกายตอนเช้าพร้อมกัน ไปมาหาสู่กันอย่างผิดผี……

พระเจ้า……

ซูโหย่วหรงรู้สึกว่าสันดานมนุษย์น่ากลัวเกินไปแล้ว

ในสายตาของซ่งซานสี่ ฉันซูโหย่วหรงถือเป็นตัวอะไร?

นี่คือคำว่ารักที่เขาบอกฉันในข้อความเหรอ?

ไร้ยางอาย!

โชคดีที่ไม่เคยเชื่อเขาตลอดมา

ฉันซูโหย่วหรงต้องพึ่งพาตัวเอง

ครอบครัว ฉันก็รักแค่เถียนเถียน

ผู้ชายอย่างซ่งซานสี่ ไม่เอาก็ไม่เห็นเป็นไรเลย

เขาบอกว่าจะหย่าร้างกันก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

ได้ จะทำให้เขาความปรารถนาเอง!

เขา ไม่เหมาะกับการเป็นพ่อของเถียนเถียน!

เมื่อนึกถึงความทุกข์ยากลำบากทุกอย่างในอดีต ซูโหย่วหรงก็มีเพียงความรู้สึกโกรธที่ไร้ขอบเขต

แสดงละครต่อไปเถอะ ดูซิว่าแกจะแสดงได้ถึงตอนไหน

ยังจะไปรักษาโรคอีกเหรอ?

เหอะ ๆ ……ไปรักษาให้ใครดู?

ฉัน ซูโหย่วหรง จะไม่ให้แกได้ครอบครองฉันอีก!

……

บริษัทไฟแนนซ์ไป๋ฮุ่ย ห้องควบคุมวีไอพี

กู้หยุนม่งและจ้าวเหลียงโย่วตกตะลึงพรึงเพริดไปแล้ว

ราคาเพิ่งเปิดได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง จิ๋วเสวียนเทคโนโลยีก็พุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง

ดูจากท่าทีนั่น อีกไม่นานก็จะเพิ่มสูงขึ้นจนหยุดนิ่ง

ใบหน้าที่เรียวบางของกู้หยุนม่งเฉื่อยช้า พูดอะไรไม่ออก

จ้าวเหลียงโย่วสีหน้าเขียวช้ำ ตีให้ตายเขาก็ไม่เชื่อในสิ่งที่ตนเห็น

หุ้นจิ๋วเสวียนนี่แม่งผันผวนแปลกเหมือนปีศาจเลยเหรอ?

นี่มันเป็นไปได้ยังไง?

สรุปแล้วมันมีเบื้องหลังที่น่าทึ่งอะไรเหรอ?

ทำไมถึงไม่มีข่าวคราวตามท้องตลาดและวงการธุรกิจเลยแม้แต่น้อย?

ประเด็นคือซีอีโอมีแต่ข่าวเสีย ๆ หาย ๆ แบบนี้ราคาหุ้นก็เพิ่มขึ้นได้เหรอ?

ซ่งซานสี่ เขารู้อะไรบ้างเหรอ?

ผ่านไปครึ่งวัน กู้หยุนม่งถึงจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เห็นใจเล็กน้อย “พี่จ้าว เหมือนพี่กำลังจะ……แพ้แล้ว?”

“ฉัน……ฉัน……”จ้าวเหลียงโย่วตัวสั่นไปหมด ขาอ่อนแรง เหงื่อท่วมหน้าผาก

เขาแพ้การเดิมพันแน่นอน

แถมตัวเลขยังไม่น้อยด้วย

หากราคาหุ้นวันนี้เพิ่มแล้วหยุดนิ่ง เงินทุนพอร์ตหุ้นของซ่งซานสี่จะเพิ่มจาก 129470000 ของเมื่อวานกลายเป็น 142417000

ไม่ต้องพูดถึงเจ็ดพันนั้นแล้ว อิงจากการเดิมพัน จ้าวเหลียงโย่วต้องแพ้ให้ซ่งซานสี่ 42410000

หลักการเดียวกัน เฉียนหยงหงที่เข้าร่วมการเดิมพันก็จะแพ้ 42410000 เช่นกัน

เมื่อคำนวณดูแล้ว การเดิมพันในครั้งนี้ของจะได้กำไรร้อยสามสิบกว่าล้าน

ลองคำนวณคร่าว ๆ ในใจ หัวสมองของจ้าวเหลียงโย่วก็โล่งเปล่าไปหมด รู้สึกใกล้จะเป็นลมแล้ว

แพ้ได้อนาถมาก

เขาต้องเสียทรัพย์สินทั้งหมดเลยนะ

ซ่งซานสี่ได้กำไรเละเลย

ใช้เวลาไม่กี่วันก็กลายเป็นเศรษฐีร้อยล้านแล้ว

นี่แม่งเป็นการคงอยู่ปาน……เทพนิยายในโลกหุ้นแล้ว

จ้าวเหลียงโย่วแทบจะทรุดลงบนโซฟาใหญ่

หลังจากกู้หยุนม่งดึงสติกลับมาได้ ก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจแปลก ๆ

หากซ่งซานสี่มาทำธุรกรรม งั้นค่าคอมมิชชั่นของเธอ……

พระเจ้า!