บทที่ 1065 ทั้งหมดเพื่อผู้หญิงคนนั้น

หัวหน้าพยาบาลเองก็หมดหนทางไม่แพ้กัน “แล้วเราจะทำอะไรได้ล่ะ? คนของตระกูลสมิธดูเหมือนคนที่เธอจะสามารถยุ่งได้ด้วยเหรอ? เอิ๊ก ไปเก็บตัวอย่างเลือดจากคนไข้มาใหม่ซะ”

เจตต์ไล่ตามพยาบาลและชนเธอก่อนที่จะสลับตัวอย่างเลือดในกระเป๋าของเธอกับอันที่เขาหยิบมาก่อนหน้านี้

“ขอโทษครับ”

พยาบาลคุ้ยกระเป๋าตนเองตามสัญชาตญาณก่อนที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อพบว่าตัวอย่างเลือดยังอยู่ดี

เจตต์ยืนนิ่งอยู่กับที่และรอจนกระทั่งพยาบาลเดินห่างออกไป เขาตามเธอต่อหลังจากที่เธอเลี้ยวไปอีกทางแล้ว

เขาเฝ้าดูพยาบาลส่งตัวอย่างเลือดให้แจ็คสันและรีบกลับไปที่วอร์ดของอเลฮานโดรอย่างรวดเร็ว "คุณสมิธครับ แจ็คสันเป็นคนส่งพยาบาลคนนั้นมา ผมเห็นเธอให้ตัวอย่างเลือดกับเขา แต่ผมสลับเลือดของท่านกับของคนอื่นก่อนที่เธอจะนำมันไปให้เขาโดยที่เธอไม่ทันรู้ได้ตัวแล้วครับ”

อเลฮานโดรพึมพำด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม “สงสัยฉันแล้วสินะ? เร็วกว่าที่ฉันคิดแฮะ มันเกิดอะไรขึ้น? พวกเขาไม่น่าจะตามทันเร็วขนาดนี้…”

เจตต์รู้สึกกังวลเล็กน้อย เขาเริ่มสงสัยว่าเขาควรจะบอกอเลฮานโดรดีไหมว่าในขณะที่เขาพาธัญญ่าไปตรวจร่างกาย พวกเขาได้เผชิญหน้ากับแจ็คสันและทิฟฟานี่ แต่ท้ายที่สุดเจตต์ก็ตัดสินใจที่จะไม่บอกอเลฮานโดร เขาไม่ควรที่จะสร้างความเดือดร้อนให้ตนเองในตอนนี้ ตอนนี้เขาควรจะเอาความปลอดภัยของตัวเองไว้ก่อน

“เป็นไปได้ไหมว่าความจริงที่ว่าท่านไม่ได้พิการจริง ๆ อาจจะไปกระตุ้นความสงสัยของพวกเขา? ท้ายที่สุดนายท่านดอนเองก็ได้ค้นพบว่าจริง ๆ คุณเป็นใครเพียงเพราะความผิดพลาดเล็กน้อยครั้งนั้น ถูกไหมครับ?” เจตต์กล่าวก่อนที่จะเสริมว่า “คุณรู้ไหมครับว่าการที่คุณไปช่วยคุณทิฟฟานี่ด้วยตัวเองนั้น เป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่สำหรับตัวคุณเอง เธอยังแต่งงานต่อกับแจ็คสันในวันรุ่งขึ้นและยังไม่เคยมาเยี่ยมคุณเลยสักครั้ง มันคุ้มเสียแล้วเหรอครับ?”

แววตาของอเลฮานโดรมืดลงเล็กน้อย อารมณ์ของเขาแย่ลงในขณะที่เขาพูดว่า “ไม่จำเป็นต้องถามว่ามันคุ้มไหม ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ฉันติดค้างเธอ ถึงแม้ว่าวันนั้นฉันจะตาย ฉันก็จะไม่เสียใจเลย นายน่ะเข้าใจผิด ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากมาเยี่ยมฉัน แต่แจ็คสันต่างหากที่ห้ามไม่ให้เธอมา ฉันรู้จักเธอดี"