บทที่ 1267 คนสองคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรกันสามารถอยู่ด้วยกันได้เหรอ

ในความเป็นจริงแล้วอเลฮานโดรกลับรู้สึกสบายใจโดยไม่รู้เหตุผลเมื่อเข้ามาในห้องของเธอ “คุณสบายดีไหม?”

เมลานีตะลึงเล็กน้อย “ฉันบอกคุณแล้วว่าคุณไม่ต้องแสดงหรอก ที่นี่ไม่มีใครสักหน่อย แล้วคุณจะแกล้งทำทำไม? ฉันไม่ฟ้องคุณปู่หรอก เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้คุณกลับไปเลยก็ได้ ฉันอยู่ที่นี่แล้วสบายดี”

อเลฮานโดรไม่สนใจสิ่งที่เมลานนีพูดและเรียกหาเจตต์ผู้ซึ่งนำทุกอย่างที่อเลฮานโดรได้ซื้อให้เธอเข้ามาให้ โต๊ะเครื่องแป้งของเธอเต็มไปด้วยข้าวของมากมายในไม่ช้า

หัวใจของเมลานีเริ่มละลายแต่เธอบังคับให้ตัวเองสงบนิ่งต่อไปเมื่อเธอพูดว่า “ขอบคุณสำหรับน้ำใจของคุณนะคะ แต่ฉันขอไม่รับของพวกนี้ดีกว่า เพราะฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ให้มันด้วยความเต็มใจ”

เจตต์ไม่ต้องการรู้เห็นเกี่ยวกับการทะเลาะของพวกเขา เขาจึงออกไปจากห้องเมื่อวางของเสร็จแล้ว

อเลฮานโดรพูดนิ่ง ๆ ว่า “ถ้าคุณไม่อยากได้นก็ทิ้งไปสิ เครื่องสำอางพวกนี้ไม่ได้แพงขนาดนั้น พวกเครื่องประดับก็ราคาแค่สองสามแสนดอลลาร์ เพราะฉะนั้นคุณจะทำอะไรกับพวกมันก็แล้วแต่คุณเลย ในเมื่อคุณไม่อยากเห็นหน้าผม ผมกลับวันพรุ่งนี้ก็ได้ นอนเถอะ ผมจะไปอาบน้ำก่อน”

เมื่อเมลานีเห็นเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำเธอก็หยิบตุ๊กตาตัวหนึ่งมาต่อย เธอหงุดหงิดที่อเลฮานโดรสามารถทำให้เธอโกรธได้ด้วยท่าทีที่เมินเฉยของเขาเสมอ!

เมลานีนอนไม่หลับเพราะเสียงของน้ำที่ไหลในห้องน้ำ เธอจึงลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้องนอนเพื่อไปคุยกับเจตต์ที่เฝ้าระวังอยู่ข้างนอก “คุณจะไม่นอนเหรอ? คุณกลัวว่าอเลฮานโดรจะได้รับอันตรายในบ้านของฉันเหรอ? ตระกูลสมิธขี้ระแวงขนาดนี้ตลอดเลยไหม?”

เจตต์ตอบด้วยรอยยิ้มเจื่อน ๆ “ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ผมยื่นเฝ้าอยู่ตรงนี้เพื่อที่ผมจะได้สามารถช่วยนายท่านได้ทุกเมื่อที่เขาต้องการเพราะบางทีเขายังเคลื่อนไหวด้วยตัวเองได้ไม่มากนัก และมันคือหน้าที่ของผมที่จะอยู่เคียงข้างเขาตลอดเวลาเมื่อพวกเราอยู่ต่างประเทศ ไม่มีอะไรมากกว่านั้นครับ นายหญิงเองก็ท้องอยู่และนี่ก็ดึกแล้ว นายหญิงไปพักผ่อนเถอะครับ”

เมลานีพิงกำแพงและขมวดคิ้ว “จะให้ฉันนอนหลับได้ยังไง? ทุกครั้งที่ฉันเจอเขามันก็เหมือนเดิมตลอด ฉันคาดคิดเรื่องนี้ไว้แล้วและเตรียมตัวไว้ว่าจะไม่ต้องเจอเขา เขาไม่น่าฟังคุณปู่และมาหาฉันถึงที่นี่เลย และในเมื่อคุณมาอยู่กับเขาที่นี่ แล้วคุณจะดูแลครอบครัวตัวเองยังไงล่ะ? ภรรยาคุณจะไม่โกรธคุณเหรอถ้าคุณไม่อยู่บ้านบ่อย ๆ น่ะ?”