บทที่ 1007 เรามาจับเข่าคุยกันเถอะ

แจ็คสันเม้มปากแน่น เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง ในขณะนั้นเขาก็เข้าใจความหมายของทิฟฟานี่เมื่อเธอบอกว่าเธอจะไม่มีวันได้รับความสงบสุข

ทิฟฟานี่ได้ยินสิ่งที่ซัมเมอร์พูด เมื่อเห็นว่าแจ็คสันไม่ตอบอะไร เธอจึงยกขาของเธอขึ้นเตะไปที่เอวของเขาและขอให้เขารีบตอบทันที เธอไม่ต้องการที่จะย้ายไปอยู่ที่คฤหาสน์เวสต์และอยู่ที่นั่นจนกว่าเธอจะคลอด ตอนนั้นเธอคงจะอ้วนมาก นอกจากนี้เธอยังไม่ต้องการที่จะออกจากงานและยังต้องการที่จะทำงานต่อ

แจ็คสันคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “แม่ครับ ไม่จำเป็นเลยครับ ผมจะดูแลทิฟฟ์เป็นอย่างดีเอง ผมแค่จะบอกแม่เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ของเธอเฉย ๆ และผมต้องการความช่วยเหลือจากแม่ในการวางแผนและจัดงานแต่งเนื่องจากผมไม่มีเวลาที่จะจัดการเรื่องนั้นเอง

นอกจากนี้ เธอเองก็ยังต้องการที่จะทำงานต่อ และผมก็ได้รับอนุมัติจากเธอให้ย้ายเธอกลับมาที่สำนักงานใหญ่แล้ว เราจะไปและกลับจากที่ทำงานพร้อมกันทุกวัน ไม่มีอะไรต้องกังวลเลยครับ แม่วางใจได้ ตอนนี้เรากำลังพักอยู่ที่ไวท์ วอเตอร์ เบย์ วิลล่า เราเพิ่งจะกลับมาเมื่อวานนี้ ไว้เราว่างเราจะไปเยี่ยมแม่นะครับ”

ทันทีที่เขาพูดเสร็จ ซัมเมอร์ก็วางสาย แจ็คสันดูค่อนข้างจะทำอะไรไม่ถูก “ดูเหมือนว่าแม่ผมจะมาที่นี่ในไม่ช้า ผมไปทำความสะอาดบ้านก่อนดีกว่า ถ้าไม่อย่างนั้นเธอจะต้องบ่นอีกแน่นอน”

ทันใดนั้นทิฟฟานี่ก็เริ่มไม่สบายใจ “ฉันรู้สึกค่อนข้างอึดอัด… ตอนนี้คนทั้งโลกก็จะรู้ว่าฉันท้อง ฉันไม่ได้ต้องการให้แม่ของคุณดูแลฉันและทำให้ฉันอ้วนขึ้นจนหนักร้อยกว่าโลนะ”

แจ็คสันยิ้มและลูบหัวเธอ "พอแล้ว คุณไม่ใช่ผู้หญิงที่ขี้อายซะหน่อย ทำไมคุณต้องรู้สึกอึดอัดด้วย? คุณจะไม่น้ำหนักขึ้นจนหนักร้อยกว่าโลแน่นอน แต่มันเป็นไปได้ว่าคุณอาจจะหนักขึ้นจนหนักประมาณ 70 กิโล แต่ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย คุณค่อยลดน้ำหนักหลังจากที่คลอดลูกแล้วก็ได้หนิ ผมไม่ติดนะ ผมไปทำความสะอาดบ้านก่อนละกัน ถ้าเสร็จแล้วผมจะทำอาหารให้คุณ คุณอยากทานอะไรดี?"

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง “สเต็กย่าง? สเต็กพริกไทยดำ? พักหลัง ๆ นี้ฉันอยากทานแต่เนื้อ”