บทที่ 1028 สิทธิพิเศษในการเป็นคุณนายเทรมอนต์

โต๊ะทำงานของแอเรียนไม่ได้พิเศษอะไรมากนัก มันถูกแยกออกจากนักออกแบบทั่วไปคนอื่น ๆ และมีพื้นที่ที่กว้างขวางกว่าเล็กน้อย โต๊ะทำงานของเธอยังใหญ่กว่าคนอื่นเล็กน้อยเช่นกัน

ไม่ถึงสิบนาทีหลังจากนั้น คุณเยลแมนก็มาส่งสัญญาให้เธอด้วยตนเอง “ได้โปรดอ่านทบทวนดู ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เซ็นได้เลยครับ”

แอเรียนถือสัญญาและอ่านมันอย่างละเอียดถี่ถ้วน หลังจากนั้นครู่หนึ่งเธอก็พูดว่า “ไม่มีปัญหาค่ะ แต่ฉันต้องแจ้งบางอย่างก่อน ฉันจะพยายามทำงานให้เสร็จในช่วงเวลากลางวัน ฉันต้องไม่ถูกขอให้ทำงานล่วงเวลาในช่วงสุดสัปดาห์เด็ดขาด และในวันธรรมดาฉันก็หวังว่าฉันจะได้ไม่ต้องทำงานล่วงเวลาเช่นกัน หากคุณมีข้อโต้แย้ง คุณสามารถลดจำนวนรายได้ต่อปีของฉันได้เลย โอเคไหมคะ?”

คุณเยลแมนพูดด้วยน้ำเสียงประจบสอพลอว่า “คุณพูดเรื่องอะไรของคุณกันครับ? ผมจะขอให้คุณทำงานล่วงเวลาได้อย่างไร? ยิ่งการทำงานล่วงเวลาตอนกลางคืนยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย ถ้าคุณทำงานตัวเองเสร็จในตอนกลางวันแล้วคุณสามารถเลิกงานได้ก่อนเวลาด้วยซ้ำหากต้องการ เราเข้าใจดีว่าคุณต้องกลับบ้านเร็วเพื่อไปดูแลลูกของคุณ นั่นไม่ใช่ปัญหาเลยครับ"

'เขาทำตามความปรารถนาของฉันอย่างง่ายดาย!' เธอสงสัยอีกครั้งว่ามาร์คได้ติดต่อนายใหญ่ของบริษัทนี้หรือไม่ 'ถ้าเป็นอย่างนั้นมันก็จะไม่มีความหมายอะไรอีกต่อไป...'

หลังจากที่เซ็นสัญญาเธอจึงส่งข้อความถึงมาร์ค “คุณรู้รึเปล่าว่าฉันทำงานให้กับบริษัทไหน?”

เธอได้รับคำตอบจากมาร์คในไม่ช้า “เปล่า ฉันไม่ได้ถาม และเธอก็ไม่ได้บอกฉันด้วย มีอะไรเหรอ? เธอประสบปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรเลย เธอโล่งใจเล็กน้อยและตอบกลับไปว่า “ฉันแค่หวังว่าคุณจะไม่ยุ่งกับงานของฉัน ฉันเกลียดการใช้ชีวิตเหมือนปรสิตที่ต้องพึ่งพาคนอื่นตลอด”

หลังจากนั้นมาร์คก็ส่งวิดีโอสั้น ๆ มาให้เธอดูว่าสมอร์และแมรี่กำลังเล่นกับของเล่นบนโซฟาในห้องทำงานของเขา เธอกลับมากังวลอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าคนในออฟฟิศไม่สนใจเธอ เธอจึงโทรหามาร์ค

“ทำไมคุณถึงพาเขาไปที่สำนักงานอีกแล้วล่ะ? ฉันไม่ชอบให้ผู้หญิงคนอื่นมาอุ้มลูกชายของฉันนะ!”