บทที่ 100 การบริจาคแบบไม่เปิดเผยตัว

สมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยให้กระติกน้ำร้อนที่เก่าและดูสกปรกซึ่งมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าพวกเขาใช้มันนานแค่ไหน “นี่ไง ใช้มันสิ”

ทิฟฟานี่สะอิดสะเอียนเเละไม่ยอมรับมัน “ เนื่องจากคุณมีกระติกน้ำร้อนเป็นของตัวเอง คุณไม่สามารถเติมเองได้หรือไงคะ? คุณโง่ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

เมื่อสมาชิกในครอบครัวคนอื่น ๆ ของผู้ป่วยได้ยินคำสบประมาทพวกเขาทั้งหมดก็ลุกขึ้นยืนอย่างดุเดือด “คุณเรียกใครว่าโง่?! มันเป็นแค่กระติกน้ำร้อน แล้วไงถ้าเราทำมันพัง? เราจะเปลี่ยนให้คุณ คุณต้องพร่ามต่อไปหรือไม่?!”

หลังจากใช้ชีวิตของภรรยาที่ร่ำรวยมาตลอดชีวิต ลิเลียน เลน ไม่เคยพบเจอคนแบบนี้มาก่อน เธอรีบเดินขึ้นไปดึงทิฟฟานี่ไว้ข้างหลัง “ไม่เป็นไรทิฟฟ์ แค่ไปซื้อใหม่ อย่าส่งเสียงดังรบกวนการพักผ่อนของพ่อเลยนะ”

ทิฟฟานี่จ้องมองไปที่ครอบครัวคนอื่น ๆ จากนั้นก็เดินออกไปและกระแทกประตูที่อยู่ข้างหลังเธอ เธอดูเหมือนว่าเธอมีคำว่า "ไสหัวไป" เขียนอยู่ทั่วใบหน้าของเธอในตอนนี้ ใครก็ตามที่ขวางทางเธอจะเป็นคนที่โชคร้าย

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกเธอก็รีบวิ่งออกไปอย่างไม่ทันระวังและชนใครบางคน เนื่องจากเธอโกรธตั้งแต่แรกแล้วเธอจึงตะโกนใส่บุคคลนั้นทันที “คุณตาบอดเหรอไง! คุณไม่รู้หรือว่าคุณควรปล่อยให้คนอื่นลงไปก่อน”

เมื่อลมพัดออกจากตัวเขาแจ็คสัน เวสต์ ก็หน้าซีดและปิดหน้าอกของเขาทันที การแสดงออกบนใบหน้าของเขาบูดบึ้งหลังจากถูกตะโกนด้วยน้ำเสียงนั้น "โทษนะครับ? คุณป้า ผมแค่ยืนอยู่นอกลิฟต์และไม่ได้ขยับตัวเลยด้วยซ้ำ คุณเป็นคนที่วิ่งเข้ามาหาผมเอง”

ทิฟฟานี่กลอกตาทันทีเมื่อรู้ว่าเขาเป็นคนรู้จัก “และฉันก็พึ่งจะสงสัยว่าเป็นใคร... ออกไปจากทางของฉัน ไอเจ้ากล้ามเนื้อไร้สมอง!”

แจ็คสันคว้าแขนเธอ “เดี๋ยวก่อนคุณเรียกใครว่าไร้สมอง? ดูเหมือนคุณจะมีปัญหาใหญ่กับผมนะ ผมขอรู้ได้ไหมว่าผมทำให้คุณขุ่นเคืองได้อย่างไร? อย่างที่ผมจำได้ผมยังไม่เคยทำให้คุณขุ่นเคือง แถมผมยังช่วยคุณมาก่อนด้วย คุณยังคงเป็นหนี้ผมเจ็ดหมื่นเหรียญนะ”

ทิฟฟานี่ระเบิดทันทีที่เอ่ยคำว่า ‘โอ๊ย’ "ฉันไม่มีเงิน! ครอบครัวของฉันยังคงเป็นหนี้หลายล้านดอลลาร์ แม้ว่าคุณจะต้องการให้ฉันจ่าย แต่ฉันก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้หรอกนะ และก็คุณไม่เคยทำให้ฉันขุ่นเคือง แต่ใบหน้าของคุณทำให้ฉันโกรธ! ตอนนี้คุณมีความสุขไหม? ปล่อยฉันไปได้แล้ว!”

แจ็คสันปล่อยมือจากเธอทันทีในขณะที่เขาพึมพำภายใต้ลมหายใจของเขาสงสัยว่า สาวน้อยคนนี้กินระเบิดเป็นอาหารเช้า