บทที่ 1060 สมองของเธอช้ากว่านี้ได้ไหม?

มาร์คไม่ได้ตอบความจริง “ปกติเราล้างบ่อยอยู่แล้ว ช่างมันเถอะ ฉันจะขึ้นไปอาบน้ำก่อน”

แมรี่มองเขารีบเดินจากไปก่อนที่จะเริ่มนินทาเขาให้แอเรียนฟัง “หญิงสาวคนหนึ่งจากบริษัทมานั่งที่เบาะหน้าตอนที่เรากำลังจะออกมาพอดี ตอนนั้นฝนตกและเบาะก็เปียกไปหมด ไบรอันเช็ดแล้วแต่นายท่านก็ยังรับไม่ได้อยู่ดี เขาเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กแล้ว เขาไม่ชอบอะไรที่มันเยิ้ม เหนียว หรือชื้น หล่อนขึ้นรถมาและขอให้เขาแวะส่งหล่อนเพราะมันเป็นทางผ่าน แต่สุดท้ายเขาก็ไล่หล่อนลงจากรถและไปรับเธอแทน นั้นแหละคือข้อดีของเขา เขาไม่เจ้าชู้”

มุมปากของแอเรียนกระตุกเล็กน้อย “ไม่เลว… เขาไม่ใช่คนเจ้าชู้เลยจริง ๆ ผู้หญิงคนนั้นเธอชื่อ เจนิซ เบลล์หรือเปล่า? หนูรู้เรื่องเธออยู่”

แมรี่พยักหน้า “น่าจะใช่นะคะ ฉันเห็นชื่อนั้นบนบัตรพนักงานของหล่อน วันนี้หล่อนทะเลาะกับหัวหน้าหล่อนและได้รับบาดเจ็บจนหน้าผากแตก หล่อนวิ่งเข้ามาฟ้องในห้องทำงานของนายท่าน แต่เขาบอกให้เธอไปคุยกับผู้อำนวยการแทน เพราะเรื่องเล็กน้อยแบบนั้นไม่ใช่หน้าที่การรับผิดชอบของเขา สาว ๆ สมัยนี้มีเจตนาไม่บริสุทธิ์เอาเสียเลย แต่เธอก็ยังอายุน้อยนะแอริ เธอไม่ต้องกลัวว่านายท่านจะออกนอกลู่นอกทางหรอก เขาไม่ใช่คนแบบนั้น”

แอเรียนไม่ได้จะกังวลเรื่องมาร์คแม้ว่าแมรี่จะไม่ปลอบเธอ เขามักจะให้ความมั่นใจแก่เธอมากพอสมควรจนบางครั้งเธอแอบคิดว่าเขาผิดปกติหรือว่าตัวเองแค่กำลังฝันไป

หลังจากที่ทานมื้อเย็นเสร็จแอเรียนก็ไปที่ห้องนอนของแอริสโตเติลเพื่อส่งเขาเข้านอน มาร์คยืนอยู่ข้าง ๆ เป็นเพื่อนเธอและเล่าเหตุการณ์เมื่อตอนที่อยู่โรงพยาบาลให้ฟัง “ตอนที่ฉันพาสมอร์ไปหาหมอฉันเจอแจ็คสันและทิฟฟานี่ด้วย พวกเขาไปตรวจครรภ์และเจอธัญญ่าที่นั่น หล่อนไม่ได้ไปคนเดียวด้วย หล่อนไปกับคนของอเลฮานโดร ผู้ซึ่งปรากฏว่าเป็นพ่อของเด็กในท้องของหล่อน ฉันว่าเขาน่าจะชื่อเจตต์”

แอเรียนตกใจ “เจตต์เหรอ? เจตต์กับธัญญ่าเนี่ยนะ? พวกเขาไม่ได้มีอะไรเหมือนกันเลย พวกเขารู้จักกันดีแค่ไหนเชียว? หรือว่า… อเลฮานโดรอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดรวมถึงเรื่องที่ธัญญ่าอ้างว่าแจ็คสันเป็นพ่อของลูกเธอด้วย? มันก็ดูเป็นไปได้นะ ธัญญ่าเป็นผู้หญิงที่ไร้เดียงสาและไม่มีประสบการณ์ เธอคนเดียวจะสามารถจับแจ็คสันได้ยังไง? เธอไม่มีวันทำได้แน่หากไม่มีใครช่วยเธอ อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเจตต์เป็นพ่อของเด็กและเธอตัดสินใจที่จะให้กำเนิดเด็กคนนั้นขณะที่มีเขาอยู่ข้าง ๆ ฉันว่ามันก็เป็นเรื่องที่ดีนะ อย่างน้อยโชคก็ยังเข้าข้างเธออยู่บ้าง”

มาร์คหรี่ตาลงและสำรวจดูแอเรียน “คุยเรื่องพวกนี้กับเธอไม่สนุกเลย ฉันเพิ่งจะเปิดบทไปนิดเดียวแต่เธอกลับรู้ทันทุกอย่างจนฉันไม่เหลืออะไรจะให้พูดต่อเลย เธอช่วยไม่ต้องอยากรู้อยากเห็นเหมือนคนอื่นได้ไหม? ถ้าสมองเธอช้ากว่านี้หน่อยก็คงจะดี”