บทที่ 1189 ห่างไกลกันคนละโลก

แอเรียนรับรู้ได้ว่าโรบินจริงจังเรื่องซิลแวง “ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ แล้วเธอรู้หรือเปล่าว่าใครอยู่เบื้องหลังซิลแวง? เธอรู้หรือเปล่าว่าพวกเขาเกี่ยวข้องกันยังไง? ลองคิดดูดี ๆ นะ ซิลแวงไม่ได้ต้องการเงิน หรือชื่อเสียง เพราะเขามีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นอะไรล่ะ ที่ทำให้เขายอมรับงานนี้ได้? เธอยังไร้เดียงสาเกินไป ฉันไม่อยากให้เธอต้องมารับรู้เรื่องสกปรกพวกนี้ด้วยซ้ำ แต่… มันก็คือความจริง”

แววตาของโรบินเผยความเหลือเชื่อและสงสัย “อะไร… พี่รู้เหรอ? บอกฉันเถอะ ฉันรับได้”

หลังจากที่ลังเลเล็กน้อยแอเรียนก็บอกทุกอย่างที่เธอรู้มา “ก่อนที่เขาจะมาทำงานกับเรา เขาทำงานให้บริษัทของเจสสิก้าที่ต่างประเทศ เขาเป็นดีไซเนอร์ส่วนตัวหล่อนด้วย หล่อนไม่มีความรู้เกี่ยวกับแฟชั่นมากนัก แต่เธอหลงใหลเกี่ยวกับอุตสาหกรรมนี้ ความสำเร็จของเขาส่วนใหญ่เขาก็ได้มาจากการ 'อุปถัมภ์' ของหล่อน เส้นทางอาชีพของเขาจึงเรียบง่าย เจสสิก้าไม่พอใจมาร์ค และหล่อนกำลังตอบโต้ ชีวิตส่วนตัวของหล่อนขึ้นชื่อเรื่องอื้อฉาว หล่อนมีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกับพนักงานชายหลายคนในบริษัทของหล่อน เธอน่าจะพอเดาได้แล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างหล่อนและซิลแวงเป็นยังไง วิลล่าที่ซิลแวงพักช่วงที่เขาอยู่ที่นี่ นั่นคือของขวัญจากเจสสิก้า”

ทั้งหมดนี้เกินความคาดหมายของโรบินอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าของเธอค่อย ๆ ซีดลง “พี่จะบอกว่า… พี่ซิลแวงกับคุณเจสสิก้า?”

แอเรียนพยักหน้า “พวกเขาอยู่ในแวดวงเดียวกัน มันไม่ได้ยากที่จะสืบเลย ฉันไม่นินทาคนอื่นปากเปล่าเพราะฉันจะไม่พูดบดโดยไม่ได้ยืนยันข้อเท็จจริงมาก่อน ซิลแวงอาจดูเหมือนว่าเขามีดีอย่างไร้ที่ติ แต่ไม่มีอะไรน่าอิจฉาเกี่ยวกับเขาเลย โลกของเขาต่างจากโลกของเธอมาก ถ้าฉันรู้เรื่องทั้งหมดนี้ก่อนหน้านี้ ฉันจะไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้เธอเด็ดขาด บางคนไม่สามารถถูกตัดสินจากภายนอกได้จริง ๆ พวกเขาอาจดูสวยงาม แต่ลึก ๆ แล้วพวกเขาสกปรกถึงแก่นแท้เลยก็ได้”

ความจริงนี้เป็นเรื่องใหญ่ที่โรบินจะต้องยอมรับ เธอเงียบไปเป็นเวลานาน อาหารบนโต๊ะเริ่มเย็นและทานยาก

แอเรียนถอนหายใจ “ไม่เป็นไรหรอกโรบิน เธอเป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมมาก เธอจะต้องเจอคนที่ดีกว่านี้แน่นอน คนที่เขาคู่ควรกับเธอ เรื่องนี้มันจบลงแล้ว อย่าจมอยู่กับมันเลย”

โรบินเริ่มน้ำตาคลอ “ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าโลกของฉันมันเล็กแค่ไหน ฉันอยู่แต่กับความดีมาตลอดจนไม่สามารถแยกแยะความชั่วร้ายได้ด้วยซ้ำ มันก็ยากอยู่นะที่อยู่ ๆ ฉันจะต้องมายอมรับเรื่องทั้งหมดนี้ ฉันเคยคิดเกลียดพ่อแม่ที่ควบคุมและคอยกำกับฉันในทุก ๆ เรื่องที่พอจะเป็นไปได้ ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าพวกเขาแค่ต้องการจะปกป้องฉัน พวกเขาปกป้องฉันดีมากจนฉันไม่เคยต้องเจ็บปวดจริง ๆ แต่ฉันกลับเพิ่งจะเข้าใจเขาและยังเคยเกลียดและมองพวกเขาว่าน่ารำคาญ”