บทที่ 1177 รอยดูดของโรบิน

เธอเขย่งเท้าและโอบแขนรอบคอเขาก่อนที่จะจุ้บแก้มเขาและรีบเดินหนี “เลิกงานแล้วอย่าลืมมารับฉันล่ะ! ถ้าคุณต้องทำงานล่วงเวลาฉันจะไปอยู่เป็นเพื่อน!”

มาร์คยกมือขึ้นแตะแก้มของเขาอย่างโหยหาขณะที่เขามองเธอจากไป มุมปากของเขาโค้งขึ้นช้า ๆ วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นจากทางทิศตะวันตกแน่นอน...

เขากลับเข้าไปในรถและจำได้ว่าเธอถูกวางยาเมื่อคืนนี้ เขาหยุดกังวลไม่ได้ เขาจึงส่งข้อความไปหาเธอ: ‘ระวังตัวด้วยนะ ถ้าต้องการอะไรก็โทรหาฉันได้ตลอด อย่าโอ้อวดหรือพยายามแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเอง ฉันจะต้องตามแก้ที่หลังถ้าเธอทำพลาด นั่นจะยิ่งทำให้ฉันลำบากมากขึ้นไปอีก’

แอเรียนตอบกลับข้อความของเขาด้วยสติกเกอร์หน้ายิ้ม เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องทำอย่างไร

โรบินมักจะมาถึงที่ทำงานเร็วกว่าที่เธอ ทว่าวันนี้เป็นครั้งแรกที่โรบินยังมาไม่ถึงแม้ว่านี่จะใกล้เวลาเข้างานแล้วก็ตาม แน่นอนว่าซิลแวงจะไม่มาเร็ว ๆ นั้น ในหัวของเธอเต็มไปด้วยความกังวลและเป็นผลให้เธอไม่สามารถทำงานได้ เธอจึงนั่งจ้องมองไปในอากาศที่โต๊ะทำงานของเธอ

ในที่สุดซิลแวงและโรบินก็มาถึงที่ออฟฟิศทีละคนเมื่อประมาณเที่ยงวัน แอเรียนดึงโรบินไปคุยด้วยส่วนตัว “เมื่อคืนนี้มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอหรือเปล่า?”

“เอ่อ… พี่หมายความว่ายังไงเหรอ?” โรบินถามอย่างฟุ้งซ่าน “ฉันไม่รู้… เมื่อคืนฉันดื่มไปค่อนข้างเยอะ ฉันเลยจำไม่ได้”

สายตาที่แหลมคมของแอเรียนสังเกตเห็นรอยจูบที่คอของโรบิน เธอใจหายทันที “อย่าโกหกฉันนะ พูดความจริงมา เพราะมีบางคนใส่ยาในเครื่องดื่มฉัน และฉันสงสัยว่ามันจะต้องเป็นเพราะแชมเปญนั่น มีแค่เธอกับฉันสองคนที่ดื่มมัน”