บทที่ 173 ยอม

เมื่อพูดถึงจุดที่เจ็บ มาร์คก็เขวี้ยงแก้วไวน์ในมือลงกับพื้น “เธอชอบที่จะเป็นคนรับใช้เหรอ? เอาล่ะ ฉันจะทำตามความปรารถนาของเธอ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอจะต้องทำทุกอย่างที่คนรับใช้ของ คฤหาสน์ เทรมอนต์ ทำ! ตอนนี้ไสหัวไปซะ!”

เธอจากไปโดยไม่ลังเลและไปที่ห้องคนรับใช้ของแมรี่ ห้องนี้ถูกครอบครองโดยผู้ช่วยสี่คนและไม่มีพื้นที่เพิ่มเติมสำหรับเธอ แอเรียนสามารถเบียดกับแมรี่ได้เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เธอไม่เสียใจที่ทำให้เขาโกรธ เธออยากจะนอนในห้องของคนรับใช้มากกว่านอนเตียงเดียวกับเขา เมื่อใดก็ตามที่เธอเห็นเขาเธอจะนึกถึงทุกสิ่งที่เขาทำกับแอรี่และเฮเลน

พวกเขาทั้งสามฉีกยิ้มที่ไม่มีวันเยียวยาในหัวใจของเธอและนั่นจะเตือนเธอทุกวินาทีที่มีชีวิตอยู่ด้วยความเจ็บปวด

วันรุ่งขึ้นเธอไปทำงานในสำนักงานตามปกติและกลายเป็นคนรับใช้ "พาร์ทไทม์" ใน คฤหาสน์ เทรมอนต์ หลังเลิกงาน

แม้ว่ามาร์คจะขอให้คนรับใช้ของคฤหาสน์อย่าทำตัวสุภาพและทำให้เธอทำในสิ่งที่ควรทำ แต่ก็ไม่มีใครกล้าสั่งเธอ ท้ายที่สุดพวกเขายังไม่ได้หย่าร้างกัน แอเรียนยังคงเป็นนายหญิง

เธอรับงานบ้านของแมรี่โดยไม่พูดอะไรโดยจะไปช่วยทุกที่ที่ต้องการความช่วยเหลือและทำทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นซักรีด ทำอาหารและทำความสะอาด

มาร์คเคยแต่ทรมานเธอโดยไม่บอกเส้นทางที่ชัดเจนในการไถ่บาปของเธอ ตอนนี้อย่างน้อยเขาก็แสดงให้เธอเห็นและเธออยากจะไถ่บาปด้วยวิธีนี้