บทที่ 1109 เพื่อนย่อมมาก่อน

มาร์คเห็นความมุ่งมั่นของอเลฮานโดรแล้ว เขาผิดหวัง “ฉันไม่ยุ่งไม่ได้หรอก แจ็คสันคือเพื่อนรักฉัน ฉันจะไม่อยู่นิ่งแน่นอนถ้ามันเกี่ยวข้องกับเขา ในเมื่อมันเป็นอย่างนั้นก็อย่ามาโทษฉันล่ะ ฉันจะเอาชนะนายด้วยความเห็นดีของแอเรียน”

งานจัดเลี้ยงยังไม่สิ้นสุดแต่แจ็คสันและมาร์คกลับกันก่อน พวกเขาจ่ายเงินให้เจนิซและผู้หญิงอีกคนก่อนที่จะบอกให้พวกเธอเรียกรถกลับบ้านกันเอง

วันนี้ไม่ได้เปล่าประโยชน์จนสิ้นเชิง อย่างน้อยพวกเขาก็สามารถยืนยันได้แล้วว่าอเลฮานโดรคืออีธาน แต่น่าเสียดายที่อเลฮานโดรเตรียมตัวมาดีเกินไปและทำให้พวกเขาไม่สามารถได้หลักฐานเพื่อมัดตัวตัวเองและโดนส่งเข้าคุกได้ สงครามนี้จะต้องยาวนาน และมันเพิ่งจะเริ่มขึ้น

แจ็คสันโมโหสุดขีด “มันต้องการอะไรกันแน่วะ? มันจะแย่งผู้หญิงของฉันไปเหรอ? ไม่มีทาง!”

มาร์คถอนหายใจ “เขาจะไม่ทำอะไรจนกว่าทิฟฟานี่จะคลอด ตอนนี้นายควรจะใจเย็น ๆ ก่อน นี่ก็เริ่มดึกแล้ว กลับบ้านเถอะ พยายามเก็บเรื่องที่อเลฮานโดรคืออีธานเป็นความลับไปก่อน อย่าให้ทิฟฟานี่รู้ล่ะ ถ้านายเก็บมันจากเธอไม่ได้ก็แก้ไขสถานการ์ณเฉพาะหน้าไปก่อน อย่าให้มันเป็นเรื่องใหญ่”

แจ็คสันพิงรถตัวเองและจุดบุหรี่พลางรู้สึกหมดแรงขณะที่ปัดเป่าความโกรธตนเองออกมา “ฉันว่าฉันไม่สามารถปกปิดเธอต่อไปได้แล้ว ยังไงเธอก็ต้องรู้เข้า เธอเห็นอเลฮานโดรเป็นเพื่อนมาตลอด ใครจะไปรู้ เธออาจจะแอบคุยกับเขามาโดยตลอดก็ได้ ทุกครั้งที่ฉันนึกถึงเรื่องที่อเลฮานโดรคืออีธานฉันจะสูญเสียการควบคุมตลอด แต่ฉันกลับบอกเธอไม่ได้… ฉันกลัวว่าอเลฮานโดรจะเข้าใกล้ทิฟฟ์อีก ฉันกลัวมาก…”

มาร์คเงียบไปก่อนที่จะพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องหาวิธีกำจัดเขา ในเมื่อเขาคืออีธาน เราก็มีแค่สองตัวเลือก หนึ่ง ตาย สอง คุก ยังไงฉันจะอยู่ข้างนายเสมอ ตราบใดที่ฉันยังอยู่นายก็ไม่ต้องกลัวอะไร”

หลังจากนั้นสักพักแจ็คสันก็โยนบุหรี่ของเขาลงพื้นและเหยียบมันเพื่อดับไฟ “ฉันรู้ ฉันต้องไปแล้วล่ะ ไว้ค่อยดูกันว่าจะเป้นยังไงต่อ”