บทที่ 1133 ลูกของธัญญ่าปลอดภัยดี

สถานการณ์ตอนนี้เลวร้ายมากจนไม่มีเวลาให้คิดเกี่ยวกับความเหมาะสมระหว่างชายและหญิง แจ็คสันจึงรีบอุ้มธัญญ่าไปข้างล่าง

ทิฟฟานี่กุมมือของธัญญ่าไว้ระหว่างทางไปที่โรงพยาบาลเพื่อทำให้เธอตัวอุ่นขึ้น “ธัญญ่า ได้ยินพี่ไหม?” ไม่ว่าเธอจะเรียกธัญญ่าบ่อยแค่ไหน ธัญญ่าก็ไม่ตอบหรือแม้จะมีปฏิกิริยาโต้ตอบแต่อย่างใด มันเหมือนกับว่าเธออยู่ในโคม่าไปแล้ว

ที่โรงพยาบาล ธัญญ่าถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินอย่างเร่งด่วน เมื่อแพทย์ถามหาครอบครัวของธัญญ่า ทิฟฟานี่และแจ็คสันก็ได้แต่มองหน้ากัน พวกเขาไม่ใช่ครอบครัวของธัญญ่า เจตต์คือสมาชิกครอบครัวคนเดียวที่ธัญญ่ามี

…

ธัญญ่าถูกรักษาไว้ได้สำเร็จ ทั้งเธอและลูกปลอดภัยดี เธอเพียงแต่บาดเจ็บที่ข้อเท้าเล็กน้อยและเป็นลมไป ถือว่าโชคดีมากที่เธอสามารถติดต่อทิฟฟานี่ได้ก่อนที่เธอจะหมดสติ

หลังจากนั้นไม่นานธัญญ่าก็ถูกส่งตัวไปที่ห้องพักฟื้น เมื่อในที่สุดเธอฟื้นขึ้นมา เธอก็จับท้องเธอทันทีและถอนหายใจด้วยความโล่งอกและตระหนักได้ว่าเด็กยังปลอดภัยดี เธอมองทิฟฟานี่และแจ็คสันที่ยืนอยู่ข้างเตียงและกล่าวว่า “ขอบคุณมากนะคะ…”

แจ็คสันไม่ตอบอะไร เขาหมุนตัวและเดินออกจากห้องแทน

ทิฟฟานี่รู้ดีว่าแจ็คสันยังแค้นไม่หาย เธอไม่คิดที่จะบังคับให้เขาดีกับธัญญ่าด้วย “ฉันดีใจที่เธอปลอดภัยนะ ไม่มีทางที่ฉันจะอยู่เฉย ๆ ถ้าเธอโทรมาแบบนั้น นี่เจตต์ทำอะไรของเขาอยู่? ทำไมเขายังไม่มาอีกทั้ง ๆ ที่เธออยู่ในสภาพแบบนี้? เธอลองโทรหาเขาอีกดีไหม?”

ธัญญ่าส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าเขาไม่รับสายแสดงว่าเขาคงจะยุ่งอยู่ ไม่ต้องรบกวนเขาหรอก ฉันขอโทษที่ต้องเป็นภาระพวกพี่ ๆ ด้วย ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว พวกพี่กลับกันเถอะค่ะ ฉันอยู่ได้”

ทิฟฟานี่ไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอกลับรู้สึกไม่สบายใจ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า “เจตต์ดูแลเธอดีหรือเปล่า? เธอแต่งงานกับเขาเพราะเธอท้องหรือเพราะพวกเธอรักกันจริง ๆ? ฉันไม่ได้อยากจะสอดรู้สอดเห็นนะ แต่การสมรสไม่ใช่เรื่องที่เธอควรจะทำอย่างเร่งรีบหากเธอยังไม่มั่นใจว่าคู่ของเธอคือคนที่เธอต้องการจะใช้ชีวิตด้วยทั้งชีวิตจริง ๆ แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเธอกับเจตต์รู้จักกันน้อยมากเลย…”