บทที่ 125 กุ้งตัวใหญ่สำหรับมื้อค่ำ

เมื่อแอเรียนออกมามาร์คก็นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว เขาอยู่ในชุดนอนสีเทาอ่อนและมีผมชื้นเล็กน้อย เธอสามารถได้กลิ่นหอมหลังอาบน้ำบนร่างกายของเขา ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดมาร์คก็ให้ความสำคัญกับพฤติกรรมและมารยาทของเขาเสมอ เขารักษาท่าทางของเขาให้ตรงตลอดเวลาและไม่มีทีท่าว่าจะผ่อนคลายแม้แต่ช่วงเวลาหนึ่ง

เนื่องจากแอเรียนไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเธอจึงตัดสินใจที่จะไม่พูดอะไรเลย

มีกุ้งตัวใหญ่สองจานสำหรับมื้อค่ำคืนนี้ เมื่อแมรี่เสิร์ฟอาหารเธอตั้งใจวางกุ้งไว้ตรงหน้าแอเรียน แอเรียนเริ่มแกะเปลือกกุ้งอย่างไม่เป็นท่าและกินมัน ในทางกลับกันมาร์คนำถ้วยเล็กมาที่ริมฝีปากของเขา ค่อย ๆ จิบซุปอย่างสง่างาม

เขาไม่เห็นว่าคนที่มีความอยากอาหารดีขนาดนี้ป่วยเป็นโรคกระเพาะได้อย่างไรและเริ่มสงสัยอย่างหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเธอ

แอเรียนสังเกตเห็นการจ้องมองของเขาจากนั้นบังคับตัวเองให้ถามว่า “มีอะไรผิดปกติอย่างนั้นเหรอ?”

มาร์คหลีกเลี่ยงการจ้องมองของเขาและทำเป็นไม่ได้ยิน

เธอยังคงปอกเปลือกกุ้งต่อไปอย่างไม่พอใจ เธอทำความสะอาดกุ้งทั้งสองจานโดยไม่กินข้าวและปิดท้ายมื้ออาหารด้วยซุปถ้วยเล็ก

เมื่อทานอาหารเสร็จด้วยความพึงพอใจเธอก็รู้ว่ามาร์คกินข้าวเสร็จนานแล้ว แต่เลือกที่จะอยู่ที่โต๊ะอาหารและดูเธอกิน

แอเรียนเลียมุมปากของเธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย “ฉันกินมากเกินไปหรือเปล่า?”

ตอนนั้นมาร์คก็ลุกขึ้นไปชั้นบน “เป็นเรื่องดีที่คุณรู้ตัว ถ้าอยากกินอะไรคราวหน้าค่อยบอกครัว อย่าทำเหมือนว่าคุณอดอยาก”

เธอจ้องมองไปที่เปลือกกุ้งที่กองเป็นเนินเล็ก ๆ ตรงหน้าเธอและตระหนักว่าเธอกินมากเกินไป ถ้ามันไม่ใช่สำหรับจานที่เธอจัดการ เธอก็รู้สึกเหมือนว่าเธอยังใส่จานได้อีกครึ่งจาน... ความอยากอาหารของเธอเพิ่มขึ้นสองสามเท่าเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เหมือนว่าเธอจะควบคุมไม่ได้

หลังจากเดินไปรอบ ๆ ในห้องนั่งเล่นและยืนยันว่ามาร์คจะไม่ออกจากห้องทำงานในไม่ช้า แอเรียนก็หยิบน้ำอุ่นครึ่งแก้วกลับเข้าไปในห้องของเธอและแอบกินโฟลิก 1 เม็ด ที่เธอซ่อนไว้ในห้อง กล่าวกันว่าการรับประทานกรดโฟลิกในช่วง 3 เดือนแรกของการตั้งครรภ์สามารถป้องกันการเกิดข้อบกพร่องได้อย่างมีประสิทธิภาพ