บทที่ 1068 อาหารแข็งสำหรับเด็กทารก

เธอก้าวไปข้างหน้าและแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างที่เปิดคอเสื้อเขาเพื่อดูรอยแผล เธอสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อเห็นมัน บริเวณที่เธอกัดเมื่อคืนตอนนี้ทั้งแดงก่ำและบวมจนเป็นภาพที่น่าสยดสยอง

เธอตั้งสติและถามว่า “ทายาดีกว่าไหมคะ? มันแดงไปหมดเลย ผิวหนังของคุณคงจะบอบบางน่าดู…”

มาร์คจ้องเธอด้วยความเจ้าเล่ห์ “ไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็หายเอง ปกติผิวฉันก็ไม่ได้บอบบางหรอก มันจะบอบบางแค่หลังจากที่ฉันดื่มเหล้าและโดนกัด… เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หาย”

แจ็คสันเข้าใจทันทีและเดาว่า “พวกนายคงมีเกมใหม่ให้เล่นสินะ…”

แอเรียนหน้าแดง “คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ…”

เสียงหัวเราะของทิฟฟานี่น่าตกใจที่สุดในบรรดาพวกเขา “เลิกเสแสร้งเลย ยิ่งเธอพยายามเบี่ยงเบนมันก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น พวกเราก็โต ๆ กันหมดแล้ว การคุยเรื่อง 18+ นิดหน่อยไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ฮ่า ๆ…”

แจ็คสันเปลี่ยนเรื่องคุยด้วยสีหน้าที่จริงจังและพูดว่า “เออ มาร์ค พรุ่งนี้ฉันมีธุระตอนเช้า นายช่วยไปส่งทิฟฟ์ที่ทำงานแทนฉันได้ไหม? ฉันไม่มีเวลาไปส่งเธอเอง ไม่ต้องห่วงเรื่องส่งเธอกลับบ้าน เรื่องนั้นฉันจัดการเอง”

“อืม” มาร์คตอบโดยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม แอเรียนรู้ดีว่าผลตรวจดีเอ็นเอของอเลฮานโดรจะออกในวันพรุ่งนี้

ทิฟฟานี่คิดว่ามันลำบากเกินไป “คุณจะให้เขาไปรับฉันทำไมทั้ง ๆ ที่บ้านเขาอยู่ห่างจากเราตั้งไกล? คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันสามารถขับรถไปทำงานเองได้? คุณแค่ไม่ไว้ใจฝีมือการขับรถของฉัน แต่ฉันขับรถเองมาตั้งหลายปีแล้วนะ เห็นไหมว่าไม่มีคุณฉันก็สามารถเอาตัวรอดได้?”

แจ็คสันยักไหล่ “ก็เผื่อไว้ การระวังเอาไว้ก่อนไม่เคยทำร้ายใคร”