บทที่ 1 ถูกบังคับให้แต่งงาน

ถ้าพูดถึงตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดของเมืองCนั้น แม้แต่ขอทานข้างถนนยังรู้จักเลย นั้นก็คือตระกูลหนานกงที่เห็นกันมานานหลายสิบปี!

ว่ากันว่าตระกูลหนานกงร่ำรวย แต่ว่าคุณชายหนานกงเฉินนั้นก็ทุกข์ทรมานกับอาการป่วย คาดว่าเขาอาจจะมีชีวิตอยู่ไม่รอดถึงสามสิบปี

และยังว่ากันว่าหนานกงเฉินนั้นก็จะหาภรรยาใหม่ตลอดทุกๆปี แต่ทว่าภรรยาแต่ละคนก็มักจะอยู่ไม่รอดมาถึงวันที่สองและมักจะมีลางร้ายตลอด

อย่างไรก็ตามเขาก็ถือว่าเป็นชายที่ลึกลับคนหนึ่ง ไป๋มู่ชิงก็คิดไม่ถึงว่าตัวเองนั้นจะต้องไปเป็นภรรยาคนที่เจ็ดของเขา

เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ตระกูลหนานกงได้เข้าไปมอบสินสอดให้กับครอบครัวตระกูลไป๋ โดยเลือกไป๋ยิ่งอันมาเพื่อที่จะให้แต่งกับหนานกงเฉิน

ได้ยินไม่ผิด ที่เขาอยากแต่งงานด้วยคือไป๋ยิ่งอันลูกสาวคนโตของตระกูลไป๋

แต่วันนี้ที่แต่งงานเข้าไปในบ้านตระกูลหนานกงนั้น กลับเป็นไป๋มู่ชิงลูกคนที่สอง

เธอทั้งเคยปฏิเสธและต่อต้านไป แต่ว่าในท้ายที่สุดแล้วเธอก็ยังถูกพ่อบังคับให้มาเป็นภรรยาของหนานกงเฉิน

ไป๋มู่ชิงไม่เคยเชื่อในคำสาปแช่ง ไม่เชื่อว่าชีวิตนั้นได้ถูกกำหนดไว้แล้ว และก็ไม่เข้าใจว่าหนานกงมีอำนาจมหาศาล แต่ทำไมกลับเชื่อเรื่องงมงายเช่นนี้

วันนี้เป็นวันแต่งงานของเธอกับหนานกงเฉิน ซึ่งไม่มีพิธีแต่งงาน ไม่มีคำอวยพร นอกจากแหวนหนึ่งวงแล้วก็ไม่มีอะไรเลย และยิ่งไปกว่านั้นก็คือแทบจะไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าสาว

ตอนบ่ายหลังจากที่ครอบครัวตระกูลหนานกงได้ให้ขบวนรถที่เตรียมไว้ไปรับเจ้าสาวที่บ้าน หลังจากนั้นก็ตรงไปที่ศาลบรรพบุรุษของตระกูลหนานกง หลังจากกราบไหว้เสร็จแล้ว ก็ได้นำตัวเธอไปส่งที่ห้องนอนสุดหรูหรา

แสงไฟในห้องนอนนั้นมืดสลัว ไป๋มู่ชิงนั่งอยู่บนเตียงและรู้สึกราวกับว่าเป็นความฝัน คิดยังไงก็คิดไม่ถึงว่างานแต่งงานของตัวเองนั้นจะกลายมาเป็นแบบนี้ ผิดกับที่วาดฝันไว้ไกลมาก และสิ่งที่ยิ่งทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจก็คือแสงไฟในห้องหอ