บทที่ 8 ความจริง

เธอขึ้นไปข้างบน เดินไปที่ห้องนอนของไป๋ยิ่งอัน

เคาะประตูตั้งหลายครั้งแต่ก็ไม่มีใครเปิด และจู่ๆก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ไป๋มู่ชิงเลยเปิดประตูไปเล็กน้อย ในห้องไม่มีคนเลย แต่เหมือนเสียงนั้นจะออกมาจากในห้องน้ำ

ตอนที่เธอเข้าไปดูในห้องน้ำนั้น ตรงข้างอ่างล้างมือเธอเจอกับเงาของคนสองคนกำลังนัวเนียกัน เธอแทบจะล้มทั้งยืน

ที่พวกเขากำลังนัวเนียกันอยู่นั้นคือหลินอันหนานแฟนที่คบกันมาสามปีกับพี่สาวต่างแม่ไป๋ยิ่งอันใช่ไหม?

เธออึ้งไปเลย เธอทรุดลงกองกับพื้น

ไป๋ยิ่งอันถูกไฟคลอกในอาพาร์ทเม้นต์ไม่ใช่เหรอ?ทำไมถึงมาอยู่ในบ้านได้ล่ะ?และยิ่งกว่านั้นร่างกายเธอก็ดูปกติดี

และทำไมพวกเขาถึงมาอยู่ด้วยกันล่ะ?พวกเขาอยู่ด้วยกันตั้งแต่เมื่อไหร่?

มองดูร่างกายที่นัวเนียกันอยู่ในห้องน้ำ ในที่สุดไป๋มู่ชิงก็ทนไม่ไหว หันหลังไปพร้อมกันความโกรธแค้นจนตัวเธอสั่น

คนหนึ่งคือแฟนที่เธอรักกันมาสามปี อีกคนคือพี่สาวแท้ๆของเธอ ！

เธอแทบจะยืนไม่อยู่ หลังจากนั้นก็คิดว่าอยากจะรีบๆออกไปจากที่สกปรกแห่งนี้

แต่ว่าขาของเธอนั้นกลับอ่อนแรงลง จนตัวเธอไปชนเข้ากับบานประตู

สองคนนั้นตกใจเสียงที่เกิดขึ้น จึงหยุดทุกอย่างลงแล้วหันกลับมามอง ตอนที่เธอหันมาเจอกับไป๋มู่ชิงที่อยู่ตรงบานประตูหน้าของเธอก็ซีดและอึ้งไปเลย

“เธอออกไปเดี๋ยวนี้นะ！”ไป๋ยิ่งอันได้คว้าสบู่บนชั้นวางของโยนใส่ไป๋มู่ชิง ด้วยความรู้สึกทั้งอายทั้งโกรธเพราะเธอเปลือยอยู่

หลินอันหนานก้มหน้าก้มตาเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ที่พื้นห้องน้ำขึ้นมาใส่