บทที่ 1238 ความสงสัยมักทำให้เรากลัวที่จะเดินบนเส้นทางแห่งชัยชนะ

ซิลแวงมองเธอด้วยความสงสัย “เดี๋ยวก่อนนะ คุณรู้ได้ยังไง?”

“โรบินทะเลาะกับแม่เธอหลังจากที่เธอกลับไปบ้าน” แอเรียนกล่าว “เธอเลยหนีออกจากบ้านและอยู่ที่สวนสาธารณะตอนดึกดื่นคนเดียว ฉันเลยไปหาเธอ คุณได้โทรหาเธอหลังจากที่ตื่นแล้วหรือเปล่า?”

ซิลแวงส่ายหัว “เปล่า จะให้ผมโทรหาเธอแล้วพูดว่าอะไรล่ะ? ผมผิดเองที่เหวี่ยงใส่เธอเมื่อวานนี้… ผมเดาว่าเธอคงจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ให้คุณฟังแล้วด้วย พระเจ้า ผมล่ะปวดหัวจริง ๆ”

คำพูดของซิลแวงทำให้เข้าใจได้ว่าเขาไม่ได้วางแผนที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ของเขาและโรบิน อย่างไรก็ตาม แอเรียนไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใด ๆ เธอเพียงแค่ต้องการคำตอบที่ชัดเจนจากเขา “ใช่ ฉันรู้ แต่คุณจะคิดมากทำไม? คุณกล้าทำ คุณก็ต้องกล้าที่จะยอมรับผลที่ตามมาสิ ทำไม? คุณที่จะปัดความรับผิดชอบที่จะตามมาเหรอ?”

ซิลแวงดูค่อนข้างจะกระวนกระวายจากความสับสนของเขา “มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดเลย โอเคไหม? ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงเพราะผมรู้ดีว่าปัจจุบันผมไม่สามารถให้อะไรได้นอกจากคำสัญญาที่เป็นลมปาก ผมรู้ว่าเธอถูกเลี้ยงดูมายังไง เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่เติบโตมาในครอบครัวหัวโบราณ สิ่งเดียวที่เธอเคยทำระหว่างที่เติบโตคือการใช้ชีวิตภายใต้กฎเกณฑ์ เพราะเหตุนี้เธอถึงยังไม่เคยพบกับด้านมืดของโลกใบนี้ เธอไม่รู้ว่าใจของผู้ชายจะใจดำได้แค่ไหน เวลาที่ผมมองเธอ ผมรู้สึก... กระจอก ผมรู้เรื่องนี้ดี แต่ผมห้ามตัวเองไม่ให้อยากอยู่กับเธอไม่ได้ ผมไม่คิดว่าผมจะมีโอกาสที่พลิกชีวิตตัวเองด้วยซ้ำ” เขาระบาย “ซิลแวงคนเก่าตายไปแล้ว คนที่มาแทนที่เขา ซึ่งก็คือผมในปัจจุบัน แค่อยากจะหลุดพ้นจากความเน่าเฟะของเขา แต่พระเจ้าช่วย การต่อสู้กับพายุนี้ มันโคตรจะกัดกินผมเลย”

“คุณรู้สึกกระจอกเหรอ? คุณเป็นหนึ่งในคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการแฟชั่น แต่คุณกลับรู้สึกด้อยกว่ามือใหม่?” แอเรียนสงสัยออกมาดัง ๆ ด้วยสีหน้าที่ครุ่นคิด จากนั้นเธอก็พูดต่อว่า “ซิลแวง คุณรู้ไหมว่าทำไมบางคนถึงรู้สึกด้อยกว่าทั้ง ๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีเหตุผลก็ตาม? มันเป็นเพราะคุณชอบเธอจริง ๆ คุณพูดถูก ซิลแวงคนเก่าตายไปแล้ว ผู้ชายที่ผูกพันกับเจสสิก้ามากจนไม่สามารถปลดปล่อยตัวเองได้ คนที่ทุกคนคิดว่าประสบความสำเร็จเพียงเพราะเขาเกาะผู้หญิงที่มีอำนาจ ซิลแวงคนนั้นตายไปแล้ว แต่คุณ คุณไม่ใช่เขา คุณคือคุณ คุณในปัจจุบันคือคนที่โรบินชอบ! บางทีถ้าคุณสามารถรวบรวมความกล้าเพื่อไล่ตามสิ่งที่ใจคุณปรารถนา หากคุณก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญเพียงก้าวเดียว คุณอาจพบว่าตัวเองกำลังก้าวออกมาจากโคลนบ่อนั้นก็ได้ คุณไม่รู้เหรอ? โชคลาภจะเข้าข้างคนที่กล้าหาญและเอาจริงเอาจังเท่านั้น”

ซิลแวงหัวเราะ “หือ คุณกลายเป็นผู้ให้กำลังใจตั้งแต่เมื่อไหร่? ฟังนะ ผมเข้าใจที่คุณพูด นั่นคือข้อดีที่ผมแก่กว่าคุณ แต่คุณจะรู้ได้ยังไงว่าผมรู้สึกยังไงทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นผม? ถ้าคุณคิดว่าคนเราจะรู้สึกกระจอกเพราะขาดความรัก... นั่นหมายความว่าคุณคิดว่าผมชอบโรบิน นั่นเป็นข้อสันนิษฐานที่ไม่เป็นจริงหากพิจารณาว่าผมเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมรู้สึกยังไงกับเธอ ทั้งหมดที่ผมรู้คือผมอยากอยู่กับเธอจริง ๆ เธอมีแรงดึงดูดเหมือนแม่เหล็ก… นี่ ผมขอถามอะไรตรง ๆ ได้ไหม? คุณและคุณเทรมอนต์เคยรู้สึกกระจอกเมื่ออยู่ด้วยกันไหม?”

แอเรียนพยักหน้าอย่างตรงไปตรงมา “ฉันไม่รู้ว่าเขาเคยไหม แต่ฉันเคยรู้สึกต่ำต้อยมาก่อนอย่างแน่นอน ยังไงก็ตาม คุณควรโทรหาโรบิ้นจริง ๆ นะ เข้าใจไหม? เธอรู้สึกแย่จริง ๆ หลังจากที่ทะเลาะกับครอบครัวครั้งใหญ่ ตอนนี้เธอก็น่าจะรู้สึกแย่มากแน่ ๆ และคุณคือคนที่เหมาะที่สุดที่จะให้กำลังใจเธอ”