บทที่ 191 นีน่ากับอาหารรสเผ็ดของเธอ

ในตอนบ่ายมาร์คกลับมาพร้อมกับนีน่า ไม่เพียงเท่านั้นพวกเขายังกลับมาเร็วกว่าปกติอีกด้วย มันยังไม่ถึงเวลาที่มาร์คจะเลิกงาน มาร์คมักจะเข้มงวดในการทำงานเสมอ เขาจะไม่กลับบ้านเร็วนอกจากจะอยู่ภายใต้สถานการณ์พิเศษ

นีน่าถือข้าวของถุงใหญ่และถุงเล็ก มือของมาร์คก็เต็มไปด้วยเช่นกัน ทันทีที่นีน่าผ่านประตูเข้ามา เธอก็ตะโกนขอความช่วยเหลือ “แมรี่มาช่วยถือของพวกนี้ที!”

แมรี่เดินออกมาจากห้องครัวช้า ๆ เมื่อเธอเห็นข้าวของเธอกล่าวว่า “ที่บ้านไม่ได้ขาดของเหล่านี้ ทำไมถึงซื้อมาเยอะแบบนี้?”

นีน่ายิ้มให้เธอ “ฉันไม่ต้องการเอาเปรียบ! ฉันคงรู้สึกไม่ดีที่ทำแบบนั้นถ้าฉันอยู่ที่นี่นาน ๆ ของพวกนี้คือสิ่งที่มาร์คและฉันชื่นชอบ ดังนั้นใช้ของพวกนี้ในอาหารมื้อเย็นในคืนนี้”

เมื่อเห็นว่ามาร์คไม่ได้พูดอะไร แมรี่จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเอาของทั้งหมดเข้าไปเก็บในครัว

แม้จะได้ยินเสียงวุ่นวายที่ด้านล่าง แอเรียนก็ไม่ได้พยายามไปมีส่วนร่วม เธออ่านหนังสือของเธอบนเตียงต่อไป เมื่อเธอได้ยินเสียงมาร์คเดินขึ้นมาชั้นบน เธอเคลื่อนย้ายเจ้าข้าวปั้นที่อยู่ใต้ผ้าห่มไปที่พรม

“วันนี้คุณรู้สึกดีขึ้นหรือยัง?” มาร์คถามทันทีที่เข้ามา

“ดีขึ้นทีเดียวค่ะ ฉันรู้สึกดีขึ้นตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลและกำลังคิดจะกลับไปทำงานค่ะ ไม่อย่างนั้นฉันจะสามารถหาเลี้ยงตัวเองได้อย่างไร?” เธอตอบกลับอย่างไม่ตั้งใจ

มาร์คเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวพร้อมกับขมวดคิ้วและหยิบชุดนอนออกมา “ค่อยพูดเรื่องนี้อีกครั้งเมื่อคุณพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านหนึ่งเดือนเต็ม ตอนนี้ดูแลร่างกายของคุณ มีแบล็คการ์ดอยู่ในกระเป๋าสตางค์ของผม ใช้มันเมื่อไรก็ตามที่คุณต้องการใช้เงิน”