บทที่ 1117 มิสเซอรี่ ชื่อนี้เหมาะกับนายดีนะ

แจ็คสันหัวเราะอย่างไม่คิด “นี่นายเป็นคนประเภทที่กลัวภรรยาจริง ๆ เหรอ? ฉันกำลังจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ทำไมฉันจะสูบบุหรี่ไม่ได้? นายค่อยฉีดน้ำหอมหรืออะไรทำนองนั้นก็ได้นี่”

สุดท้ายมาร์คก็ไม่ได้ดับบุหรี่ของแจ็คสัน เขายังจุดบุหรี่ให้ตัวเองด้วยซ้ำเนื่องจากไม่มีใครคอยดูอยู่ “จัดการได้แล้วหรือยัง? ทิฟฟานี่ไม่ได้ฉีกนายเป็นชิ้น ๆ หรอกเหรอ?”

แจ็คสันพ่นคสัน “ไม่ ฉันว่า ฉันน่าจะโชคดี แขนขาของฉันยังอยู่ครบด้วย ผู้หญิงที่กำลังตั้งครรภ์นี่อารมณ์ร้ายจริง ๆ แต่ก่อนฉันยังคุยกับเธอได้เดี๋ยวนั้นเลย แต่ตอนนี้ฉันต้องรอหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็ม ๆ เพื่อให้เธอใจเย็นพอ แล้วฉันถึงมาหาได้ เธอกำลังตั้งครรภ์และฉันก็ต้องทรมานไปด้วย หลังจากที่เธอคลอดทุกอย่างก็คงจะดีขึ้น”

มาร์คผู้มีประสบการณ์ส่ายหัวอย่างมั่นใจ “ไม่เลย หลังจากที่เธอคลอดมันจะยิ่งแย่ลง เชื่อฉัน”

มุมปากของแจ็คสันกระตุก เขาดับบุหรี่ “อย่าทำให้ฉันกลัวสิ เอ่อ แล้วเรื่องของอเลฮานโดร นายไม่ลังเลเลยเหรอ? เขาคืออีธาน น้องชายของนายนะ”

สีหน้าของมาร์คเย็นชา “เขาสมควรได้รับการเห็นใจเหรอ? ฉันไม่เคยมองเขาเป็นคนของครอบครัวเทรมอนต์อยู่แล้ว เราเคยมีโอกาสที่จะได้อยู่กันอย่างเป็นสุข แต่เขาเป็นคนที่คอยจ้องจะทำร้ายฉันอยู่ตลอด ตอนนี้เขาคืออเลฮานโดร สมิธ เพราะฉะนั้นเขาน่าจะอยู่ภายใต้การควบคุมของดอน สมิธไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เขาจึงได้แต่งงานกับเมลานี ลาร์คทั้ง ๆ ที่เป้าหมายของเขาคือทิฟฟานี่ โชคดีที่ครอบครัวสมิธยังพอจะควบคุมเขาได้บ้าง แต่ถ้าดอนเสีย… เขาจะสามารถทำอะไรก็ได้ เราไม่มีเวลามากแล้ว สุขภาพของดอนตอนนี้เริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่”

แจ็คสันถอนหายใจ “เราค่อยคุยเรื่องนี้หลังจากที่ทิฟฟานี่คลอดอีกที ผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ไม่ควรจะมีอะไรไปกระทบจิตใจ ถ้าเราผ่านทั้งหมดนี้ได้มันก็คงจะดีมาก เอริคก็ดันมาจากเราเร็วเกินไป ขอบคุณพระเจ้าที่นายยังอยู่ ไม่อย่างนั้นฉันคงจะไม่เหลือใครให้คุยด้วยเลย”

บทสนทนาของพวกเขาจบลงด้วยการเอ่ยถึงเอริค

ระหว่างที่ทานอาหารกัน แจ็คสันก็ตักกับข้าวให้ทิฟฟานี่อย่างกระตือรือร้น เขาจะตักทุกอย่างที่เธอมองโดยอัตโนมัติ

แอเรียนเฝ้าดูพวกเขาและดีใจแทนทิฟฟานี่ที่เธอได้ผู้ชายที่แสนดีขนาดนี้ เธอหันไปหามาร์คที่กำลังมองเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ มาร์คชะงักเมื่อพวกเธอสบตากัน “อยากให้ฉันตักอาหารให้ไหม?”