บทที่ 1251 อเลฮานโดรไง จะใครอีก

ลิฟต์มาถึงชั้นล่างพร้อมกับเสียง ‘ติ๊ง’

แอเรียนเป็นคนแรกที่ก้าวออกจากลิฟต์ ตามด้วยทิฟฟานี่ก็วิ่งตามเธอไป เธอยกนิ้วโป้งให้แอเรียนและพูดว่า “แอริ เมื่อกี้เธอเจ๋งมาก โคตรเท่เลยเพื่อนรัก!”

สีหน้าของแอเรียนดูอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพวกเขาขึ้นรถ “การร่างภาพวันนี้ล้มเหลวอีกครั้ง ทิฟฟ์ เธอจะกลับไปทำงานเมื่อไหร่?”

ทิฟฟานี่คาดเข็มขัดนิรภัย “น่าจะพรุ่งนี้นะ ลูกไม่ได้อยู่กับฉันแล้ว และฉันก็เริ่มรู้สึกเบื่อ ฉันควรจะทำให้ตารางงานของฉันแน่น ๆ เพื่อที่จะได้ไม่ขี้เกียจ เธอจะไปไหนต่อไหม? ไปช้อปปิ้งกันไหม?”

แอเรียนส่ายหัว “ฉันเหนื่อยนิดหน่อย กลับกันเถอะ ไว้เธอว่างเราค่อยเจอกันใหม่ ไปส่งฉันที่บริษัทหน่อยนะ ฉันมีบางอย่างต้องไปจัดการ”

ทิฟฟานี่เป็นห่วงเมื่อเห็นว่าแอเรียนไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว “เธอก็ไล่เจนิซออกไปแล้ว บางทีเธอควรจะปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปดีไหม? หรือ… เธอจะคุยกับมาร์คเรื่องนี้อีก? แจ็คสันดูเหมือนไม่ได้โกหกนะ มันอาจจะไม่ได้เกี่ยวอะไรกับมาร์คเลย ดีแล้วที่เธอไล่เจนิซออก ไม่อย่างนั้นหล่อนจะต้องสร้างปัญหาในไม่ช้าก็เร็วแน่นอน เธอก็บอกเองว่าปกติมาร์คจะเย็นชาและห่างเหิน แค่เขาดื่มกับเจนิซก็แปลกมากแล้ว”

แอเรียนยังคงเงียบไปชั่วครู่ก่อนที่เธอจะตอบว่า “ใช่ มันแปลก แต่นั่นไม่ใช่เรื่องเดียวที่แปลก ก่อนหน้านี้ที่มาร์คเคยพาสมอร์ไปที่บริษัทเขายังปล่อยให้เจนิซเลี้ยงสมอร์ ปกติแล้วสมอร์เป็นเด็กที่นิ่ง ๆ แต่พอเขาเห็นเจนิซเขาจะร่าเริงและตื่นตัวมาก มันทำให้ฉันไม่สบายใจ แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันจบลงแล้ว ฉันจะไม่เอาเรื่องนี้ไปทะเลาะกับมาร์คหรอก มันไม่มีประโยชน์ที่จะทะเลาะกันเพราะคนคนหนึ่งที่ไม่สำคัญด้วยซ้ำ ตอนนี้เราเริ่มต้นกันใหม่ได้แล้ว ทิฟฟ์ บางทีเธอควรจะใช้สมองของเธอบ้างนะ ถ้ามีเบอร์นิรนามส่งรูปแบบนี้มาให้ดูอีกเธอควรจะใจเย็น ๆ แทนที่จะหาเรื่องทะเลาะทันที ลองคิดดูสิว่าคนคนนั้นจะเป็นใครได้บ้างและว่าทำไมเขาถึงต้องการให้เธอและแจ็คสันทะเลาะกัน”

ทิฟฟานี่ครุ่นคิด “จะเป็นใครได้เหรอ? ฉันนึกไม่ออก เธอฉลาดกว่า เธอสงสัยใครบ้างไหม? แต่เธอก็พูดถูกนะ ใครกันที่เป็นเจ้าของเบอร์นิรนามนั้น? แล้วทำไมเขาถึงส่งอะไรแบบนี้มาให้ฉันดู?”