บทที่ 1223 มาร์คไม่สบายใจ

แอเรียนตอบอย่างเฉยเมยว่า “หนูไม่ได้อาศัยอยู่ในหัวของเขาสักหน่อย เพราะฉะนั้นหนูจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นแบบที่คุณพูดจริงหรือเปล่า? หนูว่าเขาไม่ได้กินไม่ลงหรอกค่ะ แต่เขากินได้เยอะเลยต่างหากล่ะ ไม่อย่างนั้นเขาจะเอาแรงจากไหนมาทะเลาะกับหนูคะ?”

หลังจากนั้นสักพัก เมื่อแมรี่ไม่เห็นว่ามาร์คจะกลับลงมาทานอาหารข้างล่าง เธอก็ถามว่า “แอเรียน ฉันควรไปเรียกมาร์คมาทานข้าวไหม?”

แอเรียนเบะปาก “เขาก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าเราทานข้าวกันกี่โมง? เขาเป็นคนที่บ่นเรื่องวินัยอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ? ถ้าถึงเวลาแล้วเขาจะไม่หิวเองหรือไง? จะไปเรียกเขาทำไมถ้าเขาไม่อยากลงมาเอง? ที่นี่เป็นบ้านของเขา ใครจะบังคับเขาได้ว่าเขาจะทานข้าวกี่โมงหรือนอนกี่โมง”

แมรี่ตกใจจนพูดไม่ออกและนั่งเงียบ ๆ ในที่ของเธอ แม้ว่าเธอจะดูแลแอเรียนมาตั้งแต่ยังเด็ก แต่อารมณ์ของแอเรียนเพิ่งจะค่อย ๆ เผยออกมา แมรี่จึงไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากที่ทานมื้อค่ำเสร็จ แอเรียนก็วิดีโอคอลกับทิฟฟานี่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุขราวกับว่ามีเพียงมาร์คเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบจากการทะเลาะของพวกเขา มาร์คได้ยินความเฮฮาที่ชั้นล่างและรู้สึกโกรธ แต่เขาทำได้เพียงเก็บอารมณ์เอาไว้เพราะเขาไม่สามารถระบายความโกรธได้ แม้ว่าอากาศจะยังเย็นอยู่ แต่มาร์คกลับรู้สึกว่าเลือดของเขากำลังเดือดพล่าน มันทำให้เขาหงุดหงิดและร้อนมากจนเขาต้องถอดเสื้อผ้าออก

เมื่อห้าทุ่มแอเรียนก็เข้าห้องนอน สมอร์ผล็อยหลับไปแล้ว

เธอวางสมอร์ลงบนเตียงเด็กของเขาอย่างเบามือก่อนที่จะขึ้นเตียงตัวเองโดยไม่สนใจมาร์คซึ่งนั่งอยู่ริมหน้าต่างราวกับว่าเธอมองไม่เห็นเขา

มาร์คจะยอมรับการปฏิบัติแบบนี้ได้อย่างไร? เขากระโดดลงจากเก้าอี้และเดินไปข้างเตียงทันที “สนุกพอหรือยัง?”