บทที่ 1042 เขาคืออเลฮานโดรจริง ๆ เหรอ?

แอเรียนขมวดคิ้ว “เธอพูดบ้าอะไร? การที่เธอใช้สมองของตัวเองเกี่ยวอะไรกับความฉลาดของลูกเธอ? เจ้าบ้องตื้นเอ๊ย! อย่างไรก็ตาม ไหน ๆ เธอก็ไม่ได้ติดต่อกับอเลฮานโดรแล้วเธอก็ควรจะอยู่ห่าง ๆ เขาไว้

พูดตามตรงเลยนะ ฉันมักจะรู้สึกแปลก ๆ เวลาที่เจอเขาเสมอ แต่ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร อย่างไรก็ตาม เธอควรจะพักผ่อนอยู่ที่บ้านและเตรียมตัวเพื่อเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในวันพรุ่งนี้”

ทิฟฟานี่ยิ้มและพูดว่า “ก็ได้ พรุ่งนี้เธอควรจะมาหาฉันแต่เช้านะ ให้สมอร์อยู่กับมาร์คไปก่อน เขาแต่งงานแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวได้ เช่นเดียวกันกับเธอ เธอไม่สามารถเป็นเพื่อนเจ้าสาวของฉัน ฉันเลยต้องใช้เงินจ้างคนมา ฉันไม่รู้จักใครเลย”

เมื่อทิฟฟานี่พูดเช่นนั้นแอเรียนก็นึกถึงเอริกอีกครั้ง ถ้าเขายังอยู่ เขาคงจะได้เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวไปแล้ว

ไม่นานหลังจากนั้นแจ็คสันก็มาเพื่อมารับทิฟฟานี่ แต่ลิเลียนกลับหยุดเขาไว้ที่หน้าประตู “แจ็คสัน นายไม่ควรเข้าประตูนี้ก่อนวันแต่งงาน มันเป็นข้อห้าม ทิฟฟานี่ก็ไม่ควรไปค้างที่บ้านนายเช่นกัน พรุ่งนี้ก็แต่งแล้วนะ”

ทิฟฟานี่หัวเราะเยาะแจ็คสันจากอีกฝั่งหนึ่งของประตู “คุณกลับไปเถอะ ฉันอยู่ได้ พรุ่งนี้อย่าลืมรีบมาหาฉันแต่เช้าล่ะ”

แจ็คสันยิ้มแต่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความใจร้อน “ก็ได้… คุณต้องงมงายขนาดนั้นเลยเหรอ? ผมไม่สามารถมาหาคุณเพราะผมเป็นห่วงคุณหรือไง? แต่ช่างมันเถอะ พรุ่งนี้คุณห้ามเบี้ยวนะ เป็นเด็กดีแล้วรอผมที่นี่ได้ไหม?”

แม้ว่าแจ็คสันจะดูยิ้มแย้มแต่คำพูดของเขากลับสะท้อนถึงความกลัวและความกังวล ทิฟฟานี่จึงจริงจังขึ้นและพูดว่า “ฉันรู้ ฉันจะรอคุณแน่นอน พรุ่งนี้ฉันจะไม่ยอมพลาดเด็ดขาด”

ลิเลียนรู้สึกขนลุกจากการฟังพวกเขา “เอาล่ะ เธอสองคนช่วยเลิกจีบกันก่อนได้ไหม? ฉันขนลุกไปหมดแล้วเนี่ย เก็บคำพูดหวาน ๆ ไว้หยอดกันเมื่ออยู่ที่บ้านสองต่อสองและไม่มีใครอยู่เพื่อรบกวนพวกเธอเถอะ นายควรจะรีบกลับบ้านได้แล้วนะแจ็คสัน รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ"